Ferðalög

Hin árlega Londonferð tvíburanna

20190824_090653

Það vildi svo skemmtilega til að við vinkonurnar fórum aftur til London síðustu helgina í ágúst 2019, alveg eins og við gerðum árið 2018.

Við flugum út á miðvikudagsmorgni, þann 21. ágúst. Eini munurinn er að nú fengu eiginmennirnir að koma með!

20190825_085734
Setustofan við barinn á Ashburn Hotel.

Við lentum á Gatwick kl. 11.45, og fórum og fundum hótelið okkar. Ashburn hotel í South Kensington. Hótelið var lítið, krúttlegt og ótrúlega sjarmerandi, og við völdum það aðallega vegna þessa.

Annars var fyrsti dagurinn tekinn rólega, við átum og versluðum örlítið, opnuðum Amazon pakkana og svo áttum við bókað í tvö þrautaherbergi. Það var ágætis ferðalag að koma okkur í þrautaherbergin, en þau voru í The Biscuit Factory í Bermondsey. The Biscuit factory var, eins og nafnið gefur til kynna, kexverksmiðja en er nú notað fyrir líkamsrækt, þrautaherbergi, vinnustofur listamanna o.s.frv.

20190821_192744
@ The Biscuit Factory

Við fórum annars vegar í Grandpa’s last will, þar sem við þurfum að finna erfðaskrá látins afa okkar, og hins vegar Alastair Moon’s House hjá Lock’d. Grandpa var skemmtilegt herbergi, en gert fyrir byrjendur og því vorum við svolítið fljót í gegn. Því miður kom það upp að leikstjórinn í Alastair Moon var að óviðráðanlegum ástæðum ekki við og því var okkur boðið að fara í Perpetuum Mobile í staðinn. Það hins vegar var ekki mjög spennandi herbergi og lítið í það lagt.

20190821_211146

Daginn eftir áttum við bókað í skoðunarferð um State Rooms í Buckingham höll, The Royal Mews og The Queen’s Gallery. The Royal Mews geymir hestvagna og bifreiðar drottningarinnar og í galleríinu var sýning um líf og starf Leonardos Da Vinci.

20190822_110907
Hestvagninn sem er aðeins notaður við krýningarathafnir.

Galleríið er í gamalli kapellu sem hefur fengið nýtt hlutverk, en upprunalega var lokið við að reisa hana árið 1831. Hún eyðilagðist í loftárásum árið 1940, og árið 1962 var farið að nota hana sem sýningarsal.

20190822_101215
Hin fræga spegilskrift Da Vincis.

Höllin sjálf höfðaði langmest til mín. Hver og einn var með Audio guide, og við ráfuðum hvert í sínu lagi um höllina. Auðvitað var urmull af fólki á staðnum, en þrátt fyrir það var þetta upplifun.

20190822_125315
Bakhlið hallarinnar, frá hallargarðinum. 

Churchill’s War Rooms eru neðanjarðarskrifstofur og vistarverur fyrirmenna á tímum seinni heimsstyrjaldarinnar. Ferðin um safnið með Audio guide var mjög áhugaverð. Þarna var sérstök hvelfing tileinkuð Churchill, en auk þess mátti sjá svefnherbergi þeirra sem þarna dvöldu, skrifstofur og vinnurými.

Frá þessum niðurgröfnu vistarverum var hernaðarþátttöku Breta í seinni heimsstyrjöldinni stjórnað, auk þess sem ráðherrar og hernaðarsérfræðingar bjuggu.

20190822_154906
Churchill merkti þau skjöl sem vinna þurfti samdægurs með svona merki, og ef þau voru ekki unnin var ekkert víst að sá starfsmaður þyrfti að mæta aftur!

Roll Out the Barrel var annað þrautaherbergi hjá Escape Plan Shoreditch, en herbergin þeirra hafa skemmtilega sögulega tengingu. Við vorum dátar á tímum seinni heimsstyrjaldar, sem vorum að koma búsinu undan yfirmönnunum. Herbergið var mjög frumlegt og einstaklega skemmtilegt. Okkur langar mikið að fara í hin herbergin þeirra, en þau fá öll mjög góða dóma.

FB_IMG_1566596823311
Já, það þurfti að koma tunnunni út!

Dagurinn eftir hófst á því að ég átti tíma í klippingu, en ferðafélagarnir fóru í Tower of London á meðan. Ég hafði nefnilega fundið á netinu hárgreiðsludömu sem hafði lært krulluklippingar hjá Lorraine Massey, upphafskonu Curly Girl Method. Það er nefnilega svo skemmtilegt að komast að því, þegar maður er rúmlega þrítugur, að það er ástæða fyrir því að maður kemur í 90% tilvika óánægður úr klippingu. Það virðast nefnilega vera fáir hársnyrtar sem „kunna“ á krullað hár.

20190822_101829
Teikning Da Vincis.

Stephanie, hjá Curly Hair London, var alveg dásamleg. Það var svo gaman að fylgjast með henni klippa hárið þurrt krullu fyrir krullu! Ég var hjá henni í hátt í tvo tíma, fyrst var „consultation“ eða ráðgjöf, og svo klipping og styling. Hún fór yfir með mér hvaða vörur ég væri að nota og hvernig, og kom með áhugaverða punkta um hvað mætti gera betur. Aftur á móti var hún alls ekki að reyna að selja neitt, þótt hún væri í samstarfi við Innersense og væri með vörurnar þeirra til sölu. Mér þótti það frábært.

20190824_163057

Eftir klippingu hitti ég ferðafélagana aftur og við gripum okkur bita áður en við áttum bókað í síðasta þrautaherbergið. Það herbergi var í bílakjallara, sem var búið að innrétta á mjög frumlegan hátt. Herbergið var í þema Da Vincis, og ágætt sem slíkt, en eftir á var ekkert mikið sem stóð upp úr.

20190823_171745
Liðin skrifa tímana sína á post-it og líma á herbergið.

Eftir herbergið lögðum við leið okkar á söngleikinn Book of Mormon í The Prince of Wales leikhúsinu, og var hún mjög skemmtileg.

Við vissum að síðasti dagurinn yrði langur, en við gerðum okkur ekki grein fyrir hve langur hann yrði! Við byrjuðum daginn á skoðunarferð í Westminster Abbey, þar sem við dvöldum dágóða stund.

20190824_092131

Klukkan 12.00 áttum við svo rútuferð frá Victoria Coach Station, þaðan sem við héldum til Ipswich til fundar við Ed okkar Sheeran. Mennirnir okkar hefðu sennilegast valið einhvern annan tónlistarmann, en þeir voru alls ekki óánægðir að tónleikunum loknum!

20190824_183157

Það voru þrjú upphitunaratriði fyrir kappann, en þar stóð hæst Passenger, sem sagði ófáa brandarana. Ef þú telur þig ekki vita hver Passenger er, ýttu á hlekkinn.

20190824_204225

Ed Sheeran sjálfur, eins og flestir landsmenn vita, stóð sig með afbrigðum vel og kvöldið var dásamlegt. Á tónleikunum í Ipswich kvöldið eftir tilkynnti hann að hann ætlaði að draga sig í hlé, það hlýtur að hafa verið tilfinningaþrungin stund.

20190824_152814
Við vorum með þeim fyrstu á staðinn.

Tónleikunum var lokið milli 22 og 23, en vegna hvíldarreglna mátti rútubílstjórinn ekki leggja af stað fyrr en eftir miðnætti (stórkostleg yfirsjón hjá rútufyrirtækinu, það voru ekki beint kátir farþegar sem biðu í um tvo tíma eftir að leggja í hann heim aftur!).

Það verður hins vegar að viðurkennast að það lítur því miður ekki vel út með Londonferð tvíburanna í ár!

20190824_111136
Í Westminster Abbey.

Ferðalög, Lífið

Aðventuferð til Manchester

Við fórum ásamt vinnufélögum mínum í aðventuferð til Manchester, korter í jól eins og maður segir, en við komum heim 16. desember.

Dagana fyrir hafði verið hræðilegt veður, á þriðjudegi var rauð viðvörun um nánast allt land, og við vorum á leið suður eftir vinnu á fimmtudegi. Fjallvegirnir voru opnaðir rétt fyrir hádegi á fimmtudeginum, svo við hættum snemma og lögðum í hann. Þetta var spurning alveg fram á síðustu stundu hvort við værum yfir höfuð að fara! Það var því frekar trekkt andrúmsloftið á skrifstofunni þessa daga fyrir ferðina – en auðvitað blessaðist þetta allt.

Við áttum gistingu á Airport Hotel Aurora Star, en þeir geymdu líka bílana okkar. Það er býsna ljúft að þurfa svo bara að skottast yfir bílaplanið og vera mættur í Leifsstöð.

Við flugum með Icelandair um morguninn til Manchester, þar sem beið okkar rúta á vegum Visitor ferðaskrifstofunnar. Það var alveg frekar óþægilegt að það voru þrjár rútur á svæðinu fyrir Íslendinga frá tveim ferðaskrifstofum í þrjár ferðir. Þær voru illa merktar, svo maður valdi rútu af handahófi (eða öllu heldur eftir orðinu á götunni)!

20191214_163703

Á leiðinni inn í bæ sagði fararstjórinn okkur upp og ofan af borginni, en hann var mikill reynslubolti er varðar Manchester, bæði borgina og leiki liðsins.

Hótelið sem við vorum á var Holiday Inn Manchester City Centre, og það var, eins og nafnið gefur til kynna, bara rétt við miðborgina. Hótelið var mjög nýlegt og fínt, morgunmaturinn mjög góður, rúmin fín, og allt mjög snyrtilegt. Við gætum vel hugsað okkur að vera aftur á þessu hóteli, ef við ættum seinna leið um Manchester aftur. Mér skilst að þetta sé eina hótelið sem Visitor skiptir við í Manchester, því þeir voru svo ánægðir með það, og ég skil það bara mjög vel.

Bestu tilboðin: Holiday Inn Manchester - City Centre - Manchester ...
Mynd fengin að láni hjá hotels.com

Eftir ferðalagið var kominn tími á að fá að borða, og það hratt og vel! Við gengum fram á Ask Italian stað í nágrenninu sem við stukkum inn á. Þar voru allir mjög glaðir, enda fjölbreyttur matseðill, hress þjónn, góður félagsskapur og góður matur (og kokteilar!).

Það sem eftir lifði dags nýttum við í að rífa upp pakkana frá Amazon (haha) og rölta um miðbæinn. Það var hundleiðinlegt veður (rigning og vindur) allan tímann sem við vorum í borginni, svo við sáum mjög lítið annað en gangstéttarnar! Við hjónin, sem venjulega vöndum okkur við að skoða eins mikið og við getum, við hreinlega gáfumst bara upp – en það skrifast að hluta til á lélegan undirbúning.

20191214_125731
Dómkirkjan í Manchester

Arndale Center er stór verslunarmiðstöð í miðbænum, og þar vörðum við ófáum klukkustundunum.

Auðvitað áttum við tvö bókuð Escape Room, annað þeirra var Vacancy hjá Breakout Manchester Church Street, sem var bara steinsnar frá hótelinu. Forsaga herbergisins er sú að þegar þú kemur á gististaðinn þinn þá læsist þú inni í herberginu og niðurteljari fer í gang.

79508090_2853789931312112_1613678578145165312_o

Herbergið hófst í „lyftu“, en var auk þess tvö önnur rými. Við sluppum naumlega, með einhverjar 90 sekúndur eftir, og vorum helpeppuð eftir æsinginn!

Eftir stóru máltíðina fyrr um daginn höfðum við enga sérlega löngun í stóra kvöldmáltíð, svo við komum bara við á Pizza Hut eftir flóttaherbergið og deildum pizzu og salatbar. Það var ljúft að sitja tvö saman á hálftómum staðnum eftir æsinginn, áður en við héldum heim á hótel.

Laugardagurinn hófst á fullu spani, en planið var jóla-ofur-sjopp. Við gerðum þetta í Glasgow 2018, og nú tókum við vinnufélaga minn og konuna hans með, og þetta gekk eins og í sögu! Kl. 8.00, við opnun, vorum við mætt í Primark með jólagjafalistann og leystum nánast allar jólagjafirnar á 2 klukkustundum. Við vorum rúmlega hálfnuð þegar eiginmaðurinn neyddist til að fara og borga og fara með fyrsta holl á hótelherbergið, meðan ég hélt áfram. Stuttu eftir að eiginmaðurinn skilaði sér til baka var herlegheitunum lokið, kviss, bamm, búmm. Elska þetta!

20191214_130121

Þá var komið að næsta flóttaherbergisævintýri, en í þetta skiptið var herbergið í víkingaþema og við vorum sammála um að það væri sérlega vel heppnað. Fyrirtækið var Escape Hunt Manchester, ekki langt frá Arndale Center.

104996166_314705499532397_824098525201292951_n

Printworks er gömul verksmiðja sem núna er nýtt sem eins konar veitingastaðamiðstöð – þetta er yfirbyggð göngugata full af hvers kyns veitingastöðum og pöbbum. Þar hittum við vinnufélaga minn og konuna hans aftur og völdum af handahófi veitingastað sem heitir Frankie and Benny’s. Kasjúal ítalskur staður, en eftirréttirnir voru magnaðir.

Loks stytti upp einhverja stund, svo við fengum okkur smá göngutúr. Án þess að fara eftir nokkru skipulagi rákumst við á Shambles torgið og Manchester Cathedral – því miður var messa í gangi, svo við ákváðum að fara ekki inn.

Á sunnudegi sváfum við út, en um hádegi tókum við lestina í átt að Old Trafford. Það var ekki flókið, að taka bara sömu lest og allir karlarnir í United bolunum, með treflana og húfurnar og hvað ekki. Svo bara fylgdum við þeim, þar til komið var á áfangastað.

20191215_132301

Ég er ekki áhugamanneskja um fótbolta, og var nánast búin að kvíða þessum klukkutímum. En þetta var alveg þolanlegt og leið mun hraðar en ég átti von á!

20191215_135917

Eftir leikinn strunsuðum við í Lowry menningarhúsið, en þar áttum við bókað í kvöldmat og á Grinch sýningu. Það heppnaðist svona líka vel, þrátt fyrir að fleiri en einn og fleiri en tveir í hópnum hafi kannski aðeins fengið sér stuttan blund. Ég nefni engin nöfn!

20191215_192916

Á mánudagsmorgni tókum við Visitorrútuna upp á flugvöll.

Nú höfum við hjónin þvælst örlítið í gegnum árin, en aldrei höfum við lent í ævintýri eins og á þessum krúttlega flugvelli í Manchester.

Fyrir misskilning endaði stingsög bóndans í handfarangri. Það er ekki vinsælt. Þannig eftir að bíða alla röðina í öryggisleitinni þurfti bóndinn að snúa til baka og innrita handfarangurstöskuna. Ég fór á meðan inn á fríhafnarsvæðið, þar sem ég fór að skoða snyrtivörur.

20191215_185022

Þegar eiginmaðurinn kom til baka eftir hlaupin tyllti hann sér á bekk, meðan ég kláraði að skoða. Flugið var alltaf merkt þannig að númerið á hliðinu kæmi fljótlega, en þar sem ég stóð á kassa í versluninni fór eiginmaðurinn að baða út öllum öngum.

Komandi frá Íslandi, þá eru nú oftast bara eitt flugfélag með eitt flug af erlendum flugvöllum og heim. Nei, við vorum alltaf að horfa á flug með EasyJet – en Icelandair var löngu klárt, svo það endaði með því að við nánast hlupum út í vél og vorum með þeim síðustu til að skila okkur!

Note to self – Ekki gera ráð fyrir að „Reykjavik“ sé alltaf flugið þitt. Það gætu verið fleiri en eitt flug til Íslands!

Ferðalög

Coventry í júní

Spice Girls auglýstu röð tónleika í Bretlandi. Allt ætlaði um koll að keyra. En við Kristín fengum miða í Coventry!

20190603_185304

Og eftir Bretlandsþvæling síðasta árs fannst okkur það nú ekki neitt voðalega flókið.

20190601_195448

Ég hafði ekki eytt löngum tíma á Hotels.com þegar ég rakst á Hótelið. Með stórum staf, greini og öllu. Coombe Abbey Hotel á rætur sínar að rekja allt aftur til tólftu aldar, en þá var þar starfrækt munkaklaustur. Hinrik 8. sölsaði undir sig eignir kirkjunnar á sextándu öld, og þar með talið Coombe Abbey. Sagan segir að Elísabet fyrsta, dóttir Hinriks, hafi alist upp hér að einhverju leyti.

20190604_063202
Elsku fallega Coombe Abbey.

Hótelið var gersamlega dásamlegt – en ekki á sama hátt og nýleg hótel. Ég verð líka að viðurkenna að það kom fyrir að maður saknaði loftkælingarinnar. En þeir voru víst ekki farnir að gera ráð fyrir henni á þessum tíma. Og heldur ekki þráðlausa netinu.

Ferðalagið sjálft gekk mjög vel, flugum með Icelandair til Gatwick, tókum þaðan Gatwick Express inn á Victoria station, neðanjarðarlestina yfir á Euston og þaðan lestina til Coventry.

20190603_125039
Það er fallegt í Coventry.

Þegar við stigum út af lestarstöðinni í Coventry stigum við beint inn í hringiðu einhverrar bílahátíðar – Coventry MotoFest. Við höfum nú alltaf verið þekktar fyrir að hafa sérlegan áhuga á öllum vélknúnum ökutækjum og urðum nú sérlega upprifnar. Eða ekki. Við þvældumst örlítið um miðbæinn, gripum okkur bita og kölluðum á Uber – einstaklega ánægðar að halda nú út í sveitasæluna í miðaldaklaustrinu okkar.

En.

Þegar við beygðum upp að hótelinu sáum við að rétt við hótelið var stórt tjaldsvæði. Það var gersamlega pakkað af tjöldum, tjaldvögnum, fellihýsum, hjólhýsum og öllu því sem nöfnum tjáir að nefna. Og hvar sem var laus blettur, þar voru bílar – sem greinilega tengdust MotoFest-inu. Úr aftursætum Uberbílsins heyrðust tvö mæðuleg andvörp, en sem betur fór var enn ágætur spotti upp að hótelinu – en um miðja leið var einhverskonar útihús; sem var notað sem partýstaðurinn.

En.

Við erum sérlega umburðarlyndar miðaldra konur.

Þannig við létum þetta ekkert á okkur fá – frekar en við er að búast.

En, við skulum bara dást aðeins meira að þessu hóteli!

20190601_190139
Út um herbergisgluggann.

Hótelið býður upp á ýmiskonar viðburði, t.d. miðaldadansleiki, morðgátukvöldverði, bannáraskemmtanir o.s.frv. o.s.frv. Margir þessarra viðburða byggja á því að fólk klæði sig upp; og við erum alveg ákveðnar í því að fara aftur á þessar slóðir og taka þátt í eins og einum miðaldadansleik.

Herbergið okkar var hreinlega dásamlegt á allan mögulegan hátt. Fyrir utan, eins og ég nefndi áðan, skort á loftkælingu og netsambandi – og hvítvínið hefði alveg þegið ísskáp.

20190601_190056

Umhverfi hótelsins var gullfallegt og gersamlega skilgreiningin á enskri sveitasælu eins og Íslendingurinn sér hana fyrir sér.

20190601_195931

Eitt kvöldið tókum við okkur til og rannsökuðum alla þá króka og kima sem við fundum. Byggingin er reist á hinum ýmsu tímum, stækkuð, breytt og bætt, og því má finna margar álmur, ganga, króka, og sali að skoða.

Á vissan hátt var þetta algjör slökunarferð fyrir okkur; við vorum ekki með þéttskipaða dagskrá aldrei þessu vant. Við nutum þess því að taka því rólega á hótelinu og njóta lífsins. Og hvítvínsins.

20190603_114046
Nýja Dómkirkjan í Coventry.

Primark er þó skyldustopp, sérstaklega þegar þú átt tvær dætur sem eru á for-gelgju-aldri (pre-teen). Þaðan kom miðaldra konan út með fullan poka af hinum yfirgengilegustu gervinöglum sem sést hafa á norðurhjara, fyrir utan magaboli og annan nauðsynjavarning.

Og satínnáttkjól í yfirstærð; því annars hefði ég sennilega grillast í loftkælingarlausa miðaldakastalanum mínum.

20190603_105910

Verandi Akureyringur í húð og hár (ég lýg því náttúrulega, rek bara ættir mínar úr Eyjafirði í aðra áttina, og fædd og uppalin annarsstaðar – en Akureyringur í húð og hár eigi síður) varð ég að heimsækja rústir dómkirkjunnar. Dómkirkjan var upphaflega byggð á fjórtándu og fimmtándu öld.

20190603_110825

Ein af hinum fimm steindu rúðum yfir altarinu í Akureyrarkirkju kemur nefnilega úr gömlu dómkirkjunni í Coventry. Þegar seinni heimsstyrjöldin brast á voru ýmsir dýrgripir teknir úr kirkjunni, líkt og rúðurnar, og komið í felur þar sem líkur væru til að þeir myndu hafa stríðið af. Hins vegar tók að grisjast úr þessu safni dýrgripa, og óprúttnir aðilar seldu hluta gripanna og hirtu ágóðann. Meðal annars var þá þessi rúða, sem endaði í Akureyrarkirkju.

20190603_110228

En sem betur fer var dýrgripunum komið undan, því nú standa aðeins útveggir kirkjunnar og turn eftir, hún var gereyðilögð. Einhversstaðar las ég að Churchill hefði vitað af yfirvofandi árásum á Coventry, en þar sem eina leiðin til að koma í veg fyrir þær hefði gefið Þjóðverjum vitneskju um að Bretar hefðu náð að leysa dulmálið sem þeir notuðu, hefði það ekki verið gert – for the greater good. En ég veit ekki hvað er til í því, og sel það því ekki dýrara en ég keypti það.

Núverandi dómkirkjan í Coventry stendur við hlið hinnar föllnu, en Elísabet önnur Bretadrottning lagði hornsteininn að henni árið 1956.

20190603_114201
Það stakk svolítið í augun þegar við sáum að bíladagar teygðu anga sína inn í dómkirkjuna.

Við hina langhlið rústanna má finna St. Mary’s Guildhall, sem var byggt sem samkomustaður kaupmannagildis borgarinnar á fjórtándu öld. Saga hússins er um margt merkileg, en þar hafa t.d. verið fjárhirslur borgarinnar og vopnageymsla, og auk þess er talið að María Stúart (Mary Queen of Scots) hafi dvalið þar skamma stund í felum.

20190603_112932
Herbergið þar sem talið er að María Stúart hafi dvalið.

En – fyrir bókanirðina þá er ferð til Coventry ekki lokið fyrr en maður hefur komið í The Big Comfy Bookshop. The Big Comfy Bookshop er verslun með notaðar bækur, sú allra stærsta sem ég hef séð hingað til. Hér og þar um verslunina má finna sér sæti þar sem hægt er að koma sér þægilega fyrir og lesa um stund. Bókabúðin er enn fremur með örlítið kaffihús, sem býður m.a. upp á kökur, kaffidrykki og vín.

20190603_131746

Andrúmsloftið er afslappað og heimilislegt, og þarna leið okkur einstaklega vel. Við eyddum nú nokkrum seðlum, en höfðum ótrúlegan hemil á okkur.

20190603_141745

En þá var komið að aðalatriðinu; því sem dró okkur til Coventry.

Spice Girls tónleikarnir.

Tónleikarnir voru á Ricoh Arena leikvanginum, sem að sjálfsögðu er heimavöllur Coventry City FC. Völlurinn tekur 40.000 tónleikagesti.

20190603_213056

Það er ekki mikið sem hægt er að segja um svona viðburði. Leikvangurinn var því sem næst fullur af drukknum útúrglimmeruðum miðaldra konum sem í nostalgíukasti upplifðu sig eins og þegar þær voru á aldrinum 10-16 ára.

Við vorum hvorki drukknar né útúrglimmeraðar, og pössuðum því ekki alveg nógu vel inn í – en við vorum í engu minna nostalgíukasti en allar hinar, og við vorum svo sannarlega bara rétt um 12 ára.

20190603_201213

Jess Glynne var upphitunaratriði fyrir Kryddpíurnar, en hún ein og sér heldur tónleika um allan heim sem seljast upp eins og heitar lummur. Fyrir tónleikana gat ég nefnt eitt lag sem hún hafði gefið út, en ég komst að því að ég þekkti töluvert fleiri! Svona er maður nú orðinn gamall.

Kryddpíurnar sjálfar komu skemmtilega á óvart. Við höfðum nú ekki gert okkur miklar vonir um sönghæfileika þeirra eða sviðsframkomu, en það má með sanni segja að þær gersamlega gáfu allt í „sjóið“ og maður tók varla eftir að Victoriu vantaði.

Á að giska voru þarna einir 20 til 30 dansarar, og hver þeirra hefur átt svona ca. 5 búninga. Þær sjálfar höfðu búningaskipti held ég 6 sinnum. Það voru þrjár konfettisprengjur og nokkrir flugeldar í lokin.

Eftir Britney og Justin í fyrra var ég frekar „hyped“ í marga daga. Eftir Spice Girls var ég bara frekar „emotional“! Og þessi setning, eyðileggur ekki bara álit mitt á sjálfri mér sem manneskju með mannsæmandi vald á móðurmálinu, heldur skulum við bara að svo stöddu ljúka þessu.

20190604_072614
Lítið sofin og emotional á leið heim.

20190601_195431

Ferðalög

Flórída 2019 – 3. kafli: í húsi í Orlando

Það var á tíunda afmælisdegi Rakelar Yrsu að við bönkuðum uppá í einhverju húsi í Orlando og þeim systrum leist nú ekki á blikuna. Þegar frænkur þeirra komu til dyra voru þær gersamlega orðlausar, en það tók nú stutta stund að átta sig á því að þetta yrði geggjuð vika! Og svo var sundlaug við húsið okkar!

Um kvöldið fórum við á Applebee’s í afmæliskvöldverð, og þar var afmælisbarninu færður ís og sungið fyrir hana. Hún varð alveg sérlega vandræðalegt þegar það var sungið fyrir hana, en eftir á þykir henni mjög vænt um minninguna.

Þær frænkur pöruðu sig að sjálfsögðu saman í herbergi eftir aldri og vinskap, og það gekk með eindæmum vel – þótt þessir næstum-unglingar sem við eigum hafi stundum átt erfitt með að sofna fyrir blaðrinu í sjálfum sér!

Það þurfti að sjálfsögðu að fara að versla inn, en meðan stelpurnar áttuðu sig á hlutunum og komu sér fyrir sátum við fullorðnu og skoðuðum verslanir í nágrenninu. Samkvæmt GoogleMaps var mjög stutt frá að finna Super-Walmart, en á Google mátti finna umsagnir um verslunina, sem voru nú alls ekki góðar. Maður finnur nú venjulega engar umsagnir um Walmart upp á 5 stjörnur, en þarna var ein umsögn sem sagði að þessi búð væri hræðilegasta Walmartbúðin, hún væri eins og svartur föstudagur á hverjum degi. Við hlógum.

20190422_152603
Örlítil miðdegisbugun í skemmtigarði.

Við hefðum betur sleppt því. Maðurinn sem skrifaði þessa umsögn um verslunina var sko ekki að ýkja. Það var svo gersamlega stappað í versluninni, að það var varla hægt að tala saman! Raðirnar náðu lengst fram í búð, og það var bara maður við mann allan tímann sem maður var þarna inni. Þangað sórum við að fara aldrei aftur! (Sem okkur reyndar tókst ekki alveg að standa við, en við kusum alltaf frekar næstu Walmartbúð, þótt keyrslan væri ca. 10 mínútum lengri)

Fyrsta daginn saman fórum við í Aquapark úti á litlu vatni hjá Orlando Watersports Complex. Orlando Watersports Complex er með mjög flotta aðstöðu fyrir Wakeboarding / sjóskíði, paddleboarding o.fl. Þeir bjóða líka upp á kennslu og námskeið. Við hinsvegar festum á okkur björgunarvesti og héldum út í vatnið…

Aquaparkið er uppblásin þrautabraut úti á vatninu, svipuð og risa hoppukastalaþrautabraut. Það þarf að synda út að brautinni, sem er allt í góðu – nema þegar þú eða brautin er blaut er hún fluuughál! Þeir fullvissuðu okkur um að það væru ekki krókódílar eða alligatorar í vatninu, en það voru vissulega fiskar!

Við flugum ótal ferðir út í vatnið, en það var bara hlýtt og ekkert að því að slaka þar á í björgunarvestunum. Eins og gengur var fólk mis áhættusækið, sumir vildu frekar slaka í sólinni, aðrir duttu svo oft út í að það verður ekki talið á fingrunum og sennilega ekki þótt þú bætir við tánum!

20190422_102640
„Taking it all in“ – eins og Bandaríkjamaðurinn myndi segja.

Um kvöldið skildum við hjónin stelpurnar eftir hjá ferðafélögunum og drifum okkur í Escape Room. Í þetta skiptið fórum við til Escapology, í herbergi sem kallað er Budapest Express, en þar er verkefnið að komast að því hver farþeganna myrti viðskiptajöfur sem var um borð í lestinni. Herbergið var mjög flott, og staðurinn allur, og okkur langaði mikið í fleiri herbergi hjá fyrirtækinu. Escapology er franchise fyrirtæki, svo það má finna víðsvegar um Bandaríkin.

bf67a39f-6f6e-4727-a905-99d340bc67d0
Budapest Express – 54:51.

Á Skírdag var förinni heitið í Magic Kingdom. Að sjálfsögðu var Lína búin að liggja yfir skipulagi fyrir daginn, og hann gekk alveg glimrandi vel! Um páskahelgina var opið í Disneygörðunum frá 8 um morguninn fram að miðnætti, svo við ákváðum að vera snemma á ferðinni og vorum mætt í garðinn við opnun.

20190418_081531

Ég skrifaði ágætis pistil um Magic Kingdom hér, en mig langar nú samt að bæta við einni ábendingu. Það er snilldin ein að nú er hægt að panta sér mat á skyndibitastöðum garðanna í gegnum snjallforritið Disney World. Þá velurðu veitingastað, pantar af matseðli og greiðir með korti. Þegar þú svo mætir á staðinn ýtirðu á „I’m here“ og stuttu seinna er kallað á þig. Þar með spararðu þér að bíða í röð eftir afgreiðslu, og getur mjög fljótlega eftir að þú kemur á staðinn sest niður og borðað. Og það er miklu þægilegra að ákveða með stelpunum hvað þær vilja borða í rólegheitum heldur en inni á svona stað.

Við fórum að sjálfsögðu aftur í nokkur tæki sem við fórum í síðast, en við bættum líka við öðrum:
Pirates of the Caribbean er mjög flott sigling um lendur sjóræningja. Meðal annars siglir maður í gegnum sjóbardaga, þar sem skotið er af fallbyssum o.fl. Svolítið dimmt og drungalegt að sjálfsögðu, en stelpurnar höfðu gaman af, og við fullorðnu vorum mjög hrifin af þessu; allar persónurnar hreyfðu sig svo eðlilega og þetta var allt svo vel gert.
Splash Mountain er ásamt hinum tveim fjöllunum (Space Mountain og Big Thunder Mountain) stærstu tækin í Magic Kingdom garðinum. Magic Kingdom er gerður fyrir litla krakka, og því er ekki að finna þar risarússíbana. Eins og nafnið gefur til kynna má maður gera ráð fyrir að blotna duglega, en ferðin var mjög skemmtileg.
Big Thunder Mountain Railroad svipar til tækisins hjá Dvergunum sjö, en ferðin er umtalsvert lengri og það má segja að þetta sé næsta stig fyrir ofan Dvergana.
Mickey’s PhilharMagic er 3D bíósýning, og sem slík mjög skemmtileg. Frábær aðeins til að hvíla þreytta fætur, og svo er oftast lítil sem engin bið!

Dagurinn var allt í allt dásamlegur, en hann var vel heitur! Guði sé lof fyrir kælihandklæðin og kalt vatn! Og mundu að taka vel eftir hvar þú lagðir bílnum, en fjöldi bílastæða hleypur sennilega á tugum þúsunda! Bílastæðunum er skipt í svæði sem eru merkt með disneypersónum, og síðan er hver röð númeruð.

Á föstudeginum langa ákváðum við bara að hafa það rólegt. Það var spáð einhverskonar ofsaveðri, þ.e.a.s. það varð mjög hvasst, mikið um þrumur og eldingar og gersamlega úrhelli!

Á laugardeginum áttum við svilkonur tíma í spa, og það var hreinlega dásamlegt! Við vorum einu viðskiptavinirnir sem áttum bókað þennan morgun, svo það voru bara tvær konur sem sinntu okkur að vinna. Stofunni var því bara skellt í lás þegar við vorum komnar og þar eyddum við dásamlegum þrem tímum!

Fyrst fengum við slökunarnudd, svo var andlitsbað og eftir það bæði hand- og fótsnyrting. Maður var gersamlega eins og ný manneskja eftir dekrið! Við mælum heilshugar með Vencci Day Spa. Stelpurnar sem þjónustuðu okkur voru líka alveg dásamlegar.

Eftir dekrið fórum við í stutta stund í Mall of Florida, en Bandaríkjamenn eiga svo margt eftir ólært um hljóðvist, að við hrökkluðumst mjög fljótlega út úr þeirri verslunarmiðstöð.

Þá var ferðinni heitið í Wonderworks. Við hefðum alveg kosið að vera þar í aðeins minni fólksmergð, en stelpurnar skemmtu sér samt prýðilega. Við fengum að prófa að sitja í jarðskjálfta sem mælist um 5 á Richter, við fórum í fyrsta stigs fellibyl, við skoðuðum hitamyndavélar, hvernig talíur virka, nagla„dýnu“ og allskonar skemmtilegt.

Páskadagurinn sjálfur hófst að sjálfsögðu á því að leita að páskaeggjum og gæða sér á þeim. Eftir dágóða stund við þá iðju héldum við í Go Kart hjá Kissimmee GoKarts. Þeir bjóða upp á það sem þeir kalla Rookie Track, sem er mjög lítil braut þar sem krakkar mega keyra sjálfir í körtum í krakkastærð. Stelpurnar gersamlega ljómuðu af gleði og fannst þetta alveg geggjað!

Eftir að þær fengu að spreyta sig fórum við í stærri brautina, öll í tveggja manna körtum, einn fullorðinn og eitt barn. Það var ágætt, en vissulega voru þetta engar keppniskörtur – búið að skrúfa vel niður í þeim, þannig bensíngjöfin var grjótstaðin allan tímann og samt þurfti ekki að slá af í beygjum!

Eyrún Anja var með mér í körtu, og hún bað mig oftar en einu sinni um að fara hraðar – hraðar mamma! Ef ég gæti elskan, ef ég gæti. Næst förum við í alvöru indoor kart racing!

Við fórum svo stutta stund í Disney Springs, sem er einskonar miðbær á Disneysvæðinu. Þar eru allskyns verslanir og veitingastaðir og mikið um að vera. Þar má t.d. finna stærstu Disney verslun í heiminum; World of Disney.

Stelpurnar voru búnar að leggja hart að okkur að prófa sundlaugina, þeirra annað heimili þegar við vorum heima í húsinu. Þennan dag drifum við í því, og allir stukku út í laugina (og flestir fullklæddir!). Það var mjög gaman að hafa þá vatnshelda myndavél, og það náðust margar góðar og dýrmætar myndir.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Öðrum í páskum var varið í Universal Studios garðinum, og við höfðum öll sérlega gaman af því! Universal Studios er garður gerður fyrir eldri markhóp en Magic Kingdom, svo þar voru alveg nokkur tæki sem við tókum stelpurnar ekki með okkur í, en sömuleiðis voru mörg tæki sem voru 4D og því ekkert mál að taka þær með.

20190422_084152
Þvílík dásemd!

Universal gera mikið úr því að vekja þá tilfinningu hjá gestum að þeir séu komnir inn í kvikmyndina. Þeir leggja mikið upp úr að umhverfið allt sé í stíl við tækið og kvikmyndina sem verið er að heimsækja. Sem dæmi má taka the Fast & the Furious, en þar lá röðin gegnum bifreiðaverkstæði og lageraðstöðu.

Universal Studios eru að sjálfsögðu líka með skrúðgöngu eins og Disney, en hún var nú töluvert minni og tilkomuminni – fannst mér a.m.k. þegar maður var svona nýbúinn að vera í Magic Kingdom. En stelpunum fannst samt sem áður mjög gaman að sjá gamla og nýlega vini, eins og t.d. Dóru landkönnuð og félaga, Svamp Sveinsson og félaga og persónurnar úr Secret Life of Pets.

20190422_085847
Ekkert lítið spenntar að vera loksins komnar í Skástræti!

Dagurinn byrjaði að sjálfsögðu í Skástræti vegna ólæknandi Harry Potter ástar frænkanna. Við fórum að sjálfsögðu í Harry Potter tækið, The Escape From Gringotts, og það var alveg í það mesta fyrir stelpurnar. En þeim þótti það sérlega gaman, og við fullorðnu erum sammála um það að þetta sé eitt flottasta tæki sem við höfum nokkurntímann og nokkurstaðar farið í. Hvort sem þú hefur áhuga á Harry Potter eða ekki, ef þú ferð í Universal skaltu prófa þetta tæki!

Skástræti sjálft er náttúrulega alveg sturluð smíði, þetta er nánast eins og þú sért mættur á staðinn. Flestar verslanirnar sem eru nefndar í bókunum eru á staðnum, og þar er hægt að fá sér hressingu t.d. á Leka seiðpottinum (The Leaky Cauldron).

20190422_103408

Uppi á Gringotts banka liggur dreki sem á svona ca. korters fresti spúir eldi. Það er hreinlega magnað, en stelpunum var ekkert alveg sama.

20190422_102042

Við hjónin fórum í Revenge of the Mummy, sem fær toppeinkunn. The Simpson’s Ride er 3D ride sem er alveg stórskemmtileg, og stelpurnar skríktu úr hlátri! Men in Black er, eins og gefur að skilja, gamalt tæki – ég fór í það árið 2001 og það hefur ekkert mikið breyst. Það er því töluvert eldra en mörg önnur í garðinum. Í því eru þátttakendur MiB fulltrúar í þjálfun, og maður skýtur geimverur og safnar stigum. Þótt þetta væri ekki nýjasta nýtt þótti þetta mjög gaman.

20190422_162755
Mörgæsirnar frá Madagaskar.

Race Through New York starring Jimmy Fallon er 3D bílferð með Jimmy Fallon um New York og út í geim. Despicable Me: Minion Mayhem er tæki þar sem Grú er að þjálfa gesti sem minion-a, og það er smá fílingur eins og að koma inn í fyrirlestrasal að koma þar inn, en þetta reynist vera 4D bíó – og mjög skemmtilegt sem slíkt. Kang & Kudos Twirl ‘n’ Hurl er bara gamaldags kolkrabbatæki, en skemmti stelpunum alveg. Shrek 4D er greinilega ekki nýjasta 4D tækið í garðinum, en góð skemmtun engu að síður.

Þegar maður er á Flórída í yfir 30 stiga hita, þá þykir manni vænt um að geta lagt bílnum í skugga, þannig hann sé kannski bara 50 gráðu heitur en ekki 95 gráður þegar maður kemur í hann aftur. Universal hefur það fram yfir Disney að þeir eru með bílastæðahús!

Já og að leggja bíl kostar um $20 á dag, hvort sem um er að ræða Universal eða Disney.

Síðasta deginum okkur á Flórída var vel varið; við fórum í Aquatica garðinn, sem er sundlaugagarður sem tilheyrir SeaWorld. Aquatica fær réttilega mjög góða dóma á netinu, og er töluvert ódýrari en sambærilegir garðar í eigu Universal eða Disney.

Við fórum um hádegi, en það lokaði kl. 17.00. Við hefðum alveg getað hugsað okkur að vera lengur, en það var ágætt að garðurinn hafði vit fyrir okkur. Okkar hvíta íslenska húð hefði sennilegast ekki haft gott af meiri sól! Við hins vegar náðum ekki að prófa helminginn af rennibrautunum einu sinni, við vorum svo upptekin af öldulauginni og flúðunum!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Flúðirnar, eða Roa’s Rapids, gersamlega slógu í gegn. Það er það sem er kallað á ensku Lazy River, nema hún er ekkert voðalega lazy. Við ströppuðum á okkur björgunarvesti, og þá gat maður bara látið sig fljóta með straumnum. Mig minnir að ég hafi lesið einhversstaðar að hún væri um einnar mílu löng, eða 1,6 km. Straumurinn er það sterkur að þú ferð ekki á móti honum, en það er samt bara býsna kósý að láta sig fljóta með honum. Yfir daginn giska ég á að við höfum farið eina 15 hringi eða svo, en það var bara dásamleg slökun, og stelpunum fannst þetta bara það skemmtilegasta sem þær höfðu komist í held ég!

Sundkunnátta er ekki almenn í Bandaríkjunum, og það eru sundlaugarverðir á hverju strái. Enn fremur var í báðum sundlaugargörðunum sem við fórum í björgunarvesti í öllum stærðum í boði, svo það þurfti ekki að hafa áhyggjur af kútum eða álíka. Muna bara að velja sér frekar þröngt vesti – það er í allan stað mun þægilegra!

Um kvöldið fórum við á Friday’s og fengum okkur góða máltíð til að fagna góðu fríi. Það voru hins vegar allir svo bugaðir eftir daginn að það var heilt yfir mjög rólegt yfir mannskapnum! Við svilkonur höfðum ekki einu sinni af að fá okkur kokteil til að skála fyrir fríinu!

20190424_092956
Erfitt að kveðjast eftir dásamlegt frí!

Heimferðina tókum við í gegnum Boston, en við flugum frá Orlando International (MCO) yfir til Boston Logan International með Spirit Airlines. Það gekk allt mjög vel. Spirit lenti í öðru terminali en Icelandair flýgur frá, en Boston flugvöllur er svo þægilegur að það var innangengt milli terminala, og tók bara um 10 mínútur.

20190424_104758
Síðasta máltíðin að sjálfsögðu tekin á Burger King.

Heimferðin gekk eins og í lygasögu, en eins og venjulega fengum við okkur leggju á Keflavík Bed and Breakfast.

Nú getum við ekkert annað gert en hugsað til baka með stjörnur í augunum og byrjað að skipuleggja næstu ferð!

20190422_212615
Þreytt – en ótrúlega glöð – fjölskylda í lok annasams dags!
Afþreying, Bucket list, Ferðalög, Lífið

Flóttaleikir (Escape Rooms)

Snapchat-725168957
Inngangurinn að Engima Room í Varsjá veikti örlítið vissu okkar um að við kæmum yfir höfuð út aftur!

Recording Studio hjá Enigma Room í Varsjá er fyrsta flóttaherbergið sem ég fór í, við vorum 4 saman en við hjónin drógum eiginlega vinahjón okkar með okkur. Þau voru ekkert gríðarlega spennt, en létu sig hafa það. Og sjá! Þetta var svo þrusu gaman, að við fórum aftur daginn eftir, og þá voru þau ekkert minna spennt en við!

Söguþráðurinn í Recording Studio var sá að við vorum tónlistarmenn sem höfðum gefið út mjög heita plötu, en svo hafði ekkert gerst í langan tíma. Framleiðandinn var orðinn frekar pirraður, búinn að ganga á eftir okkur svo mánuðum skiptir og kallar okkur loks á fund sem við gátum ekki skorast undan, þar sem spurningin var um líf eða dauða í bransanum. En þegar við mætum á staðinn er hann horfinn. Og við læsumst inni.

Herbergið var mjög vel upp sett, með földum rýmum og skemmtilegum þrautum. Þrautirnar snerust að miklu leyti um eitthvað tónlistartengt, en ekki þurfti neina tónlistarþekkingu til. Herbergið var ráðlagt fyrir 2-5 manns og erfiðleikastig 3/5. Við komumst út þegar um 9 mínútur voru eftir af tímanum, og vorum gersamlega komin með bakteríuna!

IMG_20180512_200150_049

Hacker Room hjá Enigma Room var svo herbergið sem við tókum kvöldið eftir. Sagan er sú að við erum hakkarar, sem vorum beðnir um að aðstoða yfirvöld, þar sem grunur leikur á að hópur hakkara muni ráðast inn í gagnagrunna sem innihalda upplýsingar um borgarana. Það er okkar að stöðva þá.

Herbergið var, eins og gefur að skilja, fullt af tölvudóti og þrautirnar snerust meira um kóða en í fyrra herberginu. Mælt var með að þátttakendur væru 2-5 og erfiðleikastigið var 3/5. Við komumst út þegar 11 mínútur voru eftir af tímanum. Þetta herbergi féll ekki alveg að mínu áhugasviði, en það skiptir svosem ekki öllu máli.

IMG_68221024
Mynd fengin að láni hjá enigmaroom.pl

Kleppur/Asylum hjá Akureyri Escape. Asylum er þriðja herbergið sem Akureyri Escape setur upp, en við misstum af fyrstu tveim herbergjunum (Bankaráninu og mannráninu). Sagan var þannig að við læstumst inni á geðveikrahæli, þar sem voru blóðug handaför á veggjunum og blóðugar dúkkur, o.þ.h. Eitt af því fyrsta sem við fundum var bréf frá fyrrum vistmanni, og kemur þar fram að hinn klikkaði læknir komi til baka eftir 60 mínútur. Ta-Tamm!

Stelpan sem á Escape Akureyri sér um það frá A-Ö. Hún hannar herbergin, smíðar og græjar það sem þarf, semur sögurnar o.s.frv. Hún á alveg heiður skilinn fyrir þetta, þetta er ótrúlega flott hjá henni!

Við vorum fjögur saman, við hjónin og vinahjón okkar. Við áttum eitthvað erfitt með að komast af stað, en svo small eitthvað og allt fór að ganga. Það endaði svo að með við slógum metið í herberginu, en herbergið hafði verið opið í sjö og hálfan mánuð! Við vorum ekki lítið lukkuleg með það – enda svosem bara þriðja herbergið hjá þrem okkar, og annað hjá fjórða leikmanninum. Tíminn var 31:42 og er langbesti tíminn okkar í flóttaherbergi enn þann dag í dag.

IMG_20181019_214347

Þá var komið að því að prófa flóttaherbergi upp á eigið einsdæmi, en þegar við fórum til Glasgow tókum við þrjú herbergi, og þá vorum við aðeins tvö að spila saman hjónin. Það þótti okkur svolítið stressandi tilhugsun, en svo reyndumst við rúlla því upp.

Fyrsta herbergið sem við tókum var Witch House in the Scottish Highlands hjá Locked in. Herbergið var mjög flott, ekkert smá lagt í að vera með rétta stemmningu. Herbergið var svartmálað og mjög takmörkuð lýsing. Það var stemmningstónlist, svona draugaleg skógarhljóð í bakgrunni. Maður byrjar í fremra herbergi, sem er eins og fyrir utan hús nornarinnar, en um miðbik leiksins kemst maður inn í kofann.

Herbergið var mjög vel heppnað, og ég mæli heilshugar með því ef þið eruð á ferðinni í Glasgow. Herbergið er fyrir 2-6 spilara, og sagt af erfiðleikastigi 3,5/5. Á heimasíðu fyrirtækisins segir að hlutfall þeirra sem sleppi sé 78%. Við kláruðum á 52:27, en ég verð að segja að ég hefði ekki boðið í að vera 6 saman í herberginu, það hefði hreinlega verið svolítið þröngt, ég held að 2-4 sé alveg fullkomið.

FB_IMG_1540745673569

Annað herbergið sem við fórum í var Enigmista hjá Escape Reality. Þetta herbergi var nú eiginlega bara aðeins of mikið fyrir mig! Sagan er semsagt þannig að fjöldamorðingi gengur laus, og nú hefur hann náð ykkur. Hann hefur sérlega gaman að því að fylgjast með hvað fórnarlömbin eru tilbúin að gera til að reyna að sleppa.

Maður hefur leik handjárnaður við lagnir, og það er „lík“ fest með keðjum á stólpa í herberginu, og það lítur út fyrir að viðkomandi hafi látið lífið á afar kvalafullan hátt. Það er rökkvað í herberginu, en blóðslettur upp um veggi. Ég átti mjög erfitt með að gera nokkurn skapaðan hlut til að byrja með, eiginlega stóð bara og sagði eiginmanninum að gera þetta, kíkja þarna, athuga þetta! Það var örugglega frekar kómískt að fylgjast með þessu! En með keppnisskapinu óx mér kjarkur og þor, svo á endanum var ég farin að henda til útlimum eins og ekkert væri.

Í eitt skiptið brá mér samt svo mikið að ég öskraði alveg neðan úr maga, af þvílíkri innlifun. Í þessu fyrirtæki var ekki gert mikið úr tímanum, en hann var einhversstaðar um 43:30. Erfiðleikastigið 4/5. Þetta var þrusugaman, en ég hugsa að ég haldi mig frá svona subbulegum herbergjum á næstunni!

FB_IMG_1541011445469

Svona voru fyrstu fimm herbergin sem við fórum í – og við erum alveg háð þessum leikjum! Þetta er svo þrusugaman!

Fyrir áhugafólk um flóttaherbergi bendi ég á facebook hópana Escape Room Enthusiasts og Europe Escape Enthusiasts.

Ferðalög

Flórída 2019 – 2. kafli

Fyrsta hluta ferðasögunnar má finna hér.

20190412_094610
Það þarf líka að lesa.

Daginn eftir að við hjónin ögruðum okkur í Ziplineferð, skruppum við með dætur okkar í höfrungaskoðun frá Vilano Beach við St. Augustine. Þetta var rólegheita sigling í dásamlegu veðri, við sáum höfrunga leika sér – en því miður voru þeir hvorki sérlega nálægt okkur né sáum við stökk. En þetta var ljúf sigling engu að síður.

20190411_124644
Vitinn í St. Augustine.

Eftir siglinguna héldum við á St. Augustine Pirate Museum. Það er safn um sögu sjóræningja, en svæðið hefur töluverð tengsl við sjóræningasöguna. Eigandi og stofnandi safnsins er sagnfræðingur sem hefur sérhæft sig í sjóræningjum og safnað að sér alls konar munum sem þeim tengjast. Safnið er lítið, en mjög fróðlegt, og ég hugsa að stelpurnar hefðu haft sérlega gaman af ef þær hefðu skilið enskuna.

20190411_155327
Að sögn ein af fáum (ef ekki eina) heila alvöru sjóræningjakistan í heiminum í dag.
20190411_121039
Í siglingu.

Að sjálfsögðu litum við svo við í Premium Outlets í St. Augustine, en það er, eins og ég hef sagt áður, okkar uppáhalds Outlet.

Það er líka mikil frumbyggjasaga á Flórída, og margar friðlendur draga nöfn sín af örnefnum sem komin eru frá Indjánum. Ein þeirra er Timucuan Preserve, þar sem fundist hafa munir sem taldir eru vera yfir 4.000 ára gamlir. Í Timucuan Preserve má m.a. finna Kingsley Plantation (elsta Plantation innan ríkisins), Spanish Pond, og Fort Caroline. Fort Caroline er virki sem Frakkar reistu þegar þeir numu land á 16. öld, og þrátt fyrir að það sé ekki vitað nákvæmlega hvar það stóð, þá hefur því verið reistur minnisvarði, og búið er að setja upp sýnishorn af því hvernig talið er að það hafi litið út.

20190412_153440
Fort Caroline.

Jon, eiginmaður Diddu frænku minnar, er algjör snillingur í amerískum morgunverði. Eldri dóttir mín hefur þvílíka matarást á honum, finnst hann gera lang bestu egg sem um getur. Ef hún heyrir nafnið hans nefnt, þá talar hún um eggin hans!

20190413_122900
Datt í lukkupottinn – fékk ferskar gulrætur beint frá bónda með grasinu og öllu!

Þau hjónin hafa alltaf tekið sig til og gert ósvikinn amerískan morgunverð fyrir okkur þegar við komum. Egg, beikon, skinka, vöfflur, hlynsíróp, ferskur appelsínusafi og allt sem hugurinn girnist – eða nánast. Í þetta skiptið vorum við samt ekki á uppskerutíma appelsína, en þau áttu enn nokkrar blóðappelsínur frá vetrinum, svo við gerðum okkur alveg dásemdar blóðappelsínusafa.

20190413_102909
Dásemdar morgunverður.

Eftir morgunverðinn héldum við niður í miðbæinn og fórum á Riverside Arts Market. Það er lítill handverksmarkaður sem haldinn er undir einum brúarsporðinum við St. John’s River.

20190413_120001
Riverside Arts Market.

Eftir góða göngu um markaðinn héldum við í Sweet Pete’s, sem er sælgætisverslun á þremur hæðum. Þar er kaffihús, minjagripaverslun, veislusalur, framleiðslusalir og að sjálfsögðu risavaxin sælgætisverslun. Þeir framleiða karamellur, súkkulaði, allskonar sælgætispoppkorn o.fl. Auk þess bjóða þeir upp á ýmislegt innflutt sælgæti og eru með sérlega skemmtilega deild sem þeir kalla Retró.

 

20190413_130020
Sweet Pete’s.

Við skruppum líka með frænku minni og manninum hennar í eitt flóttaherbergi, hjá Breakout í Jacksonville. Breakout er keðja, og þá má finna víðsvegar um Bandaríkin. Við fórum í herbergi sem heitir Kidnapping, og höfðum mjög gaman af. Þau voru að prófa í fyrsta skipti og skemmtu sér konunglega.

crop-1280x720-000
Shipwreck Island Waterpark. Mynd fengin að láni hjá News4jax.com

Shipwreck Island er lítill en mjög skemmtilegur sundlaugargarður nálægt ströndinni. Þar er leiksvæði fyrir litla krakka, með fjölmörgum minni rennibrautum, öldulaug, svokallaðri Lazy River og alveg þónokkrum stærri rennibrautum. Þótt Íslendingunum þætti veðrið dásamlegt, þá þykir Flórídabúum ekkert sérlega hlýtt í apríl, og því voru alls ekki margir í garðinum – oftast var biðtíminn í stóru rennibrautirnar því aðeins nokkrar mínútur, og enginn í þær minni.

waterpark
Hluti af Shipwreck Island. Mynd fengin að láni hjá Tripadvisor.com.

Við drógum stelpurnar með okkur í tvær stærri rennibrautir, og þrátt fyrir að hjörtun væru lítil höfðu þær sérlega gaman af. Það endaði svo þannig að yngri dóttir okkar fór ein í aðra stóru rennibrautina og var ekkert smá sátt við það!

20190414_144752
Þvílíkar gellur á heimleið eftir dásamlegan dag í rennibrautunum.

Báðar voru rennibrautirnar með uppblásnum bátum, og í annarri þeirra endaði ferðin í Lazy River, þar sem maður flaut í makindum. Ég flaut nú kannski í fullmiklum makindum, en seinni part dagsins kom í ljós að ég hafði brunnið svo svakalega á handleggjum og bringu að mig verkjaði. Um kvöldið lá ég með kælihandklæði yfir handleggjunum og tók verkjalyf, en svona er nú bara lífið. Maður þarf að muna að setja á sig sólarvörn aftur og aftur í svona görðum, þótt það sé skýjað! Og heyrirðu það, Lína Rut!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Í Shipwreck Island með krakkasvæðið í bakgrunni. (Eldri ekki ánægð með snertingu systur sinnar!)

Nágrannar frænku okkar eiga skjaldböku sem býr í garðinum. Meðan ég var inni að vorkenna mér og sleikja sólbrunann rölti frænka mín með stelpurnar að hitta nágrannana og skjaldbökuna. Þær meira að segja gáfu henni að borða, og fannst hún alveg frábær!

20190414_172202
Skjaldbakan stóra. Til viðmiðunar má sjá fæturna á 10 ára dóttur minni.

Það vill nú þannig til að eldri dóttir mín og Didda frænka eiga afmæli sama dag, en það var einmitt meðan við vorum úti. Hins vegar var frænka okkar á leiðinni til Íslands þann dag, svo við héldum upp á afmælið deginum fyrr.

Það hafði verið rætt að fara á ströndina, eða í mini golf – en hætt var við hvort tveggja þar sem mamman var eins og brunarústir, og bæði pabbinn og yngri systirin höfðu látið pínu lítið á sjá í sólinni í sundlaugargarðinum. Við ákváðum því að prófa að fara í leikjasalinn Dave and Buster’s, en það er salur sem er ætlaður eldri krökkum og fullorðnum. Við höfðum samt sem áður mjög gaman af, enda voru fáir í salnum og stelpurnar gengu bara í það sem þær vildu.

20190415_145016
Dave and Buster’s.

Um kvöldið fékk svo dóttirin að velja kvöldmat, og að sjálfsögðu var að pizza. Hún valdi Domino’s, og málsverðurinn heppnaðist bara vel.

Svo rann afmælisdagurinn sjálfur upp og þá var komið að kveðjustund. Stelpurnar áttu virkilega erfitt með að kveðja, enda vissu þær ekki hvað beið þeirra í Orlando!

20190416_113755

Ég skrapp í klippingu og litun, og eftir það héldum við á Chuck E. Cheese’s í hádegismat, en það var stóra ósk afmælisbarnsins. Hins vegar skildu þær ekkert í af hverju við fullorðna fólkið vildum komast snemma af stað til Orlando…

20190423_191916
Húsið okkar og bílaflotinn.

Við höfðum í samráði við mág minn og svilkonu leigt hús með sundlaug í Orlando, en þau eiga stelpur á svipuðum aldri og dætur okkar, og eru þær frænkur mjög góðar vinkonur. Um þetta höfðu þær ekki hugmynd, svo þegar við komum til Orlando og lögðum bílnum fyrir utan eitthvert hús leist þeim ekki meira en svo á blikuna að þær vildu helst bara hætta við. Við þurftum nánast að draga þær út úr bílnum, og þær fengust ekki til að standa nær dyrunum en í svona tveggja metra fjarlægð eftir að við bönkuðum.

Þær voru gersamlega orðlausar þegar þær sáu hverjir komu til dyra, en stuttu seinna voru allir hæstánægðir og yfir sig spenntir yfir vikunni sem í vændum var.

20190416_180401
Hamingjusamar frænkur!

 

Bucket list, Ferðalög

Flórída 2019 – 1. kafli

20190404_164548

Þriggja vikna ferðalag – þrír póstar! Vonandi tekst mér að halda mig innan þess ramma!

Við eiginmaðurinn héldum í okkar fimmtu Flórídaferð á dögunum, þar sem við dvöldum í þrjár vikur. Við erum svo heppin að eiga ættingja þarna úti, þar sem við fáum að dvelja, og þar er sko dekrað við okkur og við njótum lífsins í botn!

20190411_092357

Við flugum út 4. apríl, en allar okkar ameríkuferðir hefjast með því að það er vaknað mjög snemma og keyrt suður til Keflavíkur samdægurs. Það er því langur dagur áður en höfuðið leggst á koddann hinum megin við tjörnina.

Þetta er í annað skiptið sem við tökum dætur okkar með okkur til Ameríku eftir að þær urðu stálpaðar, en eldri dóttir okkar flaut með þegar hún var um eins og hálfs árs.

20190405_021543
Bugun eftir langan dag. Beðið eftir bílaleigubílnum á Orlandoflugvelli.

Við höfum alltaf leigt okkur bíl á Flórída, en eins og flestir flandrarar vita getur það kostað skildinginn að leigja sér bíl. Ég er með þrjú sparnaðarráð (sem einskorðast að sjálfsögðu ekki aðeins við Flórída):

  • Keyptu þér GPS tæki. Það eru til fínustu Garmin GPS tæki í Walmart á ca $100 og upp. Leiga á GPS tæki fyrir hvern dag er oft í kringum $15 – þannig að borgar sig upp á viku, og þú átt það fyrir næstu ferð og næstu ferð og næstu ferð… Við keyptum okkur árið 2016 Garmin tæki fyrir ca. $150 með fríum kortauppfærslum, og höfum notað það ca 35 daga – að leigja tæki í þann tíma væri um $525.
  • Ef þú ert með krakka sem eru orðnir stálpaðir, skaltu frekar kaupa pullu undir þau í bílinn en að leigja hana. Leigan er $8-15 dollarar á dag, en pullur fást fyrir ca $25 dollara í Walmart. Það þarf því ekki langa leigu til að þetta borgi sig. Keyrslan frá flugvellinum í Orlando og í næstu Walmart verslun er nokkrar mínútur. Við höfum svo bara skilið pullurnar eftir í bílnum, ætli þeir nýti sér það ekki bara og leigi næsta manni?
  • Mér hefur oftast gefist best að nota samanburðarsíður eins og t.d. rentalcars.com, og fara svo beint á heimasíðu þeirra fyrirtækja sem bjóða best og bóka beint þar.
  • Og að sjálfsögðu aldrei að leigja bíl (eða kaupa neitt á netinu á amerískri vefsíðu) nema leita fyrst að afsláttarkóða. Google virkar vel til þess, síður eins og Retailmenot.com eru oft með góða afslætti, og svo er viðbót í Google Chrome vafrann sem heitir Honey og leitar sjálfkrafa að afsláttarkóðum fyrir þig. Þar safnarðu líka upp fyrir gjafakortum t.d. á Amazon í leiðinni.

…en aftur að ferðasögunni!

Þegar við vorum komin út af flugvallarsvæðinu var því ferðinni heitið beint í Walmart, þar sem við keyptum okkur pullur fyrir stelpurnar, hressingu og vatn.

Hampton Inn & Suites Orlando Airport at Gateway Village, Orlando, Herbergi - 2 meðalstór tvíbreið rúm - Reyklaust, Herbergi
Mynd fengin að láni hjá Hotels.com

Við áttum bókaða gistingu á Hampton inn&suites Orlando Airport at Gateway Village í eina nótt áður en við héldum til Jacksonville. Ég nota nánast undantekningarlaust Hotels.com til að bóka gistingu, en eftir 10 gistinætur færðu eina nótt fría á hóteli að eigin vali og ef herbergið kostar meira en meðalverð náttanna 10 sem þú greiddir fyrir, þá greiðirðu mismuninn. Við gistum því þarna gegn því að greiða bara skattana af herberginu, um $20. Það er alltaf gleðilegt!

Við höfum oft gist á Hampton Inn, þar er maður býsna öruggur um að fá snyrtilegt herbergi með góðum rúmum. Morgunmaturinn aftur á móti er ekkert voðalega merkilegur, en matur eigi að síður – og ég funkera ekki vel ef ég fæ ekki að borða mjög fljótlega eftir að ég fer á fætur.

20190411_092402
Gengið með hundinn.

Eins og nánast alltaf þegar við förum til Bandaríkjanna vöknuðum við mjög snemma fyrsta morguninn. Það var mjög skýjað og dimmt yfir þegar við fórum á fætur, og mjög fljótlega eftir það byrjuðu þrumur, eldingar og steypiregn. Það var því útséð um tubingferðina okkar sem höfðum áformað á leiðinni til Jacksonville.

IMG_20190404_091022_199
Pissustopp í Varmahlíð

Við eyddum því deginum í rólegheitum, skruppum aðeins í Outlet og dúlluðum okkur. Svo keyrðum við seinni partinn uppeftir til Jacksonville.

Fyrsta vikan okkar fór að mestu bara í að vera í rólegheitum og njóta. Hitinn var hátt í 30° – svo það var varla hægt að hafa það betra.

20190405_133030
Já, ég held að Eyrún sé upprennandi lífsstílsbloggari eða fyrirsæta!

Að sjálfsögðu hófst fríið hjá mér á því að fara í nudd, andlitsbað, fótsnyrtingu og vax hjá Mona Lisa Day Spa. Það er dásamlegt að meðferðin hefst með klukkutíma þar sem þú hefur aðgang að heitum potti og gufubaði og þess háttar – en ég var bara hamingjusöm að fá klukkutíma í friði til að lesa. Allar meðferðirnar voru dásamlegar, og ég var alveg endurnærð í lok dags.

20190406_100504
Slakað á Mona Lisa Day Spa.

Stelpurnar höfðu ekki beðið eftir neinu meira en Chuck E. Cheese’s, bæði þá að borða þar og að leika sér. Við vorum því ekki búin að vera tiltakanlega lengi í henni Ameríkunni þegar það var haldið þangað – og enn og aftur, afsláttarmiðar. Það eru margir afsláttarmiðar á heimasíðunni hjá fyrirtækinu, sem veita betri kjör en annars stendur til boða á staðnum. 

Við fórum í stuttan göngutúr að Spanish Pond í Timucuan Preserve, mikið var það fallegt og kyrrlátt. Stelpurnar voru þó ekki par-hrifnar af því þegar þær voru beðnar að hafa hjá sér augun þar sem það væru Alligatorar allstaðar á Flórída…

Við skruppum einn dagpart á ströndina, Neptune Beach. Það var nú ekki sérlega fjölmennt þar, enda finnst Flórídabúum ekki mjög hlýtt í apríl, og Atlantshafsmegin hefur sjórinn ekki náð að hlýna nóg. Við hinsvegar vorum hin lukkulegustu, þetta var bara alveg akkúrat fyrir hvítu Íslendingana, og heppilegt fyrir skjannahvíta húðina að það var skýjað. Sjórinn var vissulega ekki hlýr, en eftir að hafa farið út í hann í fyrsta skipti fannst þér hann heldur ekkert kaldur. Við dvöldumst að sjálfsögðu á ströndinni þar til hungrið rak okkur heim!

Við litum í minigolf og fórum í trampólíngarð. Velocity Airsports var risavaxinn trampólíngarður með fjórum svampgryfjum, þrautabraut og fleiru. Við hoppuðum smá, en svo vorum við nánast allan tímann í svampgryfjunum, því það var langt um skemmtilegast. Það var svampgryfja með þverslá til að æfa jafnvægið, en ekkert okkar átti séns í að ganga eftir henni! En mikill sviti og mikið hlegið, frábær fjölskylduklukkutími – og það var alveg frábært að við vorum þau einu á staðnum!

Við eiginmaðurinn skildum börnin eftir í pössun hjá frænku þeirra og keyrðum til St. Augustine þar sem við áttum bókað í Ziplineævintýri. Ferðin með Castaway Canopy Zipline Adventure var alveg frábær – og við vorum bara tvö bókuð, þannig við vorum með 2 leiðsögumenn (og þriðji var með okkur í þjálfun) fyrir okkur tvö! Brautin skiptist í 7 Ziplines sem fara milli trjáa yfir sædýragarð. Ég get nú ekki sagt með vissu hvað brautin er í mikilli hæð, en ég giska á að við séum að tala um milli 20 og 30 metra.

Maðurinn minn var nú ekkert sérlega æstur þegar ég lagði þetta til við hann, en hann lét tilleiðast. Þegar við hinsvegar vorum komin á staðinn var hann ekkert smá glaður og sáttur, en ég hef aldrei í lífinu svitnað jafn mikið og það af stressi og hræðslu! En þetta var alveg sjúklega gaman, og hópstjórnarnir voru frábærir.

Á heimasíðu fyrirtækisins má sjá smá yfirlit yfir brautirnar, en fyrst klifrar maður upp risavaxið tré, þaðan sem maður Zipline-ar yfir götuna og bílastæðið yfir í næsta tré. Þaðan gengur maður eftir göngubrú – ef brú skyldi kalla – upp á næstu stöð. Svona gengur þetta koll af kolli, alltaf á milli trjáa. Í eitt skiptið yfir það sem þeir sögðu okkur að væri hákarlabúrið í sædýragarðinum, en ég sel það ekki dýrara en ég keypti það – það var tjaldhiminn yfir, svo við sáum ekki í búrið. Í annað skipti yfir tjörn.

FB_IMG_1555211879771
Sérlega fín í Zipline-útbúnaðnum.

Því miður mátti ekki vera með neitt lauslegt með sér þarna uppi, þar sem það gæti annars vegar skapað hættu fyrir fólk á jörðu niðri og hins vegar geturðu bara kvatt þann hlut sem þú missir úr þessari hæð. Eins og ég hefði viljað eiga myndir af þessu, þá var það því miður ekki hægt.

Því miður urðu þeir fyrir því leiðinlega óhappi að ein af þremur stóru eikunum sem báru brautina uppi drapst, og það varð að fjarlægja hana ekki löngu eftir heimsókn okkar. Fyrirtækið hafði því ekki aðra kosti en að loka í bili.

En það er nauðsynlegt að ögra sér, og þetta var frábær upplifun með eiginmanninum! Og nú er það bara á áætlun að skella sér í Zipline í Vík í Mýrdal!

Ferðalög

Róm, borgin eilífa – þriðji hluti

20190126_082445
Framhlið Basilíkunnar Santa Maria degli Angeli e Martiri.

En að sofna snemma þýðir líka að maður vaknar snemma! Við vorum komin á rand upp úr kl. 8.00 um morguninn, en við fengum okkur göngutúr að Baðhúsum Diocletians og Santa Maria degli Angeli e Martiri (Saint Mary of Angels and Martyrs). Baðhús Diocletians voru stærstu almenningsböðin í Róm til forna, byggð í kringum árið 300 e.kr. Mikill hluti þeirra stendur enn, og þar er í dag safn. Því miður var ekki búið að opna þar, en við fórum í staðinn í kirkjuna. Þegar Baðhús Diocletians var grafið upp fannst stytta af Konstantín, sem nú stendur fyrir utan St. John’s in Laterano kirkjuna.

20190126_084126
Aðalaltari Santa María Basilíkunnar.

Michelangelo hannaði kirkjuna, en hún lítur út að utan eins og rústir, þar sem hann lét byggja hana inn í rústir baðhússins. Ef maður veit ekki af kirkjunni, er minna en ekkert mál að ganga framhjá henni, þar sem hún lítur ekki beint spennandi út að utan.

Eftir heimsókn í Santa Maria degli Angeli e Martiri fengum við okkur indælis göngu að Trevi gosbrunninum. Veðrið var stillt og fallegt, en því miður vörpuðu húsin í kring um Trevitorgið skuggum á gosbrunninn, svo ekki gekk mjög vel að mynda hann. Gosbrunnurinn er vægast sagt risastór, og gullfallegur.

20190126_091848
Trevi gosbrunnurinn. Því miður vörpuðu húsin skugga á hann, svo það var ekki auðvelt að ná af honum góðri mynd.

Gosbrunnurinn var byggður á átjándu öld, hannaður af Nicola Salvi. Hann er 26 metra hár og 49 metra breiður, og sýnir stundina þegar Rómverskir verkfræðingar fundu vatnsuppsprettu rétt utan við Róm á fimmta áratug fyrstu aldar. Þetta er einn af frægustu gosbrunnum heims.

20190126_091946
Mikilfenglegur!

Þaðan gripum við leigubíl upp að Hringleikahúsinu, en þar áttum við bókaða skoðunarferð um Hringleikahúsið, Roman Forum og Palatine-hæð með City Wonders. Colosseum er með frægustu byggingum í heimi, og alveg gríðarlegur fjöldi ferðamanna heimsækir það á hverjum degi.

20190126_095057

Byrjað var að byggja Hringleikahúsið árið 70 e.kr., en bygging þess tók aðeins 10 ár. Það var allt marmaraklætt, en eins og sjá má á myndum eru holur í veggjunum eftir festingarnar þar sem marmarinn var festur. Marmarinn var allur rifinn niður og líka festingarnar, og notað í annað, og það var ekki fyrr en páfinn setti upp kross og vígði Hringleikahúsið sem kirkju sem hætt var að rífa hluti úr byggingunni og nota í annað. Páfinn hefur bjargað mörgum minjunum frá endalokum sínum með því að vígja þær.

20190126_103815
Hjónakorn í Hringleikahúsi.

Heimildum ber ekki saman um hve margir komust inn á leikvanginn, en tölurnar rokka frá 50-100.000 manns. Það var alltaf frítt á sýningar og leika í Hringleikahúsinu, en hinn almenni borgari komst bara að kannski einu sinni á lífsleiðinni – það hins vegar var allt í góðu, því það voru alls konar leikar og afþreying í borginni, sem allt var ókeypis fyrir frjálsa borgara. Þetta var hluti af stjórnarkænsku keisaranna, Brauð og leikar – tryggið það að fólkið hafi nóg að borða og eitthvað við að vera og þá helst friður í ríkinu.

20190126_104120
Gangur í Hringleikahúsinu.

Í Hringleikahúsinu mátti sjá dýr frá öllum hornum ríkisins, en þau voru geymd í búrum undir gólfinu. Á myndum má sjá hvernig kjallarinn leit út, en ofan á honum var timburgólf, og ofan á því var ca. 30 cm djúpur sandur. Það voru lyftur upp úr kjallaranum, en það þurfti 16 þræla til að hífa hverja lyftu upp. Dýrin birtust þá upp úr gólfinu. Í Hringleikahúsinu voru einkum sýndar aftökur, veiði og skylmingar.

20190126_111151

Það er þó ekki sagnfræðilega rétt að skylmingaþrælarnir hafi verið látnir skylmast þar til annar þeirra dó, þar sem mikill kostnaður fylgdi því fyrir keisarann að þjálfa skylmingaþrælana. Þetta voru oftast drengir úr illa stæðum fjölskyldum sem voru teknir í skóla þar sem þeir lögðu stund á skylmingar í einhver ár áður en þeir fengu að skylmast. Þeir frægustu gátu bæði orðið ríkir og vinsælir, og því var fyrir nógu að berjast. Hins vegar kom það fyrir á merkum dögum að keisarinn fórnaði skylmingarþræl, t.d. á afmælum eða öðrum mikilvægum dagsetningum.

20190126_114123

Hinn almenni borgari fékk kannski að koma á sýningu í Hringleikahúsinu einu sinni á ævinni, en Keisarinn og Vestumeyjarnar áttu sínar eigin stúkur, og aðallinn gat komið þegar honum sýndist. Eins og ég sagði áðan tók húsið tugi þúsunda áhorfenda, en það tók samt svo gott sem engan tíma að fylla og tæma húsið – kannski einar 20 mínútur. Húsið hafði 76 almenna innganga, og á miðanum mátti sjá númer inngangs og sætisnúmer. Stigarnir voru hannaðir á sérstakan hátt, en þeir kallast Vomitarium. Í þeim halla þrepin töluvert fram á við, þannig að þú getur ekki annað en gengið rösklega niður stigann, og það ýtti undir öra tæmingu hússins.

20190126_113821
Sigurbogi Konstantíns.

Fyrir utan Hringleikahúsið stendur Arch of Constantine, en boginn var vígður árið 315 til minningar um vaska framgöngu Konstantíns I í stríði. Þegar hann var byggður var hann stærsti sigurboginn í borginni.

Forum Romanum, eða Rómverska torgið, stendur rétt við Hringleikahúsið. Þarna var miðborg Rómar til forna, og á Palatine-Hill, sem er rétt við torgið, bjuggu keisararnir fyrir og um krists burð. Í Forum Romanum má t.d. finna hof Vestumeyjanna. Vesta var gyðja eldsins, og það voru 9 konur sem gættu eldsins. Þær voru valdar úr röðum aðalsfólks þegar þær voru á aldrinum 6-10 ára og fluttu þá í höll Vestumeyjanna. Þar var þeim séð fyrir öllu sem þær þurftu, þær hlutu ýmiskonar hlunnindi, eins og t.d. einkastúku í Hringleikahúsinu. Það eina sem þær þurftu að gera var að helga sig því að sjá um eldinn og að hann dæi aldrei út, og vera hreinlífar. Við 35 ára aldur losnuðu þær svo undan starfanum og gátu þá gifst eða gert það sem þeim þóknaðist. En ef þær urðu uppvísar að því að vera ekki hreinlífar – nújá, þá voru þær grafnar lifandi.

20190126_121111
Rústir Vestuhofsins.

Á Forum Romanum má t.d. sjá leifar húss Júlíusar Sesars. Það er svosem ekki mikið eftir af Forum Romanum, þar sem allt sem hægt var var tekið og notað í annað. En svo kom páfinn, og helgaði eitt hof á svæðinu og eftir það var það látið að mestu kyrrt.

20190126_124158
Rústir einnar hallarinnar á Palatine-hæð.

Sagan um stofnun Rómar segir frá bræðrunum Rómúlusi og Remusi, en þeir voru ósammála hvar þeir ætluðu að sofna borgina sína. Rómúlus vildi stofna hana á Palatine-hæð, en Remus vildi stofna hana á Aventine-hæð. Í stuttu máli, þá drepur Rómúlus bróður sinn, og stofnar Róm á Palatine-hæð.

20190126_124353
Circus Maximus – þar sem kappreiðarnar fóru fram. Útsýnið frá einni höllinni á Palatine-hæð.

Eftir langan morgun, þá vorum við orðin frekar svöng. Ég var búin að lesa að maður ætti alls ekki að borða nálægt þessum helstu ferðamannastöðum, maturinn þar væri ekkert spes en mjög dýr. Við hugsuðum að þetta gæti ekki verið svo slæmt – EN, hlustaðu á mig – ekki borða við Hringleikahúsið. EKKI gera það.

Þeir buðu upp á hádegisverðartilboð, en þegar við ætluðum að panta það þá reyndust bara réttirnir sem við vildum ekki falla undir tilboðið. Maturinn sem ég fékk var bara eiginlega alls ekki góður. Þjónarnir voru hundleiðinlegir. Og svo var þetta langt um dýrasti matur sem við fengum okkur alla ferðina. Í guðanna bænum, farðu eitthvert annað.

20190126_150031
Hjálmur er skilyrði fyrir að fá að fara inn í Domus Aurea.

Eftir matinn var svo komið að síðustu skoðunarferðinni okkar, um Domus Aurea. Domus Aurea er það sem kallast Gyllta höllin hans Nerós. Neró var mikill keisari á sjöunda áratug fyrstu aldar, og þótt hann ríkti bara í 4 ár, þá gerði hann mikinn óskunda.

20190126_150540
Inngangan í höllina.

Mikill hluti borgarinnar brann á þeim tíma sem Neró var nýr í embætti. Eftir það hófst bygging Gylltu hallarinnar. Talið er að Neró hafi átt sök á brunanum, til þess að ná í land undir höllina sína. Sérfræðingar eru ekki sammála um hve stór höllin hefur verið, en tölurnar eru frá 0,4 – 1,2 ferkílómetrar að stærð. Hallargarðurinn var 2,6 ferkílómetrar. Fermetrar hvað?

20190126_152721
Hluti freska sem þöktu veggi hallarinnar.

Það er búið að grafa upp aðra álmu aðalbyggingarinnar, en í henni eru 154 herbergi. Hún hefur því verið að lágmarki tvöfalt stærri en það. Þar sem Hringleikahúsið stendur núna átti svo að útbúa stöðuvatn, en það er spurning hvort Neró hafi enst aldur til þess að fullgera það.

20190126_152921
Gatið sem ungi maðurinn datt niður um sem varð til þess að höllin fannst.

Það er mikið þrekvirki að byggja svona risastóra byggingu á innan við 4 árum, en óþrjótandi uppspretta þræla stóð að mestu undir byggingunni. Fornleifafræðingar vilja þó meina að ýmsar fíniseringar hafi verið eftir, en þeir hafa fundið ófullgerð málverk og fleira sem bendir til þess.

20190126_154130
Ótrúlegt mannvirki!

Þegar höllin var reist, klædd marmara, freskur og gyllingar upp um alla veggi, átthyrnt herbergi með þaki sem snerist og fossi o.fl. o.fl. flutti Neró inn – og þá er hann sagður hafa sagt: „Loksins get ég lifað eins og maður!“

Eftir dauða Nerós lét Vespasían byggja Hringleikahúsið í dalnum þar sem Neró hafði áformað stöðuvatnið sitt – í miðjum hallargarðinum. Þetta var liður í því að færa fólkinu landið aftur – landið sem Neró hafði tekið sér undir höllina.

20190126_155754
Marmaralagt gólf sem ekki var eyðilagt áður en höllin var grafin. Þetta er allt mósaík úr ca. fersentimetersstórum flísum!

Allt sem hægt var að nýta úr höllinni, marmari, gyllingar og fílabein var tekið og nýtt annarsstaðar í borginni. Því næst var höllin fyllt með jarðvegi og rústum eftir eldinn mikla, og grafin. Þar ofan á var svo byggt baðhús Títusar. Höllin féll í gleymskunnar dá.

20190126_155929

Á sextándu öld vildi svo til að ungur maður féll niður um gat í jörðinni rétt hjá baðhúsinu. Hann lenti í litum helli, eða svo var haldið, en hellirinn reyndist vera með ca. meters lofthæð, og loftið skreytt með málverkum. Frægustu listamenn síns tíma, m.a. Rafael og Michaelangelo létu sig síga þarna niður, og hrifust svo af þessum málverkum að sjá má áhrif frá þeim í stóru verkum þeirra í Vatíkaninu. Það hafa fundist áletranir frá þeim og fleirum á veggjunum, svo það er vitað að þarna hafa þeir komið.

20190126_160100
Hluti af átthyrnda herberginu.

En ekki var þetta hellir og ekki var þetta grafhvelfing, því þarna var fundin Gyllta höllin. Keisararnir, eftirmenn Nerós, sem höfðu haft svo mikið fyrir því að láta hana hverfa af yfirborði jarðar, höfðu óafvitandi gert það sem best var til að varðveita freskurnar þegar þeir fylltu upp í hana. Því fundust þarna ótrúlega heilleg verk, sennilega þau heilustu sem höfðu varðveist.

20190126_160503
Í átthyrnda herberginu var m.a. þessi foss. Það var stytta á miðsteininum, sem vatnið féll sitt hvoru megin við. Vatnið fór svo undir gólfið í herberginu og út, þar sem það var nýtt áfram.

Það er ekki hægt að skoða Domus Aurea nema í skipulögðum túrum, enda er þetta í rauninni bara vinnusvæði ennþá. Það fylgdi okkur indæl kona, fornleifafræðingur, sem gekk með okkur um megnið af því sem búið er að grafa upp af höllinni. Í upphafi var okkur sýnt smá vídjóklippa með upplýsingum og myndum af því hvernig talið er að höllin hafi litið út. Um miðja vegu fengum við svo VR gleraugu, og fengum að sjá hvernig talið er að hafi verið umhorfs í „hellinum“ þegar hann fannst, og svo líka hvernig höllin hefur litið út að innan, og hvernig útsýnið hefur verið úr henni. Þetta hefur verið hreinlega stórkostlegt mannvirki!

Á svæðinu í kringum höllina, búa þrír kettir! Þeir eru með bauk fyrir frjáls framlög til matarkaupa og heilbrigðisþjónustu, og rölta svo bara þarna um. Mér þykir þetta alveg frábært, þetta er svo heimilislegt og krúttlegt!

Eftir Domus Aurea héldum við í flóttaherbergi hjá Resolute Roma, en á leiðinni komum við við í verslun OVS til að klára að kaupa einhvern glaðning handa dætrunum. Í flóttaherberginu vorum við stödd í höll Drakúla. Það er tíunda herbergið sem við spilum, og það fyrsta sem við náum ekki að leysa áður en tíminn rennur út! Við vorum mjög nálægt því samt – og það er svo hræðilega gremjulegt. Ennþá gremjulegra þykir mér þó að ég var búin að biðja oftar en einu sinni um vísbendingu fyrr í leiknum, en það var eins og leikstjórinn væri ekki að fylgjast með því við fengum engin svör. Ef við hefðum fengið svör þar, þá hefðum við sennilega náð þessu. En nú er ég bara að vera bitur! Herbergið var samt mjög flott, og lítið sem ekkert af hlutum til að afvegaleiða.

20190126_144820
Beðið eftir að komið sé að túrnum okkar í Domus Aurea.

En að því loknu var lítið sem ekkert eftir af ferðinni, svo við héldum upp á hótel að pakka niður, panta bíl og borða.

Flugið heim átti að fara í loftið kl. 7.00. svo við tókum bíl frá hótelinu kl. 4.00. Það er hátt í hálftíma keyrsla á flugvöllinn, en á þessum tíma var mjög lítið að gera, svo við hefðum auðveldlega getað tekið bílinn hálftíma seinna.

Hitastigið var um 5-10 gráður, en á föstudagsseinnipart var voðalega köld gola sem skemmdi töluvert fyrir okkur. Við bjuggumst satt að segja ekki við slíkum kulda, og vorum eiginlega ekki klædd til útivistar við þær aðstæður.

20190126_162825
Fallegt útsýni yfir Hringleikahúsið frá innganginum í Domus Aurea.

Bæði í Vatíkaninu og kirkjum borgarinnar eru reglur um klæðnað, en axlir og hné skulu ekki vera ber, og brjóstaskora er ekki vel séð heldur.

Áður en við fórum sótti ég smáforrit sem heitir Rick Steves Audio Europe, en í því má finna leiðsögn um hina ýmsu staði í Evrópu. Þrátt fyrir að þættirnir taki mið af því að þú sért á staðnum, þá hlustuðum við á nokkra af þessum þáttum bæði í bílnum á leiðinni suður og í vélinni á leiðinni út og höfðum gaman að. Ég ætla klárlega að skoða hvað hann hefur um London og Bretland að segja áður en ég fer til Coventry í júní og London í ágúst.

Nú eru Norwegian hættir með beint flug milli Keflavíkur og Rómar, og ég er svo þakklát að hafa náð að fara þessa ferð. Það er svo innilega þægilegt að geta gripið beint flug. Þótt ferðin hafi verið stutt náðum við að gera alveg helling – skipulagning er svo mikilvæg!

*Ég bið ykkur að afsaka allar myndirnar frá Domus Aurea, en ég held bara að þetta hafi mér þótt koma hvað mest á óvart í ferðinni.

Ferðalög

Staðurinn minn: Flórída

DSC00237

Flórída er svona eiginlega staðurinn minn; sumir fara endurtekið til Kanarí eða Tenerife, ég hef farið fimm sinnum til Flórída. Það kemur nú aðallega til af því að móðursystir mín býr þar, en svo er þetta náttúrulega dásamlegur staður! Ég setti inn síðasta haust býsna ítarlega ferðasögu af síðustu ferðinni okkar, haustið 2017, en nú ætla ég að segja frá ýmsu sem við höfum stússað þar í öðrum ferðum – og er það mjög við hæfi, þar sem við erum alveg að fara að fara aftur!

Ég fór fyrst árið 2001 með mömmu, en það var fermingargjöfin mín. Við vorum úti í 12 daga í apríl. Í heildina var ferðin frekar róleg, a.m.k. miðað við margar ferðir sem ég hef farið í síðan. Við fórum í Universal Studios, til St. Augustine þar sem við gistum í eina eða tvær nætur, versluðum svolítið, en svo aðallega bara að njóta frísins!

Flórída 8.-20. des 2008 414
Bumban kom bersýnilega í ljós í ferðinni!

Næst fór ég árið 2008 með manninum mínum, við vorum í 12 daga í desember. Þá var ég ófrísk að eldri dóttur okkar, svo ferðalagið tók mið af því. Til að byrja með dvöldum við í Orlando í 2 nætur og fórum í Disneygarðinn Epcot. Daginn sem við fórum frá Orlando tókum við okkur bílaleigubíl og keyrðum upp til Kennedy Space Center, þar sem við stoppuðum í dágóða stund. Við vorum svo gott sem einu gestirnir á safninu – eða þannig, við vorum a.m.k. ein á matsölustaðnum þegar við fengum okkur í gogginn! Því miður var veðrið þá ekki það besta, en það voru leyfar af fellibyl að ganga yfir Flórídaskagann, svo það var grenjandi rigning og rok – ekta íslenskt haustveður! Í þeirri ferð fórum við með frænku minni til St. Augustine, að skoða spænska virkið, og fylgdumst með Night of Lights.

Flórída 8.-20. des 2008 210
Castillo de san Marco í St. Augustine.

Árið 2010 fórum við út milli jóla og nýárs, og vorum í 2 vikur með vinahjónum okkar. Þá var eldri dóttir okkar með, rétt rúmlega eins og hálfs árs, og ég var ólétt að þeirri yngri. Þetta var því kannski ekki alveg skemmtilegasta utanlandsferð sem ég hef farið í – a.m.k. var heilsan og orkan ekki upp á sitt besta. Í þessari ferð fórum við m.a. í Magic Kingdom og Jacksonville Zoo og versluðum alveg helling.

Flórída 8.-20. des 2008 024
Epcot 2008.

2014 fórum við hjónin aftur út með vinahjónum okkar í desember og vorum í viku. Það er allt of stutt! En börnin biðu víst heima, svo samviskan leyfði ekki lengri ferð. Vikan var nánast eingöngu tekin í verslun og át, en alltaf er jafn dásamlegt að vera þarna, og ég elska Flórída í desember. Ég hreinlega elska jólaskreytt pálmatré og jólaskreytingar í rúmlega 20 stiga hita, og að hátalararnir í runnunum í verslunargötunum spili jólatónlist!

Flórída 8.-20. des 2008 365

2017 fórum við fjölskyldan svo út og vorum í 15 daga í október, en ég fjallaði um þá ferð hér, hér og hér, og svo setti ég inn sérstaka færslu um Magic Kingdom.

Ég tel mig því vera farna að þekkja Flórída nokkuð, en við erum oftast einhverja daga í Orlando áður en við höldum uppeftir til Jacksonville þar sem móðursystir mín býr. Nú erum við að leggja upp í næstu ferð, og því er ég löngu farin að skoða hvað við ætlum að brasa og horfa til baka á það sem við höfum gert hingað til!

Flórída 8.-20. des 2008 347
Jólin, jólin, jólin koma brátt…

Epcot garðurinn er einn af Disney görðunum. Það eru 6 Disney garðar í Orlando, þ.e.a.s. 4 skemmtigarðar og 2 sundlaugagarðar. Epcot garðurinn er tvískiptur, annars vegar „world emporium“ sem eru sýnishorn frá einum 13 löndum, og hins vegar er leikjagarðshlutinn, sem samanstendur af geimhluta og Frozen Ever After.

Flórída 8.-20. des 2008 050
Jólasveinninn og frúin hans í Epcot 2008.

Kennedy Space Center er safn um geimferðir NASA, þar má finna eftirlíkingar af helstu geimflaugum Bandaríkjamanna. Þar er gríðarlega mikill fróðleikur og gaman að skoða. Við heimsóttum Kennedy Space Center (sem er staðsett á Canaveral höfða) árið 2008, og þá þótti okkur sýningin vera orðin svolítið þreytt og vanta örlítið upp á endurnýjun en þar sem við höfum ekki komið þangað aftur síðan getum við lítið sagt um hvernig staðan er núna. Samkvæmt heimasíðu safnsins hafa þó verið gerðar töluverðar endurbætur, svo kannski er kominn tími á að fara aftur?

Flórída 8.-20. des 2008 123
Kennedy Space Center 2008.

St. Augustine er lítill strandbær ekki svo ýkja langt frá Jacksonville. Bæjarbúar halda því fram að St. Augustine sé elsti bær í Bandaríkjunum, en þeir telja sig geta rakið byggðina til þess tíma er Spánverjar stunduðu landvinninga í hinum nýja heimi. Þar er t.d. virki, Castillo de san Marco, sem er frá 17. öld, og gaman að skoða.

Flórída 8.-20. des 2008 309
Jacksonville Landing.

Að sjálfsögðu þarf maður að verja eins og einum degi í Outlettum, en outlettin okkar á Flórída eru St. Augustine Outlets. Við erum fastagestir í búðum þar eins og t.d. Children’s Place, Adidas, Skechers, Gap, og fleirum. Það eru líka fín Outlet í Orlando, sem við skruppum aðeins í 2017.

Flórída 8.-20. des 2008 002

Af veitingastöðum eru þrír sem við reynum að heimsækja í hverri ferð. Fyrst ber að nefna Flipper’s Pizzeria í Lake Mary í Orlando. Það er mjög fínn, rólegur og heimilislegur pizzustaður.

DSC00468
Magic Kingdom 2011.

Cheesecake Factory þekkja flestir Íslendingar, en það er frekar billegur staður með mjög stóran og fjölbreyttan matseðli. Þar er oftast mjög mikið að gera, og ekki óalgengt að það þurfti að bíða nokkra stund eftir borði. En skammtarnir eru gríðarlega stórir, og ég held ég hafi aldrei séð manneskju klára allt af diskinum sínum þar! …og ég held ég hafi aldrei fengið vondan mat þar, allt sem ég hef borðað þar er mjög gott.

Góður matur á Cheesecake
Cheesecake Factory.

Og svo er náttúrulega nauðsynlegt að skella sér á Longhorn Steakhouse, og fá sér dásamlega steik. Þar höfum við líka alltaf fengið mjög góðan mat, og meira að segja litla matgranna og matvanda stelpan okkar át 180 gr. krakkasteik nánast upp til agna!

Ég er orðin svo spennt fyrir næstu ferð, að ég hreinlega á stundum erfitt með að ráða við mig. Það er ýmislegt planað, en í þetta skiptið verður áherslan töluvert meira á upplifun en verslun!

Dunkin!
Það er stoppað á Dunkin’ Donuts í hverri ferð!

Svo er bara einn fróðleiksmoli ef þú ert á leiðinni til Bandaríkjanna í fyrsta skipti; verðmerkingar eru án söluskatts, honum er bætt við á kassa!

Flórída 8.-20. des 2008 071
Epcot 2008 – útitekin og fín eftir daginn!
Bucket list, Ferðalög

Róm, borgin eilífa – annar hluti

Hér er fyrsti hlutinn.

Eftir að skoða Sistínsku kapelluna fórum við með fornleifafræðingi undir Péturskirkjuna, en þar er að finna Necropolis (borg hinna dauðu) og menn vilja meina að þar sé Pétur postuli grafinn (og þaðan dregur kirkjan nafn sitt).

20190125_090552
Péturstorgið er nánast tómt um 9 leytið á föstudagsmorgni í janúar.

Scavi, sem er báknið sem heldur utan um fornleifauppgröft á svæðinu, býður upp á skoðunarferðir niður á uppgraftrarsvæðið, en það er mjög erfitt að komast að skilst mér. Það eru hið mesta teknir 12 manns í hvern hóp, og held ég ekki fleiri en 20 hópar á dag. Á háannatíma þá þarf að bóka túrinn með margra mánaða fyrirvara – en við vorum heppin og fengum miða þótt við pöntuðum bara með 2 vikna fyrirvara, en það er einn kostur þess að ferðast utan aðalferðamannatímans.

cq5dam.web.1280.1280
Teikning sem sýnir grafhvelfingarnar og borg hinna dauðu undir Péturskirkjunni. Grafhvelfingar páfanna eru fyrir neðan kirkjuna og fyrir neðan þær kemur Necropolis. Mynd fengin að láni hjá Scavi.va.

Til að komast að uppgraftrarsvæðinu er fyrst gengið inn í sal þar sem er módel af kirkjunni og einskonar lítið safn. Gangurinn þar inn eru u.þ.b. 10 metra þykkur, en vegna burðarþols kirkjunnar eru útveggir hennar gríðarlega þykkir neðst, og verða svo þynnri eftir því sem ofar dregur. Það var samt óraunverulegt að ganga í gegnum vegginn, og virkilega sjá hvað hann er þykkur!

Árið 64 er talið að Pétur postuli hafi verið krossfestur, en hann bað um að vera krossfestur með höfuðið niður, því hann ætti ekki skilið að deyja á sama hátt og frelsarinn. Á þeim tíma var Neró keisari í Róm, og haldnar voru kappreiðar og leikar á þessu svæði sem kallaðist Circus Nero. Þegar líftóran hafði yfirgefið Pétur var honum varpað í dys, stuttu frá torginu, en þar var að finna kirkjugarð.

peter-s-tomb-exclusive-visit-of-the-basilica-and-its-necropolis-in-rome-444816
Mynd úr Necropolis. Fengin að láni hjá mylittleadventure.com

Á þessum tíma skiptist Róm í nokkur hverfi, en aðeins eitt hverfi borgarinnar var á þessum árbakka, hinn hluti Rómar var á hinum bakkanum. Rómverjar vissu að í líkum gátu grafið um sig sýkingar og þau breitt út sjúkdóma, og því ákváðu þeir að grafa þá dauðu á þessum árbakka – utan borgarinnar.

En grafreitir í „den tid“ voru örlítið annað en þeir eru í dag. Þetta var í raun og veru borg hinna dauðu, því það voru byggð lítil hús – eiginleg grafhýsi. Oftast átti fjölskyldan eitt grafhýsi, og safnaði þangað sínum dauðu. Í Róm var skylda hvers borgara að halda uppi minningu forfeðra sinna, því það var ekki fyrr en þeir gleymdust sem þeir raunverulega yfirgáfu heiminn. Þeir grófu þá dauðu með pening, fyrir farinu yfir dauðaána (sbr. Styx), og komu reglulega í heimsóknir og þá með veisluföng.

Þegar Pétur postuli var krossfestur var það enn ólöglegt að vera kristinn í Rómaveldi. Þeir kristnu komu líkinu af honum fyrir í gröf, en svo eftir því sem kirkjugarðurinn þandist út greip um sig ótti að byggt yrði grafhýsi fyrir Rómverja á grafreitnum hans Péturs. Þeir tóku sig til, keyptu reitinn og byggðu á honum grafhýsi eins og um Rómverja væri að ræða, og tókst þannig að tryggja að gröfin hans væri óhreyfð.

20190125_074113
Hvolfþak Péturskirkjunnar.

Á fjórðu öld lögleiddi Konstantín kristni í Róm, og lét reisa það sem er kallað í dag „Old St. Peter’s“ eða Péturskirkjuna gömlu. Hún var byggð á þessum grafreit, og altarið var haft beint ofan á gröf Péturs. Á sextándu öld var Péturskirkjan sem stendur í dag byggð á rústum fyrri kirkjunnar. Péturskirkjan myndar kross, og í samskeytum krossins er risavaxið hvolfþak. Miðja krossins, og þar með hvolfþakið, er staðsett beint fyrir ofan gröf Péturs.

Að sjálfsögðu er aldrei hægt að vera fullviss um að þetta séu í raun réttri bein Péturs, en þessi saga hefur geymst í munnmælum í mörg hundruð ár, og það er talið að hún standist. Til að renna rökum undir þessa munnmælasögu, þá hafa fundist skriflegar heimildir sem stemma við hana og einnig hafa beinin verið rannsökuð. Rannsókn leiddi í ljós að aldur beinanna stemmir við tímann sem liðinn er frá láti Péturs, beinin eru af fullorðnum manni (á sjötugsaldri, sem var mjög hár aldur á þeim tíma) og mjög virkum manni (Pétur var fiskimaður áður en hann varð postuli).

20190125_105926

Vissulega eru fornleifafræðingar á báðum áttum með þetta, og fólkið sem starfar við þetta gera sér alveg grein fyrir að það er ómögulegt að færa sönnur á þetta endanlega. Þetta er líka spurning um trú – en þeir sem í raun og sann eru kristinnar trúar, þeir trúa að þetta séu bein postulans. Enda er þetta talinn einn af helgustu stöðum kristinnar trúar.

Í biblíunni er sagt að Jesú hafi sagt við Pétur að hann væri kletturinn sem kirkjan myndi grundvallast á. Það má segja að það hafi staðist, bæði í eiginlegri og óeiginlegri merkingu!

20190125_105011
Baldacchino Berninis, maður áttar sig engan veginn á stærðinni, en fólkið er ágætt til viðmiðunar.

En eins og ég sagði, þá er búið að grafa töluvert þarna undir kirkjunni, en þeir hafa að mestu grafið það sem er öruggt að grafa sökum burðarþols kirkjunnar. Beint fyrir ofan gröf Péturs er páfaaltari, en það er altari þar sem aðeins páfinn má halda guðsþjónustu. Yfir altarinu er svo „Baldacchino“ Berninis, en það er tæplega 30 metra hár tjaldhiminn, sem vegur marga tugi tonna. Hann er búinn til úr hreinu bronsi, sem fékkst úr þakinu á Pantheon.

20190125_105237
Stærð kirkjunnar er alls ekkert gríðarleg, fyrr en þú sérð fólkið sem gengur um gólfið.

Venjulega endar skoðunarferðin í „The Vatican Grottoes“ sem er grafhvelfing páfanna. Hins vegar voru einhverjar framkvæmdir í gangi þar þegar við vorum á staðnum og því vorum við leidd beint upp í kirkjuna.

ufficio-scavi-map-vatican
Hér má sjá hvar maður finnur skrifstofu Scavi. Mynd fengin að láni hjá yourtravelspark.com

 

Ef þið hafið áhuga á að fara í þessa skoðunarferð, þá þarf að sækja um miða með töluverðum fyrirvara (margra mánaða á háannatíma) og þeir úthluta þér degi og tíma. Umsóknir skulu berast með tölvupósti á scavi [hjá] fsp.va, og innihalda full nöfn allra sem óska eftir að fá að koma, hvaða tungumál viðkomandi talar (eða geta skilið) upp á að hægt sé að setja þig hóp með réttum leiðsögumanni, hvaða dagar koma til greina og netfang. Þú færð tölvupóst frá þeim þar sem kemur fram hvenær það er í boði fyrir þig að koma (ef það er laust), og þú þarft að staðfesta það. Þá færðu upplýsingar til að greiða, en það kostar 13 evrur fyrir manninn (að mínu áliti er það gjöf en ekki gjald!).

20190125_111300
Pieta. Michelangelo var 23 ára þegar hann gerði styttuna.

Péturskirkjan er risavaxin. Nei, sko – hún er risavaxin! Tjaldhimininn er 30 metra hár, en þú sérð það samt ekki, þér finnst hann ekkert svo hár – það eru líka tæpir 137m upp í topp á hvolfþakinu! Í Péturskirkjunni er líka að finna Pieta, frægustu höggmynd Michelangelos. Þar má sjá Maríu Mey sitja og syrgja með líkama Jesú eftir krossfestinguna.

20190125_112502
Péturskirkjan frá Péturstorginu.

Vatíkanið er 0,44 ferkílómetrar og það eru 836 einstaklingar sem eru með ríkisborgararétt þar. Það eru bara prestar, kardinálar og páfar sem eru með ríkisborgararétt, allir aðrir sem vinna þar eru ítalskir ríkisborgarar. Í Vatíkaninu er páfahöll, þar sem páfarnir hafa almennt búið. Núverandi páfi neitaði að flytja inn í páfahöllina, honum fannst íburðurinn þar of mikill.

domitillacat
Kirkja St. Domitillu. Mynd fengin að láni hjá phys.org.

Eftir skoðunarferðirnar tvær fengum við okkur að borða, og fórum upp á hótel. Þangað vorum við svo sótt í næstu skoðunarferð. Sú skoðunarferð var í Catacombur st. Domitillu og tvær basilíkur. Catacombur eru neðanjarðarkirkjugarðar sem má finna á ýmsum stöðum í evrópu. Domitilla nokkur gaf kristna söfnuðinum landspildu þar sem kristnir gátu grafið sína látnu neðanjarðar. Kirkjugarðurinn er á fjórum hæðum, en búið er að grafa upp 12 kílómetra af göngum (talið að göngin séu alls um 17 kílómetrar) en þrátt fyrir stærðina er hann ekki sá stærsti í Róm – en hann er, að mér skilst, með einn af þeim best varðveittu.

catacomb-sdomitilla-tunnel
Mynd úr göngum neðanjarðarkirkjugarðsins. Mynd fengin að láni hjá Reidsitaly.com

Grafin voru hólf inn í veggina, þar sem líkin voru lögð, en síðan var gröfinni lokað og hjá betra fólki gjarnan settir marmaraplattar til minningar, eða málverk. Það voru allt að 4-5 hólf á hverjum stað, byrjað í gólfi og upp í loft. Það er búið að opna flestar grafirnar, en margar eru þó enn lokaðar. Gengið er niður í Catacomburnar í gegnum kirkju, eða kapellu, sem er í dag að mestu leyti neðanjarðar.

20190125_155329
St. Johns in Laterano

Eftir heimsóknina neðanjarðar fórum við í Basilíku St. Giovanni in Laterano, sem er ein af fjórum erkibasilíkum í Róm (eða þrem, og einni í Vatíkaninu). Erkibasilíka þýðir að páfinn einn má messa frá aðalaltarinu, og að á þeim eru helgar dyr – það eru dyr sem eru múraðar lokaðar í 24 ár, en svo opnar í 1 ár. Kaþólikkar streyma þá að til að öðlast fyrirgefningu synda sinna.

Basilíkan er fyrsta kristna kirkjan sem var byggð í Róm, en hún var upphaflega byggð á fjórðu öld. Sú sem nú stendur var þó byggð á sautjándu öld, og hönnuð af Borromini. Það má sjá í kirkjunni töluverða endurvinnslu, en aðalhurðirnar eru úr dómhúsinu á Imperial Forum torginu og eru einar af fáum fornhurðum sem eru enn í notkun í borginni í dag. Þær eru tvöþúsund ára gamlar, úr bronsi, hátt í 8 metra háar, en það þarf bara tvo menn til að opna þær, því lamirnar eru svo vel gerðar.

20190125_160546
Meistaraleg endurnýting á marmara

Í marmaragólfi kirkjunnar er mikið mynstur úr hringjum, en þar er verið að endurnýta súlur úr gömlum byggingum sem búið er að sneiða niður eins og pylsur. Það er búið að nýta marmarann í gullfalleg mósaíklistaverk.

20190125_171856
Santa Maria Maggiore.

Seinni basilíkan sem við heimsóttum var líka erkibasilíka, Santa Maria Maggiore. Sagan segir að María mey hafi birst páfanum í draumi og sagt honum að reisa sér kirkju, hún myndi sýna honum hvar. Þá sömu nótt, í ágúst, á að hafa snjóað á þessari hæð, og páfinn fyrirskipaði byggingu kirkjunnar. Líklegri skýring er þó talin vera öskufall, en ekki er vitað um nein eldgos á þeim tíma sem geta rennt stoðum undir þá skýringu.

Þá var föstudeginum, fyrri deginum í Róm, loksins lokið. Við skruppum inn í eina verslun þarna við Santa Maria Maggiore til að kaupa smá glaðning handa dætrum okkar, og drifum okkur svo á veitingastað til að seðja sárasta hungrið. Að því loknu dröttuðumst við upp á hótel þar sem við steinsofnuðum – rétt upp úr 20.00! Góð byrjun á fimmtugsaldri bóndans!

20190125_171036