Afþreying, Bucket list, Ferðalög, Lífið

Flóttaleikir (Escape Rooms)

Snapchat-725168957
Inngangurinn að Engima Room í Varsjá veikti örlítið vissu okkar um að við kæmum yfir höfuð út aftur!

Recording Studio hjá Enigma Room í Varsjá er fyrsta flóttaherbergið sem ég fór í, við vorum 4 saman en við hjónin drógum eiginlega vinahjón okkar með okkur. Þau voru ekkert gríðarlega spennt, en létu sig hafa það. Og sjá! Þetta var svo þrusu gaman, að við fórum aftur daginn eftir, og þá voru þau ekkert minna spennt en við!

Söguþráðurinn í Recording Studio var sá að við vorum tónlistarmenn sem höfðum gefið út mjög heita plötu, en svo hafði ekkert gerst í langan tíma. Framleiðandinn var orðinn frekar pirraður, búinn að ganga á eftir okkur svo mánuðum skiptir og kallar okkur loks á fund sem við gátum ekki skorast undan, þar sem spurningin var um líf eða dauða í bransanum. En þegar við mætum á staðinn er hann horfinn. Og við læsumst inni.

Herbergið var mjög vel upp sett, með földum rýmum og skemmtilegum þrautum. Þrautirnar snerust að miklu leyti um eitthvað tónlistartengt, en ekki þurfti neina tónlistarþekkingu til. Herbergið var ráðlagt fyrir 2-5 manns og erfiðleikastig 3/5. Við komumst út þegar um 9 mínútur voru eftir af tímanum, og vorum gersamlega komin með bakteríuna!

IMG_20180512_200150_049

Hacker Room hjá Enigma Room var svo herbergið sem við tókum kvöldið eftir. Sagan er sú að við erum hakkarar, sem vorum beðnir um að aðstoða yfirvöld, þar sem grunur leikur á að hópur hakkara muni ráðast inn í gagnagrunna sem innihalda upplýsingar um borgarana. Það er okkar að stöðva þá.

Herbergið var, eins og gefur að skilja, fullt af tölvudóti og þrautirnar snerust meira um kóða en í fyrra herberginu. Mælt var með að þátttakendur væru 2-5 og erfiðleikastigið var 3/5. Við komumst út þegar 11 mínútur voru eftir af tímanum. Þetta herbergi féll ekki alveg að mínu áhugasviði, en það skiptir svosem ekki öllu máli.

IMG_68221024
Mynd fengin að láni hjá enigmaroom.pl

Kleppur/Asylum hjá Akureyri Escape. Asylum er þriðja herbergið sem Akureyri Escape setur upp, en við misstum af fyrstu tveim herbergjunum (Bankaráninu og mannráninu). Sagan var þannig að við læstumst inni á geðveikrahæli, þar sem voru blóðug handaför á veggjunum og blóðugar dúkkur, o.þ.h. Eitt af því fyrsta sem við fundum var bréf frá fyrrum vistmanni, og kemur þar fram að hinn klikkaði læknir komi til baka eftir 60 mínútur. Ta-Tamm!

Stelpan sem á Escape Akureyri sér um það frá A-Ö. Hún hannar herbergin, smíðar og græjar það sem þarf, semur sögurnar o.s.frv. Hún á alveg heiður skilinn fyrir þetta, þetta er ótrúlega flott hjá henni!

Við vorum fjögur saman, við hjónin og vinahjón okkar. Við áttum eitthvað erfitt með að komast af stað, en svo small eitthvað og allt fór að ganga. Það endaði svo að með við slógum metið í herberginu, en herbergið hafði verið opið í sjö og hálfan mánuð! Við vorum ekki lítið lukkuleg með það – enda svosem bara þriðja herbergið hjá þrem okkar, og annað hjá fjórða leikmanninum. Tíminn var 31:42 og er langbesti tíminn okkar í flóttaherbergi enn þann dag í dag.

IMG_20181019_214347

Þá var komið að því að prófa flóttaherbergi upp á eigið einsdæmi, en þegar við fórum til Glasgow tókum við þrjú herbergi, og þá vorum við aðeins tvö að spila saman hjónin. Það þótti okkur svolítið stressandi tilhugsun, en svo reyndumst við rúlla því upp.

Fyrsta herbergið sem við tókum var Witch House in the Scottish Highlands hjá Locked in. Herbergið var mjög flott, ekkert smá lagt í að vera með rétta stemmningu. Herbergið var svartmálað og mjög takmörkuð lýsing. Það var stemmningstónlist, svona draugaleg skógarhljóð í bakgrunni. Maður byrjar í fremra herbergi, sem er eins og fyrir utan hús nornarinnar, en um miðbik leiksins kemst maður inn í kofann.

Herbergið var mjög vel heppnað, og ég mæli heilshugar með því ef þið eruð á ferðinni í Glasgow. Herbergið er fyrir 2-6 spilara, og sagt af erfiðleikastigi 3,5/5. Á heimasíðu fyrirtækisins segir að hlutfall þeirra sem sleppi sé 78%. Við kláruðum á 52:27, en ég verð að segja að ég hefði ekki boðið í að vera 6 saman í herberginu, það hefði hreinlega verið svolítið þröngt, ég held að 2-4 sé alveg fullkomið.

FB_IMG_1540745673569

Annað herbergið sem við fórum í var Enigmista hjá Escape Reality. Þetta herbergi var nú eiginlega bara aðeins of mikið fyrir mig! Sagan er semsagt þannig að fjöldamorðingi gengur laus, og nú hefur hann náð ykkur. Hann hefur sérlega gaman að því að fylgjast með hvað fórnarlömbin eru tilbúin að gera til að reyna að sleppa.

Maður hefur leik handjárnaður við lagnir, og það er „lík“ fest með keðjum á stólpa í herberginu, og það lítur út fyrir að viðkomandi hafi látið lífið á afar kvalafullan hátt. Það er rökkvað í herberginu, en blóðslettur upp um veggi. Ég átti mjög erfitt með að gera nokkurn skapaðan hlut til að byrja með, eiginlega stóð bara og sagði eiginmanninum að gera þetta, kíkja þarna, athuga þetta! Það var örugglega frekar kómískt að fylgjast með þessu! En með keppnisskapinu óx mér kjarkur og þor, svo á endanum var ég farin að henda til útlimum eins og ekkert væri.

Í eitt skiptið brá mér samt svo mikið að ég öskraði alveg neðan úr maga, af þvílíkri innlifun. Í þessu fyrirtæki var ekki gert mikið úr tímanum, en hann var einhversstaðar um 43:30. Erfiðleikastigið 4/5. Þetta var þrusugaman, en ég hugsa að ég haldi mig frá svona subbulegum herbergjum á næstunni!

FB_IMG_1541011445469

Svona voru fyrstu fimm herbergin sem við fórum í – og við erum alveg háð þessum leikjum! Þetta er svo þrusugaman!

Fyrir áhugafólk um flóttaherbergi bendi ég á facebook hópana Escape Room Enthusiasts og Europe Escape Enthusiasts.

Bucket list, Ferðalög

Flórída 2019 – 1. kafli

20190404_164548

Þriggja vikna ferðalag – þrír póstar! Vonandi tekst mér að halda mig innan þess ramma!

Við eiginmaðurinn héldum í okkar fimmtu Flórídaferð á dögunum, þar sem við dvöldum í þrjár vikur. Við erum svo heppin að eiga ættingja þarna úti, þar sem við fáum að dvelja, og þar er sko dekrað við okkur og við njótum lífsins í botn!

20190411_092357

Við flugum út 4. apríl, en allar okkar ameríkuferðir hefjast með því að það er vaknað mjög snemma og keyrt suður til Keflavíkur samdægurs. Það er því langur dagur áður en höfuðið leggst á koddann hinum megin við tjörnina.

Þetta er í annað skiptið sem við tökum dætur okkar með okkur til Ameríku eftir að þær urðu stálpaðar, en eldri dóttir okkar flaut með þegar hún var um eins og hálfs árs.

20190405_021543
Bugun eftir langan dag. Beðið eftir bílaleigubílnum á Orlandoflugvelli.

Við höfum alltaf leigt okkur bíl á Flórída, en eins og flestir flandrarar vita getur það kostað skildinginn að leigja sér bíl. Ég er með þrjú sparnaðarráð (sem einskorðast að sjálfsögðu ekki aðeins við Flórída):

  • Keyptu þér GPS tæki. Það eru til fínustu Garmin GPS tæki í Walmart á ca $100 og upp. Leiga á GPS tæki fyrir hvern dag er oft í kringum $15 – þannig að borgar sig upp á viku, og þú átt það fyrir næstu ferð og næstu ferð og næstu ferð… Við keyptum okkur árið 2016 Garmin tæki fyrir ca. $150 með fríum kortauppfærslum, og höfum notað það ca 35 daga – að leigja tæki í þann tíma væri um $525.
  • Ef þú ert með krakka sem eru orðnir stálpaðir, skaltu frekar kaupa pullu undir þau í bílinn en að leigja hana. Leigan er $8-15 dollarar á dag, en pullur fást fyrir ca $25 dollara í Walmart. Það þarf því ekki langa leigu til að þetta borgi sig. Keyrslan frá flugvellinum í Orlando og í næstu Walmart verslun er nokkrar mínútur. Við höfum svo bara skilið pullurnar eftir í bílnum, ætli þeir nýti sér það ekki bara og leigi næsta manni?
  • Mér hefur oftast gefist best að nota samanburðarsíður eins og t.d. rentalcars.com, og fara svo beint á heimasíðu þeirra fyrirtækja sem bjóða best og bóka beint þar.
  • Og að sjálfsögðu aldrei að leigja bíl (eða kaupa neitt á netinu á amerískri vefsíðu) nema leita fyrst að afsláttarkóða. Google virkar vel til þess, síður eins og Retailmenot.com eru oft með góða afslætti, og svo er viðbót í Google Chrome vafrann sem heitir Honey og leitar sjálfkrafa að afsláttarkóðum fyrir þig. Þar safnarðu líka upp fyrir gjafakortum t.d. á Amazon í leiðinni.

…en aftur að ferðasögunni!

Þegar við vorum komin út af flugvallarsvæðinu var því ferðinni heitið beint í Walmart, þar sem við keyptum okkur pullur fyrir stelpurnar, hressingu og vatn.

Hampton Inn & Suites Orlando Airport at Gateway Village, Orlando, Herbergi - 2 meðalstór tvíbreið rúm - Reyklaust, Herbergi
Mynd fengin að láni hjá Hotels.com

Við áttum bókaða gistingu á Hampton inn&suites Orlando Airport at Gateway Village í eina nótt áður en við héldum til Jacksonville. Ég nota nánast undantekningarlaust Hotels.com til að bóka gistingu, en eftir 10 gistinætur færðu eina nótt fría á hóteli að eigin vali og ef herbergið kostar meira en meðalverð náttanna 10 sem þú greiddir fyrir, þá greiðirðu mismuninn. Við gistum því þarna gegn því að greiða bara skattana af herberginu, um $20. Það er alltaf gleðilegt!

Við höfum oft gist á Hampton Inn, þar er maður býsna öruggur um að fá snyrtilegt herbergi með góðum rúmum. Morgunmaturinn aftur á móti er ekkert voðalega merkilegur, en matur eigi að síður – og ég funkera ekki vel ef ég fæ ekki að borða mjög fljótlega eftir að ég fer á fætur.

20190411_092402
Gengið með hundinn.

Eins og nánast alltaf þegar við förum til Bandaríkjanna vöknuðum við mjög snemma fyrsta morguninn. Það var mjög skýjað og dimmt yfir þegar við fórum á fætur, og mjög fljótlega eftir það byrjuðu þrumur, eldingar og steypiregn. Það var því útséð um tubingferðina okkar sem höfðum áformað á leiðinni til Jacksonville.

IMG_20190404_091022_199
Pissustopp í Varmahlíð

Við eyddum því deginum í rólegheitum, skruppum aðeins í Outlet og dúlluðum okkur. Svo keyrðum við seinni partinn uppeftir til Jacksonville.

Fyrsta vikan okkar fór að mestu bara í að vera í rólegheitum og njóta. Hitinn var hátt í 30° – svo það var varla hægt að hafa það betra.

20190405_133030
Já, ég held að Eyrún sé upprennandi lífsstílsbloggari eða fyrirsæta!

Að sjálfsögðu hófst fríið hjá mér á því að fara í nudd, andlitsbað, fótsnyrtingu og vax hjá Mona Lisa Day Spa. Það er dásamlegt að meðferðin hefst með klukkutíma þar sem þú hefur aðgang að heitum potti og gufubaði og þess háttar – en ég var bara hamingjusöm að fá klukkutíma í friði til að lesa. Allar meðferðirnar voru dásamlegar, og ég var alveg endurnærð í lok dags.

20190406_100504
Slakað á Mona Lisa Day Spa.

Stelpurnar höfðu ekki beðið eftir neinu meira en Chuck E. Cheese’s, bæði þá að borða þar og að leika sér. Við vorum því ekki búin að vera tiltakanlega lengi í henni Ameríkunni þegar það var haldið þangað – og enn og aftur, afsláttarmiðar. Það eru margir afsláttarmiðar á heimasíðunni hjá fyrirtækinu, sem veita betri kjör en annars stendur til boða á staðnum. 

Við fórum í stuttan göngutúr að Spanish Pond í Timucuan Preserve, mikið var það fallegt og kyrrlátt. Stelpurnar voru þó ekki par-hrifnar af því þegar þær voru beðnar að hafa hjá sér augun þar sem það væru Alligatorar allstaðar á Flórída…

Við skruppum einn dagpart á ströndina, Neptune Beach. Það var nú ekki sérlega fjölmennt þar, enda finnst Flórídabúum ekki mjög hlýtt í apríl, og Atlantshafsmegin hefur sjórinn ekki náð að hlýna nóg. Við hinsvegar vorum hin lukkulegustu, þetta var bara alveg akkúrat fyrir hvítu Íslendingana, og heppilegt fyrir skjannahvíta húðina að það var skýjað. Sjórinn var vissulega ekki hlýr, en eftir að hafa farið út í hann í fyrsta skipti fannst þér hann heldur ekkert kaldur. Við dvöldumst að sjálfsögðu á ströndinni þar til hungrið rak okkur heim!

Við litum í minigolf og fórum í trampólíngarð. Velocity Airsports var risavaxinn trampólíngarður með fjórum svampgryfjum, þrautabraut og fleiru. Við hoppuðum smá, en svo vorum við nánast allan tímann í svampgryfjunum, því það var langt um skemmtilegast. Það var svampgryfja með þverslá til að æfa jafnvægið, en ekkert okkar átti séns í að ganga eftir henni! En mikill sviti og mikið hlegið, frábær fjölskylduklukkutími – og það var alveg frábært að við vorum þau einu á staðnum!

Við eiginmaðurinn skildum börnin eftir í pössun hjá frænku þeirra og keyrðum til St. Augustine þar sem við áttum bókað í Ziplineævintýri. Ferðin með Castaway Canopy Zipline Adventure var alveg frábær – og við vorum bara tvö bókuð, þannig við vorum með 2 leiðsögumenn (og þriðji var með okkur í þjálfun) fyrir okkur tvö! Brautin skiptist í 7 Ziplines sem fara milli trjáa yfir sædýragarð. Ég get nú ekki sagt með vissu hvað brautin er í mikilli hæð, en ég giska á að við séum að tala um milli 20 og 30 metra.

Maðurinn minn var nú ekkert sérlega æstur þegar ég lagði þetta til við hann, en hann lét tilleiðast. Þegar við hinsvegar vorum komin á staðinn var hann ekkert smá glaður og sáttur, en ég hef aldrei í lífinu svitnað jafn mikið og það af stressi og hræðslu! En þetta var alveg sjúklega gaman, og hópstjórnarnir voru frábærir.

Á heimasíðu fyrirtækisins má sjá smá yfirlit yfir brautirnar, en fyrst klifrar maður upp risavaxið tré, þaðan sem maður Zipline-ar yfir götuna og bílastæðið yfir í næsta tré. Þaðan gengur maður eftir göngubrú – ef brú skyldi kalla – upp á næstu stöð. Svona gengur þetta koll af kolli, alltaf á milli trjáa. Í eitt skiptið yfir það sem þeir sögðu okkur að væri hákarlabúrið í sædýragarðinum, en ég sel það ekki dýrara en ég keypti það – það var tjaldhiminn yfir, svo við sáum ekki í búrið. Í annað skipti yfir tjörn.

FB_IMG_1555211879771
Sérlega fín í Zipline-útbúnaðnum.

Því miður mátti ekki vera með neitt lauslegt með sér þarna uppi, þar sem það gæti annars vegar skapað hættu fyrir fólk á jörðu niðri og hins vegar geturðu bara kvatt þann hlut sem þú missir úr þessari hæð. Eins og ég hefði viljað eiga myndir af þessu, þá var það því miður ekki hægt.

Því miður urðu þeir fyrir því leiðinlega óhappi að ein af þremur stóru eikunum sem báru brautina uppi drapst, og það varð að fjarlægja hana ekki löngu eftir heimsókn okkar. Fyrirtækið hafði því ekki aðra kosti en að loka í bili.

En það er nauðsynlegt að ögra sér, og þetta var frábær upplifun með eiginmanninum! Og nú er það bara á áætlun að skella sér í Zipline í Vík í Mýrdal!

Bucket list, Lífið

Öfugur Bucket list – Hvað hef ég nú þegar gert?

Öfugur bucket listi snýst um það að í staðinn fyrir að skrifa niður allt sem þig langar að gera, þá skrifarðu niður allt sem þú hefur afrekað og nú þegar gert. Að eiga svona lista ýtir undir þakklæti og getur aukið sjálfsálit.

Mér finnst hugmyndin um öfugan bucket lista mjög spennandi, og ekki misskilja mig. Listinn er settur upp fyrir sjálfa mig til að minna mig á allt sem ég hef afrekað og góðar stundir sem gera lífið þess virði að lifa því, en ekki til að monta mig eða hreykja mér.

Eins og Bucket listinn minn, er þessi settur upp í nokkrum flokkum – þeim sömu og koma fyrir í Bucket listanum.

Ferðalög:

  1. Hef komið til Indlands
  2. Hef komið til Póllands
  3. Hef komið til New York
  4. Hef komið til San Francisco
  5. Hef komið til Tyrklands
  6. Hef komið til Parísar
  7. Hef komið til Rómar
  8. Hef komið til 15 landa í heildina
  9. Hef heimsótt Yosemite þjóðgarðinn í BNA.
  10. Hef skoðað Pamukkale og séð Kleópötrulindina
  11. Hef farið upp í topp á Eiffel turninum
  12. Hef skoðað Notre Dame
  13. Sá Stonehenge
  14. Hef skoðað Versalahöllina
  15. Fór 4 x erlendis 2018 og a.m.k. 4 x 2019.
  16. Hef skoðað the Golden Gate
  17. Hef skoðað Sistínsku kapelluna, Péturskirkjuna, Gröf Péturs postula, Hringleikahúsið og Domus Aurea.

Sport:

  1. Hef farið í rafting
  2. Hef stokkið af kletti í vatn
  3. Hef farið í Go Kart
  4. Hef prófað bogfimi
  5. Hef snorklað í Silfru
  6. Hef prófað Buggybíla
  7. Hef prófað Lazertag utandyra (og innandyra reyndar líka)
  8. Hef komið upp á Langjökul
  9. Hef kafað

Upplifun:

  1. Hef farið í Bláa lónið
  2. Fór í Road trip með vinkonu
  3. Sá bæði Justin og Britney á tónleikum
  4. Hef farið í Íslensku óperuna
  5. Sá sýningu á Broadway, NY
  6. Fór í tímaflakksmyndatöku
  7. Hef farið í 2 af Disney World görðunum (Magic Kingdom og Epcot)
  8. Hitti Inu May Gaskin

Persónulegt:

  1. Ég gaf egg
  2. Ég hef fætt 2 börn
  3. Fæddi Eyrúnu heima
  4. Hef létt mig um meira en 20 kg (suss!)
  5. Hef tekið þátt í RKÍ verkefni vegna flóttamanna
  6. Hef stofnað fyrirtæki
  7. Hef farið í flóttaherbergi og komist út – 9 sinnum!
  8. Hef prófað „sensory deprivation“ flot.
  9. Hef farið í nudd með eiginmanninum
  10. Ég á mitt eigið húsnæði (sko, okkar)
  11. Ég hef lokið bæði stúdent, BA- og ML-námi
  12. Ég hef löggildingu sem fasteignasali
  13. Ég er gift
  14. Ég hef verið viðstödd fæðingu og nánast tekið á móti barni
  15. Ég er guðmóðir
  16. Ég er skráður líffæragjafi (og var áður en ætlað samþykki kom til)
  17. Ég er SOS foreldri
  18. Ég er búin að lesa vel yfir 500 bækur
  19. Hef fylgst með stelpunum mínum stækka og þroskast
  20. Hætti að drekka gos í heilt ár
  21. Fór í portrettmyndatöku
  22. Á bikini sem ég nota

 

Þessi listi kom mér heldur betur á óvart, ég vissi ekki að það væri svona margt sem ég hefði í raun gert og afrekað – það er margt sem ég get verið þakklát fyrir og stolt af.

Hvað hefur þú gert? Taktu það saman, og vertu ánægð/ur með þig!

Nú er bara að halda áfram að stroka út af Bucket listanum, og bæta á þennan!

Bucket list, Ferðalög

Róm, borgin eilífa – annar hluti

Hér er fyrsti hlutinn.

Eftir að skoða Sistínsku kapelluna fórum við með fornleifafræðingi undir Péturskirkjuna, en þar er að finna Necropolis (borg hinna dauðu) og menn vilja meina að þar sé Pétur postuli grafinn (og þaðan dregur kirkjan nafn sitt).

20190125_090552
Péturstorgið er nánast tómt um 9 leytið á föstudagsmorgni í janúar.

Scavi, sem er báknið sem heldur utan um fornleifauppgröft á svæðinu, býður upp á skoðunarferðir niður á uppgraftrarsvæðið, en það er mjög erfitt að komast að skilst mér. Það eru hið mesta teknir 12 manns í hvern hóp, og held ég ekki fleiri en 20 hópar á dag. Á háannatíma þá þarf að bóka túrinn með margra mánaða fyrirvara – en við vorum heppin og fengum miða þótt við pöntuðum bara með 2 vikna fyrirvara, en það er einn kostur þess að ferðast utan aðalferðamannatímans.

cq5dam.web.1280.1280
Teikning sem sýnir grafhvelfingarnar og borg hinna dauðu undir Péturskirkjunni. Grafhvelfingar páfanna eru fyrir neðan kirkjuna og fyrir neðan þær kemur Necropolis. Mynd fengin að láni hjá Scavi.va.

Til að komast að uppgraftrarsvæðinu er fyrst gengið inn í sal þar sem er módel af kirkjunni og einskonar lítið safn. Gangurinn þar inn eru u.þ.b. 10 metra þykkur, en vegna burðarþols kirkjunnar eru útveggir hennar gríðarlega þykkir neðst, og verða svo þynnri eftir því sem ofar dregur. Það var samt óraunverulegt að ganga í gegnum vegginn, og virkilega sjá hvað hann er þykkur!

Árið 64 er talið að Pétur postuli hafi verið krossfestur, en hann bað um að vera krossfestur með höfuðið niður, því hann ætti ekki skilið að deyja á sama hátt og frelsarinn. Á þeim tíma var Neró keisari í Róm, og haldnar voru kappreiðar og leikar á þessu svæði sem kallaðist Circus Nero. Þegar líftóran hafði yfirgefið Pétur var honum varpað í dys, stuttu frá torginu, en þar var að finna kirkjugarð.

peter-s-tomb-exclusive-visit-of-the-basilica-and-its-necropolis-in-rome-444816
Mynd úr Necropolis. Fengin að láni hjá mylittleadventure.com

Á þessum tíma skiptist Róm í nokkur hverfi, en aðeins eitt hverfi borgarinnar var á þessum árbakka, hinn hluti Rómar var á hinum bakkanum. Rómverjar vissu að í líkum gátu grafið um sig sýkingar og þau breitt út sjúkdóma, og því ákváðu þeir að grafa þá dauðu á þessum árbakka – utan borgarinnar.

En grafreitir í „den tid“ voru örlítið annað en þeir eru í dag. Þetta var í raun og veru borg hinna dauðu, því það voru byggð lítil hús – eiginleg grafhýsi. Oftast átti fjölskyldan eitt grafhýsi, og safnaði þangað sínum dauðu. Í Róm var skylda hvers borgara að halda uppi minningu forfeðra sinna, því það var ekki fyrr en þeir gleymdust sem þeir raunverulega yfirgáfu heiminn. Þeir grófu þá dauðu með pening, fyrir farinu yfir dauðaána (sbr. Styx), og komu reglulega í heimsóknir og þá með veisluföng.

Þegar Pétur postuli var krossfestur var það enn ólöglegt að vera kristinn í Rómaveldi. Þeir kristnu komu líkinu af honum fyrir í gröf, en svo eftir því sem kirkjugarðurinn þandist út greip um sig ótti að byggt yrði grafhýsi fyrir Rómverja á grafreitnum hans Péturs. Þeir tóku sig til, keyptu reitinn og byggðu á honum grafhýsi eins og um Rómverja væri að ræða, og tókst þannig að tryggja að gröfin hans væri óhreyfð.

20190125_074113
Hvolfþak Péturskirkjunnar.

Á fjórðu öld lögleiddi Konstantín kristni í Róm, og lét reisa það sem er kallað í dag „Old St. Peter’s“ eða Péturskirkjuna gömlu. Hún var byggð á þessum grafreit, og altarið var haft beint ofan á gröf Péturs. Á sextándu öld var Péturskirkjan sem stendur í dag byggð á rústum fyrri kirkjunnar. Péturskirkjan myndar kross, og í samskeytum krossins er risavaxið hvolfþak. Miðja krossins, og þar með hvolfþakið, er staðsett beint fyrir ofan gröf Péturs.

Að sjálfsögðu er aldrei hægt að vera fullviss um að þetta séu í raun réttri bein Péturs, en þessi saga hefur geymst í munnmælum í mörg hundruð ár, og það er talið að hún standist. Til að renna rökum undir þessa munnmælasögu, þá hafa fundist skriflegar heimildir sem stemma við hana og einnig hafa beinin verið rannsökuð. Rannsókn leiddi í ljós að aldur beinanna stemmir við tímann sem liðinn er frá láti Péturs, beinin eru af fullorðnum manni (á sjötugsaldri, sem var mjög hár aldur á þeim tíma) og mjög virkum manni (Pétur var fiskimaður áður en hann varð postuli).

20190125_105926

Vissulega eru fornleifafræðingar á báðum áttum með þetta, og fólkið sem starfar við þetta gera sér alveg grein fyrir að það er ómögulegt að færa sönnur á þetta endanlega. Þetta er líka spurning um trú – en þeir sem í raun og sann eru kristinnar trúar, þeir trúa að þetta séu bein postulans. Enda er þetta talinn einn af helgustu stöðum kristinnar trúar.

Í biblíunni er sagt að Jesú hafi sagt við Pétur að hann væri kletturinn sem kirkjan myndi grundvallast á. Það má segja að það hafi staðist, bæði í eiginlegri og óeiginlegri merkingu!

20190125_105011
Baldacchino Berninis, maður áttar sig engan veginn á stærðinni, en fólkið er ágætt til viðmiðunar.

En eins og ég sagði, þá er búið að grafa töluvert þarna undir kirkjunni, en þeir hafa að mestu grafið það sem er öruggt að grafa sökum burðarþols kirkjunnar. Beint fyrir ofan gröf Péturs er páfaaltari, en það er altari þar sem aðeins páfinn má halda guðsþjónustu. Yfir altarinu er svo „Baldacchino“ Berninis, en það er tæplega 30 metra hár tjaldhiminn, sem vegur marga tugi tonna. Hann er búinn til úr hreinu bronsi, sem fékkst úr þakinu á Pantheon.

20190125_105237
Stærð kirkjunnar er alls ekkert gríðarleg, fyrr en þú sérð fólkið sem gengur um gólfið.

Venjulega endar skoðunarferðin í „The Vatican Grottoes“ sem er grafhvelfing páfanna. Hins vegar voru einhverjar framkvæmdir í gangi þar þegar við vorum á staðnum og því vorum við leidd beint upp í kirkjuna.

ufficio-scavi-map-vatican
Hér má sjá hvar maður finnur skrifstofu Scavi. Mynd fengin að láni hjá yourtravelspark.com

 

Ef þið hafið áhuga á að fara í þessa skoðunarferð, þá þarf að sækja um miða með töluverðum fyrirvara (margra mánaða á háannatíma) og þeir úthluta þér degi og tíma. Umsóknir skulu berast með tölvupósti á scavi [hjá] fsp.va, og innihalda full nöfn allra sem óska eftir að fá að koma, hvaða tungumál viðkomandi talar (eða geta skilið) upp á að hægt sé að setja þig hóp með réttum leiðsögumanni, hvaða dagar koma til greina og netfang. Þú færð tölvupóst frá þeim þar sem kemur fram hvenær það er í boði fyrir þig að koma (ef það er laust), og þú þarft að staðfesta það. Þá færðu upplýsingar til að greiða, en það kostar 13 evrur fyrir manninn (að mínu áliti er það gjöf en ekki gjald!).

20190125_111300
Pieta. Michelangelo var 23 ára þegar hann gerði styttuna.

Péturskirkjan er risavaxin. Nei, sko – hún er risavaxin! Tjaldhimininn er 30 metra hár, en þú sérð það samt ekki, þér finnst hann ekkert svo hár – það eru líka tæpir 137m upp í topp á hvolfþakinu! Í Péturskirkjunni er líka að finna Pieta, frægustu höggmynd Michelangelos. Þar má sjá Maríu Mey sitja og syrgja með líkama Jesú eftir krossfestinguna.

20190125_112502
Péturskirkjan frá Péturstorginu.

Vatíkanið er 0,44 ferkílómetrar og það eru 836 einstaklingar sem eru með ríkisborgararétt þar. Það eru bara prestar, kardinálar og páfar sem eru með ríkisborgararétt, allir aðrir sem vinna þar eru ítalskir ríkisborgarar. Í Vatíkaninu er páfahöll, þar sem páfarnir hafa almennt búið. Núverandi páfi neitaði að flytja inn í páfahöllina, honum fannst íburðurinn þar of mikill.

domitillacat
Kirkja St. Domitillu. Mynd fengin að láni hjá phys.org.

Eftir skoðunarferðirnar tvær fengum við okkur að borða, og fórum upp á hótel. Þangað vorum við svo sótt í næstu skoðunarferð. Sú skoðunarferð var í Catacombur st. Domitillu og tvær basilíkur. Catacombur eru neðanjarðarkirkjugarðar sem má finna á ýmsum stöðum í evrópu. Domitilla nokkur gaf kristna söfnuðinum landspildu þar sem kristnir gátu grafið sína látnu neðanjarðar. Kirkjugarðurinn er á fjórum hæðum, en búið er að grafa upp 12 kílómetra af göngum (talið að göngin séu alls um 17 kílómetrar) en þrátt fyrir stærðina er hann ekki sá stærsti í Róm – en hann er, að mér skilst, með einn af þeim best varðveittu.

catacomb-sdomitilla-tunnel
Mynd úr göngum neðanjarðarkirkjugarðsins. Mynd fengin að láni hjá Reidsitaly.com

Grafin voru hólf inn í veggina, þar sem líkin voru lögð, en síðan var gröfinni lokað og hjá betra fólki gjarnan settir marmaraplattar til minningar, eða málverk. Það voru allt að 4-5 hólf á hverjum stað, byrjað í gólfi og upp í loft. Það er búið að opna flestar grafirnar, en margar eru þó enn lokaðar. Gengið er niður í Catacomburnar í gegnum kirkju, eða kapellu, sem er í dag að mestu leyti neðanjarðar.

20190125_155329
St. Johns in Laterano

Eftir heimsóknina neðanjarðar fórum við í Basilíku St. Giovanni in Laterano, sem er ein af fjórum erkibasilíkum í Róm (eða þrem, og einni í Vatíkaninu). Erkibasilíka þýðir að páfinn einn má messa frá aðalaltarinu, og að á þeim eru helgar dyr – það eru dyr sem eru múraðar lokaðar í 24 ár, en svo opnar í 1 ár. Kaþólikkar streyma þá að til að öðlast fyrirgefningu synda sinna.

Basilíkan er fyrsta kristna kirkjan sem var byggð í Róm, en hún var upphaflega byggð á fjórðu öld. Sú sem nú stendur var þó byggð á sautjándu öld, og hönnuð af Borromini. Það má sjá í kirkjunni töluverða endurvinnslu, en aðalhurðirnar eru úr dómhúsinu á Imperial Forum torginu og eru einar af fáum fornhurðum sem eru enn í notkun í borginni í dag. Þær eru tvöþúsund ára gamlar, úr bronsi, hátt í 8 metra háar, en það þarf bara tvo menn til að opna þær, því lamirnar eru svo vel gerðar.

20190125_160546
Meistaraleg endurnýting á marmara

Í marmaragólfi kirkjunnar er mikið mynstur úr hringjum, en þar er verið að endurnýta súlur úr gömlum byggingum sem búið er að sneiða niður eins og pylsur. Það er búið að nýta marmarann í gullfalleg mósaíklistaverk.

20190125_171856
Santa Maria Maggiore.

Seinni basilíkan sem við heimsóttum var líka erkibasilíka, Santa Maria Maggiore. Sagan segir að María mey hafi birst páfanum í draumi og sagt honum að reisa sér kirkju, hún myndi sýna honum hvar. Þá sömu nótt, í ágúst, á að hafa snjóað á þessari hæð, og páfinn fyrirskipaði byggingu kirkjunnar. Líklegri skýring er þó talin vera öskufall, en ekki er vitað um nein eldgos á þeim tíma sem geta rennt stoðum undir þá skýringu.

Þá var föstudeginum, fyrri deginum í Róm, loksins lokið. Við skruppum inn í eina verslun þarna við Santa Maria Maggiore til að kaupa smá glaðning handa dætrum okkar, og drifum okkur svo á veitingastað til að seðja sárasta hungrið. Að því loknu dröttuðumst við upp á hótel þar sem við steinsofnuðum – rétt upp úr 20.00! Góð byrjun á fimmtugsaldri bóndans!

20190125_171036

Bucket list, Ferðalög, Lífið

Róm, borgin eilífa – fyrsti hluti

Capture

Maðurinn minn átti stórafmæli á dögunum, þegar kallinn komst á fimmtugsaldurinn. Honum stóð til boða að halda stórt partý eða stinga af og fela sig. Hann valdi að sjálfsögðu síðari kostinn! Og Lína hans bókaði handa honum helgarferð til Rómar, en þangað hefur hann langað að koma alveg síðan ég kynntist honum.

20190124_154459
Stórkostlegt útsýni yfir Alpana.

Norwegian var með alveg djóktilboð á pakkaferðum til Rómar, en janúar er að sjálfsögðu algjör lágannatími á þessum slóðum. Við fengum flug, töskur og 3* hótel með morgunmat á í kringum 80.000 kr. fyrir okkur bæði – samtals. Eini gallinn á gjöf njarðar var sá að flugtímarnir voru þannig að í rauninni höfðum við bara rúma tvo daga – en það eru kostir við allt, við þurftum nefnilega ekki að vakna fyrir allar aldir á ferðadegi, og því vorum við bara flott stemmd þann seinnipart.

20190126_091044

En að fara til Borgarinnar eilífu þýðir að það er nóg að skoða, þótt maður væri þar í margar vikur. Þannig þessir tveir dagar voru vel rúmlega troðfullir af dagskrá! Ég hafði mestar áhyggjur af því að fólk héldi að maðurinn minn hefði farið í felur yfir fimmtugsafmælið en ekki fertugsafmælið því hann yrði svo þreyttur þegar hann kæmi heim! Við fórum út með bókað í tvö flóttaherbergi og fimm skoðunarferðir…

Hótelið sem við bókuðum heitir Hotel XX Settembre (Venti Settembre), og er mjög nálægt Termini lestarstöðinni (aðallestarstöðinni). Hótelið er mjög lítið, aðeins einhver 20 herbergi. Það sést nú töluvert á innanstokksmunum, en allt var mjög hreint og fínt. Þeir bjuggu svo fínt að hafa lyftu, en hún tók í mesta lagi 2 manneskjur, og ferðataskan komst eiginlega ekki með! Morgunmaturinn var evrópskur; þ.e.a.s. brauð og jógúrt og þess lags, og þjónustan í lobbýinu var alveg fyrsta flokks! Ég hafði samband við þau fyrirfram til að láta vita af pökkum á leiðinni frá Amazon, og hvort þau gætu ekki sett kaldan bjór á herbergið fyrir afmæliskallinn minn – það var nú minna en ekkert mál, og þau bókuðu fyrir okkur á veitingastað og voru einstaklega hjálpsöm og liðleg.

20190125_074911
í páfagarði.

Við munum það bara næst að þriggja stjörnu hótel í Róm er ekkert líkt t.d. þriggja stjörnu hóteli í USA. En við getum samt ekki kvartað yfir hótelinu á nokkurn hátt, þau m.a. opnuðu morgunmatinn fyrr en venjulega fyrir okkur á föstudagsmorguninn, þar sem við þurftum að vera mætt í Vatíkanið kl. 7 – en morgunmaturinn var venjulega frá 7 til 10.

20190126_130544

Veitingastaðurinn, Il Cuore di Napoli, sem var nánast við hótelið var dásamlegur ekta ítalskur staður, með pitsur, pasta, sjávarrétti og nefndu það. Þau tóku á móti okkur með freyðivínsstaupi, og pitsurnar þeirra voru alveg dásamlegar! Staðurinn var alveg einstaklega lítill, en í salnum voru 8 borð, og við hvert þeirra geta í mesta lagi fjórir setið.

20190124_204304
Kvöldverður á Il Cuore di Napoli.

Eftir matinn áttum við bókað í flóttaherbergi hjá Locked Roma, en þetta var í fyrsta skipti sem við fórum í flóttaherbergi sem var 90 mínútur. Við leystum það með glæsibrag og áttum 15 mínútur eftir. Það hinsvegar hægði aðeins á okkur að það var gert ráð fyrir að maður vissi hvað verk Da Vincis heita, en þrátt fyrir að við hefðum átt að vita það mundum við það ekki – það er hins vegar almenn þekking á Ítalíu.

20190124_224825

Við ákváðum að ganga heim frá flóttaherberginu, því þetta var nánast eina stundin sem ekki var skipulögð – og á leiðinni heim gætum við séð Castel Sant’Angelo. Hins vegar áttum við ekki von á að nánast detta um Piazza Navona og Largo di Torre Argentina.

20190124_231223
Séð aftan á Péturskirkjuna frá Castel Sant’Angelo.
20190124_231336
Tíber-áin að kvöldi til.

Áður en við fórum út horfðum við að sjálfsögðu á Angels and Demons myndina sem byggir á sögu Dan Brown, en lokaatriðið í þeirri mynd gerist að mestu í Castel Sant’Angelo. Hins vegar höfðum við engan tíma til að skoða bygginguna, langaði bara aðeins að sjá hana. Í beinni línu frá kastalanum má svo sjá bakhliðina á Péturskirkjunni. Keisarinn Hadrían lét byggja Castel Sant’Angelo á annarri öld eftir krist, og ætlaði kastalann sem grafhýsi sitt og fjölskyldu sinnar. Hadrían og fjölskyldu hans var komið fyrir þar, auk líkamsleifa einhverra fleiri keisara. Á fimmtu öld var byggingin notuð sem virki, og á fimmtándu öld var kastalinn tengdur Péturskirkjunni með göngum, en sagan segir að þar sé um að ræða flóttaleið fyrir páfann.

20190124_233821
Gosbrunnur stórfljótanna fjögurra.

Á Piazza Navona skoðuðum við gosbrunn Berninis, Fontana de Quattro Fiumi (gosbrunnur stórfljótanna fjögurra), sem táknar heimsálfurnar fjórar sem heyrðu undir páfadóm.

20190124_235220
Largo di Torre Argentina.

Largo di Torre Argentina er torgið þar sem talið er að Júlíus Sesar hafi verið myrtur. Þetta eru afgirtar fornleifar í miðri borg, sem samanstanda af rústum fjögurra hofa. Torgið er núna griðastaður fyrir heimilislausa ketti, en það er talið að um 100 kettir haldi til þar. Í myrkrinu tókst okkur ekki að sjá einn einasta en þeir eru víst snillingar í að fela sig og koma sér fyrir á furðulegum stöðum þessar elskur.

20190125_072525

Við drifum okkur á fætur kl. 6.00 á föstudagsmorguninn, því við áttum pantað í skoðunarferð um Sistínsku kapelluna fyrir opnun. Við fórum með Vasco, portúgölskum leiðsögumanni, í gegnum Vatíkönsku söfnin þar sem hann benti okkur á það merkilegasta að sjá. Næst þegar ég fer til Rómar, og ég ætla aftur, þá langar mig að fara í mun lengri og stærri skoðunarferð um söfnin, því þau geyma engar smá gersemar. Því miður sáum við ekki Aþenuskólann hans Rafaels, en það er bara eitt af því fjölmarga sem okkur tókst ekki að sjá.

Það má ekki tala í Sistínsku kapellunni (né taka myndir), svo Vasco fór fyrirfram yfir það með okkur hverju við ættum að taka eftir, og hvað við værum að fara að sjá. Kapellan sjálf er býsna stórkostleg, maður á bara erfitt með að trúa sínum eigin augum.

(Hér verð ég að gera eina athugasemd, að gefnu tilefni: það er ekkert x í Sistínsku kapellunni)

20190126_090757

Loftið í Sistínsku kapellunni er yfir 500 fm, og er í 20,7 m. hæð frá gólfi. Michelangelo hafði ekki áhuga á að taka verkið að sér, þar sem hann taldi sig ekki vera málara, hann hafði bara áhuga á marmara og höggmyndum, og taldi sig eingöngu vera myndhöggvara og arkitekt. Hann var nánast neyddur til að taka verkið að sér, en hann málaði allt loftið einn – engir aðstoðarmenn að mála eftir hans forskrift.

20190125_082552
Hluti af einu af fjölmörgum veggteppum á Vatíkönsku söfnunum eftir forskrift Rafaels. Þetta er ekki málverk, heldur vefnaður. Hann hannaði teppin, en svo voru þau gerð í Belgíu, þar sem bestu vefarar Evrópu voru. Rafael lést þó áður en framleiðslunni lauk, og sá þau því aldrei. Þetta teppi er t.d. svo listilega gert að það er eins og augu Jesú fylgi þér þegar þú gengur fram hjá.

Sumir halda því fram að Michelangelo hafi legið á bakinu og málað, en það er ekki rétt. Hefði hann legið hefði hann ekki getað fært sig til, nema með ærinni fyrirhöfn, til að sjá verkið frá ýmsum sjónarhornum. Vegna lofthæðarinnar í kapellunni má segja að hann hafi á hverjum degi lagt sig í lífshættu, þar sem hann stóð og hallaði sér aftur á bak til að mála. Þegar hann hafði lokið við loftið fór hann aftur heim til Flórens. Hann var innan við fertugt en var ónýtur maður eftir fjögur ár af löngum vinnudögum í slæmum stellingum.

20190125_082835
Kortasalurinn í Vatíkaninu. Sjáið loftið!

En hann var ekki sloppinn enn, því þegar hann varð sextugur var hann fenginn aftur í kapelluna, nú til að mála altaristöfluna. Verk hans, the Last Judgment, þekur megnið af annarri skammhlið kapellunnar, og er um 160 fermetrar (það er jafn stórt og 5 herbergja íbúðin mín með bílskúr og allt). Það var maður sem vann í Vatíkaninu sem kom á hverjum morgni að sjá hvernig verkinu vegnaði, og á hverjum degi gagnrýndi hann verkið á allan mögulegan máta. Michelangelo hefndi sín snilldarlega, en hann notaði andlitið á honum á eina af hræðilegustu skepnunum í þeim hluta verksins sem táknar helvíti.

Myndaniðurstaða fyrir the last judgment
The Last Judgment. Mynd fengin að láni hjá Michelangelo.org.

Öll málverk Michelangelos í Sistínsku kapellunni eru freskur – freskur eru gerðar þannig að veggurinn er gifsaður, og svo er verkið málað í blautt gifsið og þá festist liturinn þegar gifsið þornar. Hins vegar, þá hefur listamaðurinn ekki langan tíma til að athafna sig, og ef hann þarf að leiðrétta eitthvað eftir á þarf að skafa klæðninguna af veggnum og byrja upp á nýtt. Obb-obb-obb.

Myndaniðurstaða fyrir the sistine chapel ceiling
Loftið í Sistínsku kapellunni. Mynd fengin að láni hjá twistedsifter.com
Myndaniðurstaða fyrir the creation of adam
Þekktasti hluti kapelluloftsins; Sköpun Adams (The Creation of Adam). Mynd fengin að láni hjá Wikipedia.org.

Jæja, meira síðar.

Bækur, Bucket list

100 bækur sem ég ætla að lesa

Jæja, nú er ég búin að setja saman lista yfir bækur sem ég ætla að lesa, eins og ég einsetti mér á Bucket listanum.

Á listanum er bæði klassík og nýlegar bækur, eftir íslenska höfunda og erlenda, á íslensku og ensku, fyrir börn og fullorðna…

Ég les nánast einungis á íslensku, og það kemur ekki til af slakri enskukunnáttu, heldur þeirri sannfæringu að við notum ensku svo mikið frá degi til dags, horfum á sjónvarpsefni á ensku, lesum greinar og hlustum á hlaðvörp á ensku o.s.frv., að það veitir ekki af að lesa góðan íslenskan texta til að halda við íslenskunni hjá sér.

Listinn er í stafrófsröð, en engri sérstakri lesröð eða áhugaröð.

1 12 years a slave Solomon Northup
2 Ævintýri Pickwicks Charles Dickens
3 All the light we cannot see Anthony Doerr
4 Allt sundrast Chinua Achebe
5 Anna í Grænuhlíð serían L.M. Montgomery
6 Auðar-þríleikurinn Vilborg Davíðsdóttir
7 X Aulabandalagið John Kennedy Toole
8 Bréf til Láru Þórbergur Þórðarson
9 Búddenbrooks Thomas Mann
10 Býr Íslendingur hér Garðar Sverrisson
11 X Dagbók Önnu Frank Anna Frank
12 Dalalíf Guðrún frá Lundi
13 Dauðar sálir Nikolai Gogol
14 X Davíð Copperfeld Charles Dickens
15 Dimmur hlátur Sherwood Anderson
16 Ditta Mannsbarn Martin Andersen Nexö
17 Dreggjar dagsins Kazuo Ishiguro
18 X Duld Stephen King
19 Duttlungar örlaganna John Steinbeck
20 Ef að vetrarnóttu ferðalangur Italo Calvino
21 X Elskhugi lafði Chatterley D.H. Lawrence
22 Ethan Frome Edith Wharton
23 Faðir, móðir og dulmagn bernskunnar Guðbergur Bergsson
24 Fjötrar W. Somerset Maugham
25 Framúrskarandi dætur Katherine Zoepf
26 X Frankenstein Mary Shelley
27 Gamli maðurinn og hafið Ernest Hemingway
28 X Gerpla Halldór Laxness
29 Glerhjálmurinn Sylvia Plath
30 Glitra daggir, grær fold Margit Söderholm
31 Gösta Berlingssaga Selma Lagerlöf
32 Græna mílan Stephen King
33 Grænn varstu dalur Richard Llewellyn
34 Grámosinn glóir Thor Vilhjálmsson
35 Greifinn frá Monte Cristo Alexandre Dumas
36 Gróður jarðar Knut Hamsun
37 Halla og Heiðarbýlið Jón Trausti
38 Harry Potter serían J.K. Rowling
39 Helreiðin Selma Lagerlöf
40 Hetja vorra tíma Mikhail Lermontov
41 Hinir smánuðu og svívirtu Fjodor Dostojevski
42 Hundrað ára einsemd Gabriel Garcia Marquez
43 Hundrað dyr í golunni Steinunn Sigurðardóttir
44 Húsið á sléttunni serían Laura Ingalls Wilder
45 Hvítklædda konan Wilkie Collins
46 Í ættlandi mínu Hulda
47 X Í góðu hjónabandi Doris Lessing
48 Í Skálholti Guðmundur Kamban
49 Íslenskur aðall Þórbergur Þórðarson
50 Kaffihús tregans Carson McCullers
51 Kantaraborgarsögur Geoffrey Chaucer
52 Karamazov bræðurnir Fjodor Dostojevski
53 Konan í dalnum og dæturnar sjö Guðmundur Hagalín
54 Kóralína Neil Gaiman
55 Krókódílastrætið Bruno Schulz
56 Land og synir Indriði G. Þorsteinsson
57 Langur vegur frá Kensington Muriel Spark
58 Lesið í snjóinn Peter Höeg
59 Leyndardómar Parísarborgar Eugene Sue
60 Lolita Vladimir Nabokov
61 María Stúart Stefan Zweig
62 Móðirin Maxim Gorky
63 Mrs. Dalloway Virginia Woolf
64 Nafn rósarinnar Umberto Eco
65 Njósnarinn sem kom inn úr kuldanum John le Carré
66 Nonni og Manni Jón Sveinsson
67 Norwegian Wood Haruki Murakami
68 Nóttin blíð F. Scott Fitzgerald
69 Öreigarnir í Lódz Steve-Sem Sandberg
70 Pelli Sigursæli Martin Andersen Nexö
71 Perlan John Steinbeck
72 Pósturinn hringir alltaf tvisvar James M. Cain
73 Punktur punktur komma strik Pétur Gunnarsson
74 Ráðskona óskast í sveit Snjólaug Bragadóttir
75 Ragtime E.L. Doctorov
76 X Rakel Daphne DuMaurier
77 Réttarhöldin Franz Kafka
78 Rómeó og Júlía William Shakespeare
79 Saga þernunnar Margaret Atwood
80 Saga tveggja borga Charles Dickens
81 Salka Valka Halldór Laxness
82 Spámennirnir í Botnleysufirði Kim Leine
83 Stikilsberja-Finnur Mark Twain
84 Sturlungaaldarbækurnar Einar Kárason
85 Svart blóm John Galsworthy
86 Svipur kynslóðanna John Galsworthy
87 The Other Boleyn Girl Philippa Gregory
88 The Tenant of Wildfell Hall Anne Bronte
89 Tíðindalaust á vesturvígstöðvunum Erich Maria Remarque
90 X Tíu litlir negrastrákar Agatha Christie
91 Töframaðurinn frá Lúblín Isaac Bashevis Singer
92 Tómas Jónsson metsölubók Guðbergur Bergsson
93 Tvennir tímar Knut Hamsun
94 Umrenningar Knut Hamsun
95 X Útlendingurinn Albert Camus
96 X Veröld ný og góð Aldous Huxley
97 We Need to Talk About Kevin Lionel Shriver
98 Þóra frá Hvammi Ragnheiður Jónsdóttir
99 Þriðjudagar með Morrie Mitch Albom
100 Þúsund og ein nótt

Mikið af titlunum á listanum eru bækur sem ég á nú þegar, bækur eftir höfunda sem ég hef lesið áður, bækur sem mér finnast hálf-ógnvekjandi, eða eftir höfunda sem ég hef aldrei lesið áður! Sumar verða áskorun, en aðrar verða auðveldar – en það er líka það sem þetta snýst um 🙂

Ég setti upp lista þar sem hægt er að merkja við það sem þú hefur lesið, endilega merktu við og deildu með mér hverjar þessara þú hefur lesið!

Það væri gaman að heyra frá þér ef þú hefur lesið eitthvað af þessum, eða ef það er einhver sem þér finnst sárlega vanta á listann!

 

 

Bucket list

Haustferð Línu og Agnesar 2018

Þægindaramminn er þægilegur staður að vera á, eins og nafnið gefur til kynna. Hins vegar er ólíklegt að maður læri margt nýtt eða upplifi eitthvað sem maður hefur ekki upplifað áður, meðan maður heldur sig innan hans.

Þegar ég sá Tröll Expeditions auglýsa að þeir byðu Íslendingum að koma með sér að snorkla í Silfru sér að kostnaðarlausu, vissi ég að þarna var tækifæri sem ég þurfti að grípa. Ég plataði vinkonu mína í þetta með mér, þar sem ég veit að hún leitast líka við að færa út þægindarammann.

DCIM100GOPROGOPR8190.JPG
Snorklandi.

Til að geta tekið þátt þurftum við að fara yfir spurningalista með ýmsum heilsufarsvandamálum, en honum þurfti svo að skila inn. Við undirbjuggum okkur vel með því að lesa okkur til á heimasíðu Tröllanna, og tölvupóstinn sem við fengum frá þeim. Niður í töskur fóru m.a. hlý undirföt, hlýir og þykkir sokkar, auka föt og sundföt og handklæði (ef við þyrftum að fara í heitan pott til að ná upp líkamshita eftir uppátækið).

Við keyrðum frá Akureyri til Borgarness á föstudagskvöldi, og gistum á Hótel Hafnarfjalli (gamla Mótel Venus). Húsakynnin hafa nú séð sinn fífil fegurri, en það var ekki hægt að kvarta yfir hreinlæti eða viðmóti. Við vorum í þriggja manna herbergi uppi í risi, bara mjög kósý. Morgunmaturinn sem fylgdi var líka bara mjög ásættanlegur.

Á laugardagsmorgni keyrðum við svo í höfuðborgina, þar sem hagsýnu húsmæðurnar héldu í CostCo og svo beina leið yfir í Ikea.

Síðustu mínúturnar í borginni nýttum við, að sjálfsögðu, í að gramsa í gömlum bókum á Nytjamarkaði ABC við Víkurhvarf.

20180915_134519

Þá var komið að því að halda af stað upp á Þingvelli, en þangað hef ég ekki komið síðan fyrir 2000 held ég. Það gekk bara vel að finna planið þar sem við áttum að hittast, en þaðan fórum við inn á bílaplanið (P5) og lögðum bílnum. Gangan yfir á planið þar sem við hittum hópinn var aðeins um 5 mínútur, en á planinu voru sendiferðabílar frá hinum ýmsu fyrirtækjum sem bjóða upp á snorkl í Silfru. Við fundum strax okkar fólk, og hófst þá undirbúningurinn.

20180915_134845
Þingvellir eru virkilega fallegur staður.

Undirbúningurinn tók dágóða stund, en frá upphafi til enda tók þetta um 3 klst, og aðeins ca 40 mín af þeim tíma fór í snorklið. Fyrst fengum við kuldagalla, sem klæddir voru að innan með flís. Yfir þá fengum við þurrgalla, með áföstum skóm. Með þá komna hálfa leið upp settumst við niður og fengum stuttan fyrirlestur frá leiðsögumanninum Dimitris, sem sagði okkur stuttlega frá sögunni, jarðfræðinni og hvað bæri að varast. Að því loknu héldum við áfram að koma okkur í búninginn; koma höfðinu í gegnum hálsmálið sem er níðþröngt. Við fengum svo ólar um úlnliði og háls til að þrengja enn betur að og hindra að vatnið kæmist inn í gallann. Hettur, sundgleraugu, loftpípur, hanskar, froskalappir.

DCIM100GOPROGOPR8166.JPG
Aldrei verið kynþokkafyllri!

Hófst þá gangan að Silfru, þar sem við lögðumst til sunds. Þurrgallinn er bæði vatns- og loftheldur, svo hann virkar eins og flotholt – við vorum eins og blöðrur í vatni og gátum ekki sokkið. Það er léttur straumur í Silfru, þannig maður þarf ekki einu sinni að synda, maður bara flýtur með straumnum.

DCIM100GOPROGOPR8217.JPG
Dásamleg tilfinning, og dásamlegur staður!

Vatnið í Silfru er um 2° heitt – eða kalt, ölluheldur. Þetta er vatn sem kemur frá Langjökli, og ferðast um 50 ár í gegnum hraunið áður en það kemur upp í Silfru. Ótrúlegt en satt finnur maður samt varla fyrir kulda. Varirnar eru kaldar, þar sem þær eru óvarðar, og ef maður hreyfir hendurnar of mikið kemst kalt vatn inn í hanskana, en það var nú samt ekki verra en að keyra bíl um vetur þegar þú gleymir hönskunum… Hinsvegar voru Bandaríkjamennirnir alveg að frjósa, og forðuðu sér uppúr hið fyrsta!

DCIM100GOPROGOPR8251.JPG

Það er talað um að vatnið í Silfru sé tærasta vatn í heimi, en þegar þú snorklar sérðu til botns á 22 metra dýpi. Landslagið neðanvatns er stórkostlegt, og upplifunin í heild! Það var svo slakandi að liggja bara í vatninu, horfa niður og fljóta áfram. Maður heyrir ekki neitt í vatninu, þannig áreitið er lítið sem ekki neitt (sem móður þykir mér þetta sérlegur kostur!). Í rauninni bara liggja, fljóta og njóta! Og ofan á allt þá var leiðsögumaðurinn með GoPro og myndaði helling neðanvatns fyrir okkur – og myndirnar fær maður sér að kostnaðarlausu!

Í lokin fengum við heitt kakó áður en við lögðum af stað heim aftur.

Í lokin langar mig að hrósa Tröll Expeditions fyrir þetta tilboð, og þakka kærlega fyrir mig. Leiðsögumaðurinn okkar var alveg frábær, hafði greinilega mikla reynslu af köfun og snorkli og var virkilega vandvirkur og flottur. Og það var sko ekki leiðinlegt að horfa á þetta gríska goð! Ég veit ekki hve lengi þeir bjóða upp á þetta, en hér eru allar upplýsingar um þetta góða boð.

DCIM100GOPROGOPR8161.JPG
Hópurinn og leiðsögumaðurinn.

Ég get ekki hrósað þessu nóg, fyrirtækinu, boðinu og upplifuninni! Ég vildi bara að ég gæti líka farið í jöklagönguna með þeim!

20180915_195232
Á heimleið á Holtavörðuheiði.