Ferðalög, Lífið

Aðventuferð til Berlínar – seinni hluti

Þessi færsla er framhald af færslu sem má finna hér.

20181208_162824
Tilvitnun í Otto Frank, föður Önnu Frank, í Anne Frank Zentrum.

Eftir skipulögðu skoðunarferðina á föstudagsmorgninum ætluðum við hjónin í Berliner Unterwelten, en það er fyrirtæki sem býður upp á skoðunarferðir um hulda neðanjarðarheima Berlínar, m.a. neðanjarðarbyrgi úr kalda stríðinu, ónotaðar neðanjarðarlestastöðvar og göng sem notuð voru til að komast frá austri til vesturs. En því miður hafa þeir þann háttinn á að aðeins er hægt að nálgast miða samdægurs, og því var orðið uppselt þegar við höfðum tök á að nálgast miða. Þeir bjóða ekki upp á margar ferðir á dag á ensku, en þeim mun fleiri á þýsku, og töluvert á spænsku líka. Þetta var eitt af því sem var hvað efst á listanum yfir það sem okkur langaði að gera, svo við vorum frekar svekkt með þetta.

20181207_150332

Því héldum við á Alexanderplatz með ferðafélögunum, en við hjónin vorum búin að ákveða að gefa dætrum okkar Playmo í jólagjöf, þar sem það er það heitasta á heimilinu í dag. Við vorum búin að komast að því að í Galeria Kaufhof á Alexanderplatz væri mikið úrval af Playmo og leikföngum almennt, og því héldum við þangað. Hungrið hins vegar rak okkur strax upp á efstu hæð, þar sem er að finna einskonar mötuneyti með allskonar mat. Maður bara valdi sér á bakka og ef maður var með heitan mat eða salat gat maður valið sér á disk og borgað eftir vigt.

20181208_112055
Björninn, tákn borgarinnar.

Galeria Kaufhof er á 6 hæðum; þannig það tók dágóða stund að skanna verslunina. Þarna má fá allt sem hugurinn girnist, eða svo að segja, húsbúnað, leikföng, fatnað, snyrtivörur, fínni matvöru o.fl. o.fl. Við hreinlega misstum andlitið þegar við komum í Playmodeildina, en hún var gríðarlega stór og fjölbreytt á íslenskan mælikvarða. Við fundum það sem við höfðum ákveðið að gefa stelpunum, en kassarnir voru svo stórir að við ákváðum að koma bara sér ferð að sækja þá, þar sem ferðinni var kannski ekki heitið beint upp á hótel eftir Galleríuna.

En þrátt fyrir að hafa ekki keypt jólagjafirnar þá gátum við keypt slatta; ég t.d. náði í nokkur borðspil, playmo, eina jólagjöf o.fl. Það var sérlega einfalt að fá tax free í Galleríunni; maður borgaði eins og venjulega, fór svo með miðann á upplýsingaborðið á fyrstu hæð, þar sem miðinn var skannaður, prentað út tax free formið, stimplað á það og klárt! Almennt þótti mér dásamlega einfalt að fá skattinn af í Þýskalandi.

20181207_130910

Við kíktum líka í Primark og C&A. Primark er á neðstu hæðunum á Park Inn hótelinu, en mér fannst búðin lítil og sóðaleg – enda síðasta Primark búð sem ég fór í mjög stór, falleg og snyrtileg búð í Glasgow. Okkur vantaði ekki neitt, en eldri dóttur okkar vantaði einhver snyrtilegri föt, og langaði í kjóla. Í Primark keypti ég tvær flíkur – já ég veit, ég er á leiðinni að skila íslenska ríkisborgararéttinum – hehe! Ekkert var markvert í C&A, en hingað til hefur mér þótt reglulega gaman að koma í þá verslun.

20181208_133708

Við röltum yfir í Alexa verslunarmiðstöðina, þar sem ég kom eiginmanninum fyrir á bekk á meðan ég þræddi Thalia bókabúðina. Ég get nú ekki sagt að ég hafi misst mig, en ég keypti mér eitt jólaskraut og eina bók! Búðin er á fjórum hæðum og er algjör draumur fyrir bókaorm eins og mig – fyrir utan að mest allt er á þýsku!

HM í Alexa verslunarmiðstöðinni var með allt sem við þurftum, svo við hefðum gott og vel alveg getað sleppt hinum verslununum! Þar fékk ég kjóla fyrir eldri dótturina (og kannski tvo fyrir yngri líka) og samfestinga á þær báðar – en það var líka svo gott sem allt sem ég keypti fyrir dæturnar í ferðinni.

20181207_105113

Þá var kominn tími til að skunda upp á hótel, en við áttum að hitta ferðafélagana 18.45 í anddyrinu, þar sem við vorum á leið út að borða. Við fórum á veitingastað sem heitir Las Melvinas og er bara steinsnar frá hótelinu. Maturinn var ægilega góður, en þjónustan var ekkert spes – þjónninn m.a. gleymdi að færa tveimur okkar drykki.

Það var mígandi rigning þegar við komum út, svo við héldum bara heim á hótel og sátum að sumbli fram eftir kvöldi á hótelbarnum. Strákarnir á barnum kunnu alveg að gera góða drykki, en hjálpi mér allir heilagir hvað þeir voru lengi að því!

20181208_113020
Nikolaiviertel, hverfi byggt á þúsund ára afmæli borgarinnar í gömlum stíl.

Ástandið var mismunandi á mannskapnum morguninn eftir, en þá var í boði gönguferð um austur Berlín, þar sem borin og barnfædd austur þýsk kona leiddi okkur m.a. um Alexanderplatz, Nikolaiviertel, hjá konungshöllinni o.fl. en áhersla gönguferðarinnar var á leynilögregluna Stasi, sem fylgdist með borgurunum á tímum kommúnismans. Leiðsögumaðurinn heitir Marie, og hún lýsti fyrir okkur lífinu eins og það var austan megin múrsins. Hún t.d. skýrði fyrir okkur að áður en Galeria Kaufhof varð að Galeria Kaufhof var þetta Galerían; í raun eina verslunarmiðstöð Austur-Berlínar.

20181208_171424
Séð úr sjónvarpsturninum; Park Inn hótelið, þar sem margir Íslendingar hafa dvalið, og Galeria Kaufhof. Það er hægt að fara í Basejump af þakinu á Park Inn!

Göngutúrinn með Marie endaði svo á Gendarmenmarkt, en þar var einn af eldri jólamörkuðum borgarinnar. Persónulega fannst mér hann ekki merkilegur, hann var eiginlega ekkert nema allt of dýrt fjöldaframleitt jólaskraut og matur. Við stoppuðum þar örstutt, áður en við kíktum örstutt í Deutscher Dom, en þar má finna ágætis sýningu um sögu borgarinnar.

20181208_131431
Svoldið mygluð daginn eftir aðeins of marga kokteila. Pós með Berlínarbirninum.

Við ákváðum því að grípa neðanjarðarlest á Alexanderplatz þar sem við ætluðum að sækja jólagjafir dætranna. En þá var hillan þar sem önnur gjöfin hafði verið tóm! En í Playmodeildinni var maður, sérstaklega merktur Playmo, sem kom til okkar og reddaði okkur. Við héldum með gríðarlega kassana í sporvagninn og skildum allt eftir á hótelinu áður en við héldum á Hackescher Markt til að kíkja aðeins í Anne Frank Zentrum, en þar var að finna ýmsar myndir af og upplýsingar um Önnu og fjölskyldu hennar. Það merkilegasta voru viðtöl við Ottó, föður hennar, og aðra sem þekktu til fjölskyldunnar, en því miður var það bara lítill hluti sýningarinnar. Núna, eftir að vera nýbúin að lesa bókina, og heimsækja þetta safn, þá verð ég að fara til Amsterdam og heimsækja húsið. Verst að hingað til hef ég ekki haft neina sérstaka löngun eða þörf fyrir að fara til Amsterdam.

Það var alls ekki hlaupið að því að finna safnið, en maður fer inn í húsasund, og þar upp á þriðju eða fjórðu hæð. Við vorum búin að þvælast port úr porti áður en við fundum þetta! Aðgangseyrir með leiðsögn eru 6 evrur, en með Berlin Welcome Card var hann 4.5 evrur.

20181208_161950
Stjarna líkt og Gyðingar þurftu að bera á upphandleggnum. Anne Frank Zentrum.
20181208_154037
Graff fyrir framan Anne Frank Zentrum.

Við höfðum pantað okkur „skip-the-line“ miða í Sjónvarpsturninn (Fernsehturm / Berlin TV Tower), en hann er 368 metra hár, og útsýnispallurinn er í um 203 metra hæð. Hann var byggður á sjöunda áratugnum, en auk þess að sjá um sjónvarpsútsendingar átti hann að vitna um styrk og skilvirkni sósíalismans. Í dag er hann álitinn tákn um sameinað Þýskaland.

20181208_171634
Í sjónvarpsturninum.

Við vorum í sjónvarpsturninum um 17.00 leytið á laugardeginum, svo það var orðið dimmt. En útsýnið var svakalegt, og gefur góða mynd af því hve gríðarlega stór borg Berlín er. Berlin Welcome Card veitir afslátt af miðum sem keyptir eru á staðnum, en ekki ef þeir eru pantaðir fyrirfram eins og við gerðum, og mig minnir að það sé heldur ekki afsláttur af „skip-the-line“ miðum.

Þá var komið að jólamatnum, en við höfðum pantað okkur borð á Weihenstephaner Berlin. Weihenstephan er brugghús, og því bjóða þeir aðeins upp á eigin bjór. Þeir voru með einar 8 tegundir á dælu, og einhverja til viðbótar í flöskum – svo úrvalið var gott! Þeir voru með jólaseðil, og ég veit ekki betur en að flestir hafi verið mjög saddir og sælir að máltíð lokinni.

20181208_183904
Kjallarinn á Weihenstephaner.

Þar með var skipulagðri dagskrá okkar hjóna lokið, en á heimleið komum við við á Alexanderplatz til að klára smá jólagjafastúss, áður en við fórum heim að pakka.

Heilt yfir var ferðin mjög góð. Furðulegt þótti mér samt að við hittum fararstjórann tvisvar, þ.e.a.s. þegar hún var með okkur í rútunni á leiðinni frá flugvelli á hótel fyrsta daginn, en þá sagði hún okkur ýmislegt frá borginni. Svo áður en við lögðum af stað með Eirik í skoðunarferðina á degi 2. Það voru engir viðtalstímar, ekkert símanúmer hjá henni og síðasta daginn taldi vinkona hennar hausana í rútunni, en hún kom ekki til að telja og kveðja. Þannig mér þótti mjög takmarkað fara fyrir fararstjórninni.

20181209_083306
Útsýnið útum hótelgluggann.

Morgunmaturinn var fínn, hótelið var gott, hótelbarinn var fínn (að frátöldum tímanum sem það tók að fá drykkinn sinn), flugið var gott og ekki yfir neinu að kvarta!

Berlín er mjög áhugaverð borg, en ég hugsa að það sé skemmtilegra að heimsækja hana að vori til.

IMG_20181209_150820_910

Ferðalög, Lífið

Aðventuferð til Berlínar

Við fórum í aðventuferð með vinnunni minni til Berlínar 6.-9. desember síðastliðinn, pakkaferð með Gaman ferðum. Innifalið í ferðinni var flug, taska, fararstjórn, hótel, rúta til og frá hóteli, skoðunarferð (40 evrur auka á manninn) og jólamarkaðsferð.

20181207_111127

Við lögðum af stað suður eftir vinnu á miðvikudegi, en aldrei þessu vant gistum við ekki á BB Keflavík, heldur Hotel Aurora Star Airport, en aðeins skammtímabílastæðin á flugvellinum skilja að hótelið og flugstöðina. Það var reyndar dásamlega hentugt, þar sem flugið var klukkan 6.00! Hinsvega byrjar morgunmatur hjá þeim ekki fyrr en kl. 4.00, svo við náðum ekki að nýta okkur það. Hótelið var mjög fínt og snyrtilegt, en mikið var kalt og blautt að klöngrast yfir bílastæðin í roki og slyddu á fastandi maga!

20181206_120316

Við lentum í Berlín um 10.45 og fórum með rútu upp á hótel. Þar settum við töskurnar í geymslu og eftir það hófst allt flandrið okkar hjóna! Ég var búin að verja miklum tíma við að kynna mér borgina og átti svo erfitt með að velja hvað ég vildi gera, ég hefði sennilega auðveldlega getað fyllt viku eða tíu daga og samt ekki náð að gera allt! Borgin, eins og gefur að skilja, er barmafull af sögu og áhugaverðum stöðum.

20181207_134303
Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche.

Áður en við lögðum í hann keyptum við okkur Berlin Welcome Card, en það veitir ótakmarkaðan aðgang að almenningssamgöngum borgarinnar. Við keyptum til þriggja sólarhringa, og borguðum fyrir 28,9 evrur á manninn. Auk þess veitir kortið afslátt af ýmsum söfnum og áhugaverðum stöðum. Stök ferð í almenningssamgöngur kostar 1.5 evrur, svo á þann hátt kannski spöruðum við okkur ekki mikið með kortinu, en við tókum aldrei leigubíl né Uber alla helgina, svo við viljum meina að þetta hafi verið góð kaup – það safnast svo hratt saman í leigubílaferðum!

20181206_155223
Hluti af múrnum við Topography of Terror.

Fyrsti viðkomustaður var Mall of Berlin, þar sem við fengum okkur að borða. Food Courtið (ég þekki ekkert íslenskt orð yfir þetta fyrirbæri, annað en Stjörnutorg, og því mun ég nota það – láttu mig vita ef það er annað orð!) þar er ótrúlegt, það er langtum flottasta stjörnutorg sem við höfum komið í. Það er sett saman eins og street food venue, og fyrir utan staði sem eru á flestum svona stjörnutorgum (McD’s, Pizza Hut, KFC..) þá var kínverskur, ítalskur, indverskur, víetnamskur, tælenskur… Við fórum í ítalskan, og komumst að því að þetta var líka flottasta stjörnutorg sem við höfðum komið á að því leiti að þeir voru ekki með einnota diska og hnífapör, heldur alvöru borðbúnað. Eina sem var einnota voru glös og flöskur fyrir drykki. Dásamlegt!

20181206_135623

Þegar við vorum orðin södd og sæl röltum við smá spotta, en við áttum bókað í flóttaherbergi hjá House of Tales, herbergi sem heitir Illuminati. Herbergið var mjög flott og vel gert, en þar voru a.m.k. tvær þrautir sem við höfðum ekki séð áður, og sumar þrautirnar (eða lausnirnar öllu heldur) þóttu okkur frekar langsóttar. En við komumst út, bara með nokkrar sekúndur eftir, en leikjastjórnandinn (Game Master, sá sem fylgist með) kom inn þar sem við vorum með lausnina, en það munaði sentimeter að við hefðum lagt hlutinn á réttan stað.

20181206_142135
Hluti af flóttaherbergjunum í boði hjá House of Tales.

Eftir að hafa sloppið úr flóttaherberginu héldum við í Berlin Story Bunker, en þó með viðkomu í Topography of Terror. Topography of Terror er í rauninni safn sem byggt er á staðnum þar sem höfuðstöðvar Gestapó og SS voru, og þar var lagt á ráðin um mörg af hræðilegustu grimmdarverkum seinni heimsstyrjaldar. Húsið var svo gott sem jafnað við jörðu í lok stríðsins, en það stendur enn einn veggur af kjallaranum í húsinu, og þar er fróðleikur um ýmislegt er við kemur sögu hússins og því sem gerðist þar. Safnið snýr að mestu leyti um ofsóknir á gyðingum, en það er sett upp á mjög myndrænan hátt. Það er frítt inn, og hægt að fá leiðsögn með mp3 spilara án endurgjalds. Við gengum um útisvæðið og lásum skiltin þar, kíktum svo aðeins inn áður en við ákváðum að drífa okkur í Bunkerinn – við settum hann ofar á listann en safnið, og ætluðum svo bara að nýta þann tíma sem eftir væri til að skoða Topographyið.

20181206_141509
Múrinn og inngangurinn að Topography of Terror.

Við erum sammála um að Berlin Story Bunker sé það áhugaverðasta sem við gerðum í Berlín. Sýningin sem er þar hefur yfirskriftina „Hitler – hvernig gat þetta gerst?“ En hún virðist vera að mestu leyti samansett af einum manni, Wieland Giebel. Sýningin skiptist í 38 rými eða kafla, þar sem farið er yfir lífshlaup Hitlers, hvernig hann varð maðurinn sem hann varð og hvernig hann fór að því að komast til valda og koma sínum ógeðslegu áformum í framkvæmd. Það kostar 12 evrur inn á sýninguna, og 1,5 í viðbót að fá leiðsögn á mp3 spilara, en það er fullkomlega þess virði. Berlin Welcome Card veitir 3 evru afslátt af aðgangseyri á hvern keyptan miða.

20181206_162818
Inngangur að portinu þar sem Berlin Story Bunker er að finna.

Að skoða alla sýninguna með leiðsögninni tekur um 2 klst, og þú mátt gera ráð fyrir að koma hálf-lamaður út. Ég var gersamlega búin á því, hálf óglatt og miður mín. Sýningin endar á endurgerð af skrifstofunni sem Hitler hafði í neðanjarðarbyrginu þar sem hann eyddi sínum síðustu dögum, en það var einmitt þar sem hann og Eva Braun sviptu sig lífi. Ég get ekki mælt nóg með þessari sýningu!

20181206_162914
Ekki sérlega aðlaðandi inngangur að Berlin Story Bunker, en hæfir sýningunni.

Þegar við vorum búin í Berlin Story Bunker gengum við til baka og fórum í fljótheitum yfir Topography of Terror sýninguna sem var innandyra, en það var farið að styttast í seinna flóttaherbergið okkar. Við hefðum viljað hafa tíma til að fá okkur leiðsögn um þetta safn líka, en það má kannski gera það næst.

20181206_155606
Kjallaraveggur, eini hlutinn af aðalstöðvum Gestapó og SS sem stóð eftir sprengingarnar.

Við héldum aftur í House of Tales þar sem við áttum bókað herbergi sem heitir Dead Monks. Sagan var sú að fjórir munkar höfðu fundist látnir í klaustrinu á stuttum tíma, en ef frá var talið að þeir voru allir svartir á fingrunum var ekki hægt að sjá neitt á þeim sem útskýrði dauða þeirra. Verkefni okkar var að komast að því hvað gerðist. Við vorum  mun ánægðari með þetta herbergi en hitt fyrra, en þó þótti okkur ekki allar lausnir rökréttar, og stundum vantaði bara hreinlega eitthvað sem gæfi til kynna hvað ætti að gera.

20181206_154407
House of Tales.

Hinsvegar kláruðum við herbergið á 54:38, með 8 vísbendingum. Leikstjórinn sagði að meðaltal vísbendinga í herberginu væri 15, og því hefðum við staðið okkur mjög vel. Herbergið var gríðarlega flott og vel gert!

20181206_210419

Þegar við komum út aftur var klukkan langt gengin í níu, svo við gripum strætó aftur upp á hótel og innrituðum okkur. Hótelið okkar heitir Leonardo Royal Hotel Alexanderplatz, og var mjög kósý, hreint og fínt. Ég hefði alveg viljað vera örlítið nær Alexanderplatz, en gangan þangað tók um 10 mínútur. Hins vegar tók svo gott sem enga stund að grípa sporvagn þangað, og fyrst við vorum með Berlin Welcome Card var þetta bara alveg frábært.

20181207_102607
Treptower garðurinn
20181207_102916
Sovéskur hermaður krýpur af virðingu við fallna félaga. Stóra minnismerkið fyrir aftan hann er búið til úr graníti úr höll Hitlers.
20181207_102907
Sovéskur hermaður sem vakir yfir þeim 7.000 mönnum sem grafnir eru þarna. Hann heldur á barni, og sverði sem hefur brotið hakakrossinn.

Eftir vel útilátinn morgunmat á föstudagsmorgun var haldið í 4 klukkustunda skoðunarferð um borgina með Eirik Sördal, sem býr þar í borg. Skoðunarferðin fór að mestu fram í tveggja hæða rútu, en við stoppuðum þrisvar sinnum þar sem farið var út úr rútunni. Við sáum m.a. minnismerkið um helförina, kanslarahöllina, East Side Gallery, Brandenborgarhliðið, ráðhúsið, Reichstag (þingið), Kurfursterdamm, KaDeWe o.fl. Við stoppuðum í Treptow garðinum þar sem er að finna stórt Sovéskt minnismerki um seinni heimsstyrjöldina, en undir minnismerkinu er að finna fjöldagröf sovéskra hermanna. Þar er talið að það hvíli einir 7.000 sovéskir hermenn. Við stoppuðum líka á Bernauer Strasse, þar sem má sjá hluta af múrnum. Þar er einnig búið að setja upp eftirlíkingu af hinu svonefnda dauðasvæði, en það er ca. 20 metra breitt belti milli múranna tveggja þar sem finna mátti blóðþyrsta hunda, gadda, varðturna og allt sem þeim datt í hug til að koma í veg fyrir flótta frá austri til vesturs. Svo komum við við á Ólympíuleikvanginum frá 1936.

20181207_115115
Bernauer Strasse.

Eirik var flottur leiðsögumaður, en hann þekkir borgina og sögu hennar greinilega vel. Hann tekur að sér leiðsögn fyrir hópa, og það má hafa samband við hann í gegnum tölvupóst; eirik.sordal(hjá)gmail.com.

 

 

 

20181207_114215
Bernauer Strasse, minnismerki um múrinn. Járnstangirnar sýna hvar múrinn var.

 

20181207_114931
Einn tveggja eða þriggja varðturna sem standa eftir frá tímum múrsins. Þarna voru hermenn sem skutu á alla sem reyndu að komast yfir.

 

20181207_120457
Sýnishorn af „grasi Stalíns“ – svona 10-15 cm yddaðir gaddar úr steypustyrktarjárni sem var á dauðasvæðinu milli múranna. Ef þér tókst að klifra yfir múrinn lentirðu á þessu – og varst ekki til stórræðanna.

Hér má svo lesa það sem eftir er af ferðasögunni.