Ferðalög, Lífið

Aðventuferð til Berlínar – seinni hluti

Þessi færsla er framhald af færslu sem má finna hér.

20181208_162824
Tilvitnun í Otto Frank, föður Önnu Frank, í Anne Frank Zentrum.

Eftir skipulögðu skoðunarferðina á föstudagsmorgninum ætluðum við hjónin í Berliner Unterwelten, en það er fyrirtæki sem býður upp á skoðunarferðir um hulda neðanjarðarheima Berlínar, m.a. neðanjarðarbyrgi úr kalda stríðinu, ónotaðar neðanjarðarlestastöðvar og göng sem notuð voru til að komast frá austri til vesturs. En því miður hafa þeir þann háttinn á að aðeins er hægt að nálgast miða samdægurs, og því var orðið uppselt þegar við höfðum tök á að nálgast miða. Þeir bjóða ekki upp á margar ferðir á dag á ensku, en þeim mun fleiri á þýsku, og töluvert á spænsku líka. Þetta var eitt af því sem var hvað efst á listanum yfir það sem okkur langaði að gera, svo við vorum frekar svekkt með þetta.

20181207_150332

Því héldum við á Alexanderplatz með ferðafélögunum, en við hjónin vorum búin að ákveða að gefa dætrum okkar Playmo í jólagjöf, þar sem það er það heitasta á heimilinu í dag. Við vorum búin að komast að því að í Galeria Kaufhof á Alexanderplatz væri mikið úrval af Playmo og leikföngum almennt, og því héldum við þangað. Hungrið hins vegar rak okkur strax upp á efstu hæð, þar sem er að finna einskonar mötuneyti með allskonar mat. Maður bara valdi sér á bakka og ef maður var með heitan mat eða salat gat maður valið sér á disk og borgað eftir vigt.

20181208_112055
Björninn, tákn borgarinnar.

Galeria Kaufhof er á 6 hæðum; þannig það tók dágóða stund að skanna verslunina. Þarna má fá allt sem hugurinn girnist, eða svo að segja, húsbúnað, leikföng, fatnað, snyrtivörur, fínni matvöru o.fl. o.fl. Við hreinlega misstum andlitið þegar við komum í Playmodeildina, en hún var gríðarlega stór og fjölbreytt á íslenskan mælikvarða. Við fundum það sem við höfðum ákveðið að gefa stelpunum, en kassarnir voru svo stórir að við ákváðum að koma bara sér ferð að sækja þá, þar sem ferðinni var kannski ekki heitið beint upp á hótel eftir Galleríuna.

En þrátt fyrir að hafa ekki keypt jólagjafirnar þá gátum við keypt slatta; ég t.d. náði í nokkur borðspil, playmo, eina jólagjöf o.fl. Það var sérlega einfalt að fá tax free í Galleríunni; maður borgaði eins og venjulega, fór svo með miðann á upplýsingaborðið á fyrstu hæð, þar sem miðinn var skannaður, prentað út tax free formið, stimplað á það og klárt! Almennt þótti mér dásamlega einfalt að fá skattinn af í Þýskalandi.

20181207_130910

Við kíktum líka í Primark og C&A. Primark er á neðstu hæðunum á Park Inn hótelinu, en mér fannst búðin lítil og sóðaleg – enda síðasta Primark búð sem ég fór í mjög stór, falleg og snyrtileg búð í Glasgow. Okkur vantaði ekki neitt, en eldri dóttur okkar vantaði einhver snyrtilegri föt, og langaði í kjóla. Í Primark keypti ég tvær flíkur – já ég veit, ég er á leiðinni að skila íslenska ríkisborgararéttinum – hehe! Ekkert var markvert í C&A, en hingað til hefur mér þótt reglulega gaman að koma í þá verslun.

20181208_133708

Við röltum yfir í Alexa verslunarmiðstöðina, þar sem ég kom eiginmanninum fyrir á bekk á meðan ég þræddi Thalia bókabúðina. Ég get nú ekki sagt að ég hafi misst mig, en ég keypti mér eitt jólaskraut og eina bók! Búðin er á fjórum hæðum og er algjör draumur fyrir bókaorm eins og mig – fyrir utan að mest allt er á þýsku!

HM í Alexa verslunarmiðstöðinni var með allt sem við þurftum, svo við hefðum gott og vel alveg getað sleppt hinum verslununum! Þar fékk ég kjóla fyrir eldri dótturina (og kannski tvo fyrir yngri líka) og samfestinga á þær báðar – en það var líka svo gott sem allt sem ég keypti fyrir dæturnar í ferðinni.

20181207_105113

Þá var kominn tími til að skunda upp á hótel, en við áttum að hitta ferðafélagana 18.45 í anddyrinu, þar sem við vorum á leið út að borða. Við fórum á veitingastað sem heitir Las Melvinas og er bara steinsnar frá hótelinu. Maturinn var ægilega góður, en þjónustan var ekkert spes – þjónninn m.a. gleymdi að færa tveimur okkar drykki.

Það var mígandi rigning þegar við komum út, svo við héldum bara heim á hótel og sátum að sumbli fram eftir kvöldi á hótelbarnum. Strákarnir á barnum kunnu alveg að gera góða drykki, en hjálpi mér allir heilagir hvað þeir voru lengi að því!

20181208_113020
Nikolaiviertel, hverfi byggt á þúsund ára afmæli borgarinnar í gömlum stíl.

Ástandið var mismunandi á mannskapnum morguninn eftir, en þá var í boði gönguferð um austur Berlín, þar sem borin og barnfædd austur þýsk kona leiddi okkur m.a. um Alexanderplatz, Nikolaiviertel, hjá konungshöllinni o.fl. en áhersla gönguferðarinnar var á leynilögregluna Stasi, sem fylgdist með borgurunum á tímum kommúnismans. Leiðsögumaðurinn heitir Marie, og hún lýsti fyrir okkur lífinu eins og það var austan megin múrsins. Hún t.d. skýrði fyrir okkur að áður en Galeria Kaufhof varð að Galeria Kaufhof var þetta Galerían; í raun eina verslunarmiðstöð Austur-Berlínar.

20181208_171424
Séð úr sjónvarpsturninum; Park Inn hótelið, þar sem margir Íslendingar hafa dvalið, og Galeria Kaufhof. Það er hægt að fara í Basejump af þakinu á Park Inn!

Göngutúrinn með Marie endaði svo á Gendarmenmarkt, en þar var einn af eldri jólamörkuðum borgarinnar. Persónulega fannst mér hann ekki merkilegur, hann var eiginlega ekkert nema allt of dýrt fjöldaframleitt jólaskraut og matur. Við stoppuðum þar örstutt, áður en við kíktum örstutt í Deutscher Dom, en þar má finna ágætis sýningu um sögu borgarinnar.

20181208_131431
Svoldið mygluð daginn eftir aðeins of marga kokteila. Pós með Berlínarbirninum.

Við ákváðum því að grípa neðanjarðarlest á Alexanderplatz þar sem við ætluðum að sækja jólagjafir dætranna. En þá var hillan þar sem önnur gjöfin hafði verið tóm! En í Playmodeildinni var maður, sérstaklega merktur Playmo, sem kom til okkar og reddaði okkur. Við héldum með gríðarlega kassana í sporvagninn og skildum allt eftir á hótelinu áður en við héldum á Hackescher Markt til að kíkja aðeins í Anne Frank Zentrum, en þar var að finna ýmsar myndir af og upplýsingar um Önnu og fjölskyldu hennar. Það merkilegasta voru viðtöl við Ottó, föður hennar, og aðra sem þekktu til fjölskyldunnar, en því miður var það bara lítill hluti sýningarinnar. Núna, eftir að vera nýbúin að lesa bókina, og heimsækja þetta safn, þá verð ég að fara til Amsterdam og heimsækja húsið. Verst að hingað til hef ég ekki haft neina sérstaka löngun eða þörf fyrir að fara til Amsterdam.

Það var alls ekki hlaupið að því að finna safnið, en maður fer inn í húsasund, og þar upp á þriðju eða fjórðu hæð. Við vorum búin að þvælast port úr porti áður en við fundum þetta! Aðgangseyrir með leiðsögn eru 6 evrur, en með Berlin Welcome Card var hann 4.5 evrur.

20181208_161950
Stjarna líkt og Gyðingar þurftu að bera á upphandleggnum. Anne Frank Zentrum.
20181208_154037
Graff fyrir framan Anne Frank Zentrum.

Við höfðum pantað okkur „skip-the-line“ miða í Sjónvarpsturninn (Fernsehturm / Berlin TV Tower), en hann er 368 metra hár, og útsýnispallurinn er í um 203 metra hæð. Hann var byggður á sjöunda áratugnum, en auk þess að sjá um sjónvarpsútsendingar átti hann að vitna um styrk og skilvirkni sósíalismans. Í dag er hann álitinn tákn um sameinað Þýskaland.

20181208_171634
Í sjónvarpsturninum.

Við vorum í sjónvarpsturninum um 17.00 leytið á laugardeginum, svo það var orðið dimmt. En útsýnið var svakalegt, og gefur góða mynd af því hve gríðarlega stór borg Berlín er. Berlin Welcome Card veitir afslátt af miðum sem keyptir eru á staðnum, en ekki ef þeir eru pantaðir fyrirfram eins og við gerðum, og mig minnir að það sé heldur ekki afsláttur af „skip-the-line“ miðum.

Þá var komið að jólamatnum, en við höfðum pantað okkur borð á Weihenstephaner Berlin. Weihenstephan er brugghús, og því bjóða þeir aðeins upp á eigin bjór. Þeir voru með einar 8 tegundir á dælu, og einhverja til viðbótar í flöskum – svo úrvalið var gott! Þeir voru með jólaseðil, og ég veit ekki betur en að flestir hafi verið mjög saddir og sælir að máltíð lokinni.

20181208_183904
Kjallarinn á Weihenstephaner.

Þar með var skipulagðri dagskrá okkar hjóna lokið, en á heimleið komum við við á Alexanderplatz til að klára smá jólagjafastúss, áður en við fórum heim að pakka.

Heilt yfir var ferðin mjög góð. Furðulegt þótti mér samt að við hittum fararstjórann tvisvar, þ.e.a.s. þegar hún var með okkur í rútunni á leiðinni frá flugvelli á hótel fyrsta daginn, en þá sagði hún okkur ýmislegt frá borginni. Svo áður en við lögðum af stað með Eirik í skoðunarferðina á degi 2. Það voru engir viðtalstímar, ekkert símanúmer hjá henni og síðasta daginn taldi vinkona hennar hausana í rútunni, en hún kom ekki til að telja og kveðja. Þannig mér þótti mjög takmarkað fara fyrir fararstjórninni.

20181209_083306
Útsýnið útum hótelgluggann.

Morgunmaturinn var fínn, hótelið var gott, hótelbarinn var fínn (að frátöldum tímanum sem það tók að fá drykkinn sinn), flugið var gott og ekki yfir neinu að kvarta!

Berlín er mjög áhugaverð borg, en ég hugsa að það sé skemmtilegra að heimsækja hana að vori til.

IMG_20181209_150820_910

Ferðalög, Lífið

Aðventuferð til Berlínar

Við fórum í aðventuferð með vinnunni minni til Berlínar 6.-9. desember síðastliðinn, pakkaferð með Gaman ferðum. Innifalið í ferðinni var flug, taska, fararstjórn, hótel, rúta til og frá hóteli, skoðunarferð (40 evrur auka á manninn) og jólamarkaðsferð.

20181207_111127

Við lögðum af stað suður eftir vinnu á miðvikudegi, en aldrei þessu vant gistum við ekki á BB Keflavík, heldur Hotel Aurora Star Airport, en aðeins skammtímabílastæðin á flugvellinum skilja að hótelið og flugstöðina. Það var reyndar dásamlega hentugt, þar sem flugið var klukkan 6.00! Hinsvega byrjar morgunmatur hjá þeim ekki fyrr en kl. 4.00, svo við náðum ekki að nýta okkur það. Hótelið var mjög fínt og snyrtilegt, en mikið var kalt og blautt að klöngrast yfir bílastæðin í roki og slyddu á fastandi maga!

20181206_120316

Við lentum í Berlín um 10.45 og fórum með rútu upp á hótel. Þar settum við töskurnar í geymslu og eftir það hófst allt flandrið okkar hjóna! Ég var búin að verja miklum tíma við að kynna mér borgina og átti svo erfitt með að velja hvað ég vildi gera, ég hefði sennilega auðveldlega getað fyllt viku eða tíu daga og samt ekki náð að gera allt! Borgin, eins og gefur að skilja, er barmafull af sögu og áhugaverðum stöðum.

20181207_134303
Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche.

Áður en við lögðum í hann keyptum við okkur Berlin Welcome Card, en það veitir ótakmarkaðan aðgang að almenningssamgöngum borgarinnar. Við keyptum til þriggja sólarhringa, og borguðum fyrir 28,9 evrur á manninn. Auk þess veitir kortið afslátt af ýmsum söfnum og áhugaverðum stöðum. Stök ferð í almenningssamgöngur kostar 1.5 evrur, svo á þann hátt kannski spöruðum við okkur ekki mikið með kortinu, en við tókum aldrei leigubíl né Uber alla helgina, svo við viljum meina að þetta hafi verið góð kaup – það safnast svo hratt saman í leigubílaferðum!

20181206_155223
Hluti af múrnum við Topography of Terror.

Fyrsti viðkomustaður var Mall of Berlin, þar sem við fengum okkur að borða. Food Courtið (ég þekki ekkert íslenskt orð yfir þetta fyrirbæri, annað en Stjörnutorg, og því mun ég nota það – láttu mig vita ef það er annað orð!) þar er ótrúlegt, það er langtum flottasta stjörnutorg sem við höfum komið í. Það er sett saman eins og street food venue, og fyrir utan staði sem eru á flestum svona stjörnutorgum (McD’s, Pizza Hut, KFC..) þá var kínverskur, ítalskur, indverskur, víetnamskur, tælenskur… Við fórum í ítalskan, og komumst að því að þetta var líka flottasta stjörnutorg sem við höfðum komið á að því leiti að þeir voru ekki með einnota diska og hnífapör, heldur alvöru borðbúnað. Eina sem var einnota voru glös og flöskur fyrir drykki. Dásamlegt!

20181206_135623

Þegar við vorum orðin södd og sæl röltum við smá spotta, en við áttum bókað í flóttaherbergi hjá House of Tales, herbergi sem heitir Illuminati. Herbergið var mjög flott og vel gert, en þar voru a.m.k. tvær þrautir sem við höfðum ekki séð áður, og sumar þrautirnar (eða lausnirnar öllu heldur) þóttu okkur frekar langsóttar. En við komumst út, bara með nokkrar sekúndur eftir, en leikjastjórnandinn (Game Master, sá sem fylgist með) kom inn þar sem við vorum með lausnina, en það munaði sentimeter að við hefðum lagt hlutinn á réttan stað.

20181206_142135
Hluti af flóttaherbergjunum í boði hjá House of Tales.

Eftir að hafa sloppið úr flóttaherberginu héldum við í Berlin Story Bunker, en þó með viðkomu í Topography of Terror. Topography of Terror er í rauninni safn sem byggt er á staðnum þar sem höfuðstöðvar Gestapó og SS voru, og þar var lagt á ráðin um mörg af hræðilegustu grimmdarverkum seinni heimsstyrjaldar. Húsið var svo gott sem jafnað við jörðu í lok stríðsins, en það stendur enn einn veggur af kjallaranum í húsinu, og þar er fróðleikur um ýmislegt er við kemur sögu hússins og því sem gerðist þar. Safnið snýr að mestu leyti um ofsóknir á gyðingum, en það er sett upp á mjög myndrænan hátt. Það er frítt inn, og hægt að fá leiðsögn með mp3 spilara án endurgjalds. Við gengum um útisvæðið og lásum skiltin þar, kíktum svo aðeins inn áður en við ákváðum að drífa okkur í Bunkerinn – við settum hann ofar á listann en safnið, og ætluðum svo bara að nýta þann tíma sem eftir væri til að skoða Topographyið.

20181206_141509
Múrinn og inngangurinn að Topography of Terror.

Við erum sammála um að Berlin Story Bunker sé það áhugaverðasta sem við gerðum í Berlín. Sýningin sem er þar hefur yfirskriftina „Hitler – hvernig gat þetta gerst?“ En hún virðist vera að mestu leyti samansett af einum manni, Wieland Giebel. Sýningin skiptist í 38 rými eða kafla, þar sem farið er yfir lífshlaup Hitlers, hvernig hann varð maðurinn sem hann varð og hvernig hann fór að því að komast til valda og koma sínum ógeðslegu áformum í framkvæmd. Það kostar 12 evrur inn á sýninguna, og 1,5 í viðbót að fá leiðsögn á mp3 spilara, en það er fullkomlega þess virði. Berlin Welcome Card veitir 3 evru afslátt af aðgangseyri á hvern keyptan miða.

20181206_162818
Inngangur að portinu þar sem Berlin Story Bunker er að finna.

Að skoða alla sýninguna með leiðsögninni tekur um 2 klst, og þú mátt gera ráð fyrir að koma hálf-lamaður út. Ég var gersamlega búin á því, hálf óglatt og miður mín. Sýningin endar á endurgerð af skrifstofunni sem Hitler hafði í neðanjarðarbyrginu þar sem hann eyddi sínum síðustu dögum, en það var einmitt þar sem hann og Eva Braun sviptu sig lífi. Ég get ekki mælt nóg með þessari sýningu!

20181206_162914
Ekki sérlega aðlaðandi inngangur að Berlin Story Bunker, en hæfir sýningunni.

Þegar við vorum búin í Berlin Story Bunker gengum við til baka og fórum í fljótheitum yfir Topography of Terror sýninguna sem var innandyra, en það var farið að styttast í seinna flóttaherbergið okkar. Við hefðum viljað hafa tíma til að fá okkur leiðsögn um þetta safn líka, en það má kannski gera það næst.

20181206_155606
Kjallaraveggur, eini hlutinn af aðalstöðvum Gestapó og SS sem stóð eftir sprengingarnar.

Við héldum aftur í House of Tales þar sem við áttum bókað herbergi sem heitir Dead Monks. Sagan var sú að fjórir munkar höfðu fundist látnir í klaustrinu á stuttum tíma, en ef frá var talið að þeir voru allir svartir á fingrunum var ekki hægt að sjá neitt á þeim sem útskýrði dauða þeirra. Verkefni okkar var að komast að því hvað gerðist. Við vorum  mun ánægðari með þetta herbergi en hitt fyrra, en þó þótti okkur ekki allar lausnir rökréttar, og stundum vantaði bara hreinlega eitthvað sem gæfi til kynna hvað ætti að gera.

20181206_154407
House of Tales.

Hinsvegar kláruðum við herbergið á 54:38, með 8 vísbendingum. Leikstjórinn sagði að meðaltal vísbendinga í herberginu væri 15, og því hefðum við staðið okkur mjög vel. Herbergið var gríðarlega flott og vel gert!

20181206_210419

Þegar við komum út aftur var klukkan langt gengin í níu, svo við gripum strætó aftur upp á hótel og innrituðum okkur. Hótelið okkar heitir Leonardo Royal Hotel Alexanderplatz, og var mjög kósý, hreint og fínt. Ég hefði alveg viljað vera örlítið nær Alexanderplatz, en gangan þangað tók um 10 mínútur. Hins vegar tók svo gott sem enga stund að grípa sporvagn þangað, og fyrst við vorum með Berlin Welcome Card var þetta bara alveg frábært.

20181207_102607
Treptower garðurinn
20181207_102916
Sovéskur hermaður krýpur af virðingu við fallna félaga. Stóra minnismerkið fyrir aftan hann er búið til úr graníti úr höll Hitlers.
20181207_102907
Sovéskur hermaður sem vakir yfir þeim 7.000 mönnum sem grafnir eru þarna. Hann heldur á barni, og sverði sem hefur brotið hakakrossinn.

Eftir vel útilátinn morgunmat á föstudagsmorgun var haldið í 4 klukkustunda skoðunarferð um borgina með Eirik Sördal, sem býr þar í borg. Skoðunarferðin fór að mestu fram í tveggja hæða rútu, en við stoppuðum þrisvar sinnum þar sem farið var út úr rútunni. Við sáum m.a. minnismerkið um helförina, kanslarahöllina, East Side Gallery, Brandenborgarhliðið, ráðhúsið, Reichstag (þingið), Kurfursterdamm, KaDeWe o.fl. Við stoppuðum í Treptow garðinum þar sem er að finna stórt Sovéskt minnismerki um seinni heimsstyrjöldina, en undir minnismerkinu er að finna fjöldagröf sovéskra hermanna. Þar er talið að það hvíli einir 7.000 sovéskir hermenn. Við stoppuðum líka á Bernauer Strasse, þar sem má sjá hluta af múrnum. Þar er einnig búið að setja upp eftirlíkingu af hinu svonefnda dauðasvæði, en það er ca. 20 metra breitt belti milli múranna tveggja þar sem finna mátti blóðþyrsta hunda, gadda, varðturna og allt sem þeim datt í hug til að koma í veg fyrir flótta frá austri til vesturs. Svo komum við við á Ólympíuleikvanginum frá 1936.

20181207_115115
Bernauer Strasse.

Eirik var flottur leiðsögumaður, en hann þekkir borgina og sögu hennar greinilega vel. Hann tekur að sér leiðsögn fyrir hópa, og það má hafa samband við hann í gegnum tölvupóst; eirik.sordal(hjá)gmail.com.

 

 

 

20181207_114215
Bernauer Strasse, minnismerki um múrinn. Járnstangirnar sýna hvar múrinn var.

 

20181207_114931
Einn tveggja eða þriggja varðturna sem standa eftir frá tímum múrsins. Þarna voru hermenn sem skutu á alla sem reyndu að komast yfir.

 

20181207_120457
Sýnishorn af „grasi Stalíns“ – svona 10-15 cm yddaðir gaddar úr steypustyrktarjárni sem var á dauðasvæðinu milli múranna. Ef þér tókst að klifra yfir múrinn lentirðu á þessu – og varst ekki til stórræðanna.

Hér má svo lesa það sem eftir er af ferðasögunni.

Ferðalög, Lífið

Haustferð til Glasgow – Skoðunarferðir og flóttaherbergi

Þessi færsla er framhald af þessari hér.

Á sunnudagsmorguninn fórum við í „Free Walking Tour“ með Glasgow Gander. Ég gat ekki betur séð en Glasgow Gander væri eini aðilinn sem byði upp á Free Walking Tours í Glasgow, en það er hann John sem á og rekur það. Við hittum John, og eitt annað par sem átti pantaðan túr með honum þennan dag, við Gallery of Modern Art kl. 10.30 á sunnudagsmorguninn.

Capture
Glasgow Gander – mynd fengin að láni hjá glasgowgander.com

John var sérlega fróður um borgina sína, byggingar, byggingastíl og sögu, og hefur greinilega gaman að því sem hann er að gera. Hann þvældist með okkur um miðbæinn fram og til baka í þrjá klukkutíma, og spjallaði mikið. Inn á milli þess sem hann sagði okkur frá borginni sinni, þá spurði hann okkur spjörunum úr um Ísland og Indland (þaðan sem hitt parið var). Hann er einkar viðkunnanlegur og vinalegur, og þegar gönguferðinni lauk við Glasgow Cathedral, þá gaf hann okkur margar ábendingar um hvað hægt væri að gera yfir daginn, hvernig mætti komast þangað og svo framvegis.

Free walking tours virka þannig að þú borgar ekki fyrir túrinn þegar þú pantar (og oft þarf ekki einu sinni að panta), heldur greiðir leiðsögumanninum það sem þér finnst hann eiga skilið í lok ferðar.

Eins og áður sagði endaði ferðin við Glasgow Cathedral sem var byrjað að byggja á þrettándu öld. Við fórum þar inn og gengum um bæði kirkju og kjallara, en byggingin er ótrúlega falleg.

Eftir það héldum við á Glasgow Necropolis, sem er kirkjugarður á hæð fyrir aftan kirkjuna. Þar er mektarfólk fyrri alda grafið, og margir legsteinarnir og minnismerkin eru listaverk. Auk þess er frábært útsýni þegar komið er upp hæðina.

Hinum megin við götuna er svo Provand’s Lordship, sem er hús sem byggt er árið 1471. Þar er hægt að fara inn og skoða, þótt ekki sé mikið um húsgögn í húsinu eru þau sem þar eru ýmist eldgömul eða eftirlíkingar. Glasgow má eiga það að það er frítt inn á söfn í borginni, og því hægt að kíkja inn og sjá það merkilegasta á hverju safni fyrir sig.

Þá var komið vel fram yfir hádegi, svo við settumst inn á Pizza Express og gripum okkur pitsu og bjór. Pizza Express er alþjóðleg keðja, og var bara besti matur sem við höfðum fengið í Glasgow fram til þessa.

45027244_1157121574447247_3014110157438189568_o

Á sunnudagseftirmiðdag fórum við í annað flóttaherbergi, í þetta sinn hjá fyrirtæki sem heitir Escape Reality. Við völdum okkur herbergi sem heitir Enigmista. Sagan er um fjöldamorðingja sem heldur fórnarlömbum sínum föngnum, og hefur gaman að því að fylgjast með hvað þau eru til í að ganga langt til að losna. Herbergið var virkilega blóðugt og subbulegt, mjög mikið lagt upp úr þemanu. Ég átti mjög erfitt með að opna skápa og skúffur og kassa, ég var svo hrædd um hvað kæmi í ljós! Herbergið var mjög flott, og við komumst út með rúmar 16 mínútur eftir!

20181028_191107

Þar sem við elskum indverskan mat var ég búin að skoða mikið af indverskum stöðum í Glasgow. Obsession of India fékk besta einkunn á TripAdvisor og reyndist vera steinsnar frá Escape Reality, svo við pöntuðum okkur borð þar. Maturinn var ljúffengur, en skammtarnir voru nú ekki stórir. Ég mæli alveg með að tveir deili þrem réttum ef þetta á að vera kvöldmatur, en við fengum okkur tvo rétti, hrísgrjón og tvo skammta af naan.

20181028_213344

Við fundum okkur flóttaherbergi sem átti laust þetta sama kvöld, Escape Glasgow. Þar fórum við í herbergi sem heitir 221 Baker Street. Sagan er sú að liðið er að brjótast inn til Sherlock Holmes að finna einhverja hluti fyrir Moriarty. Herbergið var mjög flott og við komumst út eftir rúmar 49 mínútur. Þar sem við komum bara við til að athuga hvort það væri laust (en áttum ekki pantað) þurftum við að bíða dálitla stund eftir herberginu, en stúlkan sem tók á móti okkur var indæl og viðkunnanleg.

Á mánudagsmorgun pökkuðum við því sem var eftir ópakkað, pöntuðum okkur Uber og héldum á flugvöllinn. Við föttuðum að við höfðum ekki keypt eina afmælisgjöf og engan „breyti-fatnað“ sem er stóra málið fyrir yngri dótturina, svo við hlupum yfir í Matalan og græjuðum það.

Þegar fullpakkað var í ferðatöskurnar, þá reyndust þær vera alls 46,2 kg – en hvor um sig mátti vera 23 kg.! Bakpokinn var troðinn og stærsti fjölnotapokinn sem ég var með úti var nýttur undir playmokassann, en við höfðum opnað hann og fyllt allt tómarúmið með ýmsu öðru! Við vorum því vel birg á leiðinni heim, en þegar búið var að taka upp úr töskunum reyndist rétt tæp önnur ferðataskan vera jóla- og afmælisgjafir fjölskyldunnar – svo ekki keyptum við mikinn óþarfa! 😀

Ferðalög, Lífið

Haustferð til Glasgow – jólagjafainnkaup

20181026_094201

Við keyptum okkur pakkaferð með Icelandair til Glasgow, þar sem við ætluðum aðallega að komast langt með jólainnkaupin, og svo bara vera tvö ein. Við borguðum milli 110-120 þúsund fyrir okkur bæði; flug, töskur, hótel í þrjár og morgunmatur.

Ég var, að venju, búin að gera víðtæka leit á netinu um borgina, bæði á íslensku og ensku. Íslendingar hafa verið mjög duglegir að fara til Glasgow, sér í lagi til að versla, og ég fann þrjár bloggfærslur um ferðir til Glasgow. Allar snerust þær eingöngu um að versla, og í einni þeirra var því haldið fram að „enda [sé] ekkert að skoða þarna nema búðir“. Ok, sjónarmið. En þó það séu kannski ekki heimsfrægir staðir eins og frelsisstyttan, eða Eiffelturninn, þá má finna í borginni óteljandi söfn, hallir og garða. Það var vissulega erfiðara að skipuleggja þessa ferð en margar aðrar, þar sem það var enginn einn eða tveir staðir sem okkur þótti nauðsynlegt að heimsækja, heldur frekar margir álíka áhugaverðir staðir.

Íslensku bloggin sem ég rakst á um ferðir til Glasgow má finna hjá Sigrúnu Elísabet, Sólrúnu Diego og Tinnu hjá Fagurkerum.

Við keyrðum suður á fimmtudagskvöldi, og eins og vant er gistum við á Keflavík Bed and Breakfast (sem er núna orðið B&B Hotel Keflavik Airport). Þaðan tókum við svo rútu kl. 5.00 morguninn eftir, en flugið var kl. 7.30.

20181025_223603
Mér finnst alltaf jafn gott að sofa á Keflavík Bed and breakfast (B&B Hotel Keflavik Airport)

Þar sem við erum með Premium Mastercard kreditkort fáum við aðgang að betri stofu Icelandair á Keflavíkurflugvelli, en þó aðeins ef flogið er með Icelandair. Það var engin bið í töskuinnritunina eða öryggisleitina, svo við héldum bara beint í Saga Lounge.

Ég mæli eindregið með því að nýta þetta ef þú ert með kreditkort sem veitir aðgang að betri stofunni, því þetta var alveg dásamlegt. Þar gengur maður í mat og drykk, auk þess sem þar eru hægindastólar og legubekkir, aðstaða til að fara í sturtu o.fl. Tilkynningar glymja ekki í hátölurunum, lýsing er dempuð svo þetta er afar notalegt miðað við flugvöllinn.

Við lentum í Glasgow um tíuleytið, og gripum leigubíl uppá hótelið okkar, Jurys Inn, þar sem við fengum að innrita okkur strax. Eftir að fara til London þá ætluðum við að taka lestina inn í Glasgow, þar sem hótelið væri alveg við lestarstöðina í miðbænum. En þegar ég kynnti mér málið á netinu, þar sem talað var um að lestarmiðinn inn í miðborg kostaði 8 pund á manninn, en leigubíll væri um 18 pund. Þar sem leigubíll er voðalega þægilegur kusum við hann, þótt hann væri aðeins dýrari. Í leigubílaröðinni á flugvellinum spurði ég fólkið fyrir aftan okkur hvort það væri á leiðinni á sama hótel, og það reyndist vera, svo við deildum leigubíl með þrem konum, og hvor hópur borgaði 12 pund fyrir herlegheitin.

Jurys Inn er mjög vel staðsett hótel niðri við ána Clyde, og aðeins steinsnar frá Argyle Street sem er önnur verslunargatan sem við nýttum okkur hvað mest og St. Enoch verslunarmiðstöðinni. Herbergið sem við fengum var þriggja manna, eitt tvíbreitt rúm og annað einbreitt. Hótelið var mjög snyrtilegt, en ekki neinum lúxus fyrir að fara. En það er nú bara þannig að þetta hótel er flott fyrir Íslendinga í verslunarferð fyrir jólin! Morgunmaturinn var ágætur líka, dugði manni vel fram að hádegismat. Á hótelinu biðu mín nokkrir pakkar frá Amazon, en mér leiðist þessi árátta Amazon til að senda eina pöntun í mörgum pökkum!

20181026_163213
Ég dýrka veggfóðrið í anddyri hótelsins!

Á næstu gatnamótum eru fjórir veitingastaðir, McDonalds, KFC, Tom Hortons og Pizza Hut. Við skelltum okkur á pitsahlaðborð á Pizza Hut í hádeginu áður en við héldum af stað til að kynna okkur borgina pínulítið.

20181026_121820
Pizza Hut er svo „meðidda“!

Við vorum búin að sjá að verið væri að taka upp kvikmynd og því væru nokkrar götur í miðborginni lokaðar. Við ætluðum að fara í skoðunarferð um Glasgow City Chambers, en þar sem allar götur í kring um húsið voru lokaðar féll ferðin niður, og því fór planið aðeins úr skorðum. Myndin sem verið var að taka upp er annað hvort ein enn í The Fast and the Furious seríuna, eða „spin-off“ af þeirri seríu. Skoðunarferðin fær því að bíða næstu heimsóknar.

20181028_110806
Glasgow City Chambers og minnismerki um þá sem létu líf sitt í heimsstyrjöldunum.

Við notuðum bara tímann sem átti að fara í skoðunarferðina í að kynna okkur verslunargöturnar og verslunarmiðstöðina sem næst var hótelinu, og redduðum nokkrum jólagjöfum. Veðrið var bara yndislegt, en alla helgina var það svona um 8°, heiðskírt og þurrt.

Seinni partinn héldum við í Asda, en það er stórmarkaður í ca. 10 mínútna fjarlægð frá hótelinu. Við gripum Uber, og það kostaði okkur um 6-7 pund hvora leið. Þeir eru með mikið af fötum á konur og upp í stórar stærðir (sá a.m.k. stærð 26), svo þar verslaði ég slatta á mig (ég sem ætlaði ekki að versla mér neitt!). Þar var líka slatti af fatnaði á krakka, krúttleg heimilisdeild, lítil leikfangadeild og góð sælgætisdeild. Þar fengum við fallega Lindt konfektkassa sem við færðum mæðrum okkar fyrir pössunina á börnunum…

Á föstudagskvöldinu ætluðum við að skella okkur í bíó, en því miður fannst okkur bara engar spennandi myndir í bíó, svo við slaufuðum því bara, röltum um og gripum okkur svo kebab frá Bifteki House í kvöldmat.

20181026_200430
Ekki sérlega sexý þegar maturinn var kominn upp á hótel, góður – en afar sóðalegur að borða!

Í Glasgow eru þrjár helstu verslunargöturnar Argyle Street, Buchanan og Sauchihall. Á hvorum endanum á Buchanan eru verslunarmiðstöðvar, á efri endanum Buchanan Galleries, og þeim neðri er St. Enoch.

Við vorum búin að hugsa okkur að nota laugardaginn í jólagjafainnkaup og búðarölt, og stilltum því klukkuna á rúmlega 7. Primark og Matalan opna nefnilega kl. 8.00. Við vorum komin í Primark svona 8.15 og reyndumst vera nánast ein í búðinni. Það voru örfáar hræður, en mun fleiri starfsmenn. Búðin var gersamlega tipp topp, greinilega vel tekið á því á nóttunni að taka til og fylla á. Við reyndumst klára megnið af jólagjöfunum fyrir klukkan 10 á laugardagsmorgninum, en eftir það röltum við um og gripum eina og eina gjöf sem vantaði upp á og vissum eiginlega varla hvað við áttum við tímann að gera!

20181028_101721

Primark þekkja flestir Íslendingar, en það eru tvær Primark búðir í miðbænum (önnur á Sauchihall og hin á Argyle). Sú á Argyle street, sem er nær hótelinu er á þrem hæðum, og risastór. En þetta er snyrtilegasta Primark búð sem ég hef komið í.

Við versluðum líka slatta í Matalan, sem er beint á móti hótelinu. Matalan er með góða kvennadeild, mikið af flottum fötum í karladeildinni og ágætis krakka- og heimilisdeild. Þar keyptum við t.d. jólapeysur fyrir stelpurnar, smá jólaskraut sem ég alveg féll fyrir og einhverjar afmælisgjafir.

Poundland er líka nánast beint á móti hótelinu, en það er svona Tiger-búð. Flest allt á 1 pund, en sumt á nokkur pund. Þarna keypti ég slatta af hárspennusettum til að eiga í afmælisgjafir fyrir litar vinkonur stelpnanna, og megnið af afmælisgjöf pabba míns – já hún var kannski meira djók, en samt nytsamlegt djók (ein 6 lesgleraugu á pund stykkið – hann týnir þessu og brýtur alveg út í eitt)!

20181027_162753

Í Boots í St. Enoch verslunarmiðstöðinni keypti ég mér meik og aðeins í gjafir. Boots er apótek með risastóra snyrtivörudeild. Hamley’s leikfangabúðin er á efstu hæðinni í St. Enoch verslunarmiðstöðinni, og þar keyptum við smá dót handa stelpunum okkar til að færa þeim þegar við komum heim.

Buchanan Galleries er við endann á Buchanan street, sem er hin verslunargatan sem við gengum gjarnan. Mjög snyrtileg og fín verslunarmiðstöð, þar sem finna mátti mörg flott merki.

Argos var með góð tilboð á Playmo, en stærsta ósk beggja stelpnanna var hestaplaymo. Þar keyptum við fínt hesthús með hestum og köllum. En Argos er held ég alfarið orðin vefverslun, þar sem maður getur svo sótt varninginn. Við bara fórum til þeirra og fengum aðstoð við að panta, og það var afgreitt á 10 mínútum. Þar sem við vorum ekki með breskt símanúmer gátum við ekki pantað á netinu, en þær bara aðstoðuðu okkur stelpurnar. Við fengum playmo hesthús, hestastíu og 4 sett af dúkkufötum fyrir 8.700. Og stelpurnar voru heldur betur lukkulegar þegar við komum heim!

Ég datt inn í HM á Buchanan street á leiðinni í Buchanan Galleries, en þar er HM+ deild. Almennt finnst mér ekkert sérstakt að kaupa krakkaföt í HM, en oft eru þeir með mjög smekkleg föt í stærri stærðum. Ég hins vegar á erfitt með að sjá hvaða verslanir bjóða upp á deild með stærri stærðum, en ef þú kant að komast að því þá endilega deildu því með mér!

Skotar eru komnir langt í plastpokaleysinu, og hvergi þótti skrítið að við værum með fjölnota innkaupapoka með okkur. Við gleymdum að taka með okkur fjölnotapoka í Asda, svo þar fengum við þrjá poka, og svo fengum við einn í fríhöfninni á leiðinni heim. Annars notuðum við bara fjölnota poka, og erum býsna ánægð með það!

Það eru tvær búðir sem ég mæli eindregið með fyrir Harry Potter nirði, en bæði eldri dóttir mín og systir mín falla í þann flokk. The Boy Wizard á Union Street er með allt sem hugurinn girnist í Harry Potter útfærslum. Hins vegar er bókabúð á Sauchihall sem heitir Waterstones. Hún virkar ekki stór, en þegar þú kemur inn reynist hún vera á 5 hæðum, og á einni hæðinni er lesstofa sem er útfærð í Harry Potter þema; þar eru búningar fyrir krakka, galdraskák, allar bækurnar og allur sá varningur er tengist Harry Potter og búðin hefur á boðstólnum. Þarna eru hægindastólar og hægt að koma sér dásamlega fyrir!

Í kvöldmat á laugardagskvöldinu ætluðum við að fara á stað sem heitir Pizza Punks, en það var hálftíma bið eftir borði, svo við hættum við – vildum ekki þurfa að gleypa matinn eða missa af flóttaherberginu sem við áttum pantað. Í staðinn settumst við inn á stað sem heitir Mozza, en vorum ekkert alveg yfir okkur hrifin. Sama mátti segja um gyrosið á Mr. Nick’s í St. Enoch, allt í lagi, en ekkert meira. Það reyndist vera bara heilt yfir með mat í Glasgow, við vorum almennt ekki neitt yfir okkur hrifin.

FB_IMG_1540745673569

Við áttum pantað í flóttaherbergi hjá Locked In seinna um kvöldið.  Herbergið heitir Witch House in the Scottish Highlands, og var alveg frábærlega vel gert. Herbergið var svo flott sett upp og alveg í stílnum. Maður varð alveg hluti af sögunni og klukkutíminn leið mjög hratt. Við kláruðum með 7,5 mín eftir, og alveg í skýjunum að ná að klára fyrsta herbergið sem við förum í bara tvö ein.

Hér má svo finna framhald ferðasögunnar.

Ferðalög

Vinkonuferð til London – fyrri hluti

Einn morgun í vor var ég að rumska til að mæta í vinnu, þegar ég fékk skilaboð á messenger frá bestu vinkonu minni þar sem mikið óð á henni, þar sem hún hafði frétt það að Britney Spears væri á Evróputúr, en hana hefur alltaf dreymt um að sjá Britney á sviði.

Við bókuðum okkur nánast umsvifalaust til London, og keyptum okkur miða á tónleikana. Biðin var löng, þrátt fyrir að hún væri í dögum talið styttri en oft áður þegar ég og utanlandsferðir eigum í hlut.

20180826_154118

Og loksins kom að því!

Þar sem við vorum bara tvær á ferðinni, þá útveguðum við okkur far til Reykjavíkur, og þaðan þurftum við svo að koma okkur til Keflavíkur. Við vorum svo seint á ferðinni að við vorum ekki vissar um að ná síðustu flugrútunni, þannig þá var fátt um fína drætti og við mútuðum elskulegum ættingja með súkkulaði til að skutla okkur á Keflavík. Muna – greiða skuldir sínar!

20180825_105709

Að sjálfsögðu gistum við á Keflavík Bed and Breakfast, en við vorum komnar til Keflavíkur um 21.00 um kvöldið og áttum flug um 7.45 um morguninn. Því fylgir að „ræs and shæn“ var um 4 og við vorum gríðarferskar.

20180825_120206
Tower Bridge

Meðan við stóðum í röðinni til að ganga um borð glumdi sífellt í hátölurum flugstöðvarinnar tilkynningar um að þessir og hinir ættu að drífa sig í þessar og hinar vélar því þær væru klárar til brottfarar. Inn á milli var svo bent á að það væru fleiri en ein vél að fara á hvern áfangastað, svo fólk var vinsamlega beðið um að athuga vel flugnúmer – að ganga úr skugga að flugnúmerið á flugmiðanum stemmdi við flugnúmerið við hliðið.

20180824_224837
The Greene Man, hverfispöbbinn.

Fyrir framan okkur í röðinni voru tveir strákar. Annar þeirra stökk til þegar upp var lesin tilkynning um að hann ætti að gefa sig fram við upplýsingaborð. Hinn var svo sendur burt úr röðinni þegar upp komst að hann var ekki í réttri röð!

20180825_092342
Melia White House – Hótelið okkar.

Þessi ferð var önnur ferðin okkar beggja til London, en síðast vorum við 16 ára, svo það má nánast segja að við höfum ekki komið þangað áður.

20180825_101542
Lögbundna sjálfan við Buckingham höll.

Við lentum á Gatwick flugvelli og tókum Gatwick Express lestina inn í borgina, en hún endar á Victoria Station lestarstöðinni. Þar keyptum við okkur kort í neðanjarðarlestakerfið, sem heitir Oyster. Kortið virkar þannig að maður kaupir á það inneign, og notar það svo bara sem snertilaust kort. Ótrúlega einfalt og sniðugt!

Við höfðum mikið heyrt um að neðanjarðarlestakerfið í London væri mjög einfalt og auðskiljanlegt, en hafandi ekki mikið notast við lestasamgöngur vorum við örlítið uggandi. Það kom þó í ljós, eins og okkur hafði verið sagt, að kerfið var mjög einfalt og aðeins eftir að nota það tvisvar var maður kominn upp á lag með þetta og gat þvælst út um allt.

Ég átti tíma í myndatöku seinna sama dag, en mig vantaði einhverja skó fyrir myndatökuna, svo eftir að skrá sig inn á hótelið þutum við í Primark, keyptum skó og svo fór ég í förðun og hár hjá Blow ltd. sem er staðsett í Debenhams á Oxford street. Ég borgaði um 7.700 kr. fyrir fulla förðun með augnhárum, hárþvott, blástur og greiðslu, gekk mjög sátt út. Ég bókaði tímann bara á heimasíðu stofunnar, eins einfalt og það verður.

20180825_151440

Hinsvegar – þá ætlaði ég ekki niður í neðanjarðarlestakerfið fyrir myndatökuna, því förðunin hefði öll lekið af í hitanum þar. Þá þótti mér vera kominn tími til að prófa Uber – já ég viðurkenni það, ég er ekki nýjungagjörn og hef aldrei notað Uber áður. Það hinsvegar reyndist líka vera hið sniðugasta tól, eins og sennilega flestir vita!

20180825_111306
Alveg held ég að þetta sé draumadjobbið.

Ég fór upp á hótelið aftur og skipti um föt, og svo hitti ég ljósmyndarann við hótelið. Hann var hinn viðkunnanlegasti maður og ég er í skýjunum með myndatökuna og myndirnar sjálfar. Ég setti inn sér færslu um myndatökuna hér, en hér kemur sýnishorn:

 

Um kvöldið skelltum við okkur á Pizza Hut, en þeir voru með frjálsan aðgang að gosdælunum fyrir eitt verð. Hinsvegar; þá var aðeins hægt að fá sykurskerta gosdrykki á dælu hjá þeim, þar sem sykurskatturinn í Bretlandi er svo hár. Það þótti mér áhugavert.

DreamTrips er ferðaklúbbur sem virkar þannig að maður borgar mánaðargjald gegn inneign sem gengur upp í ferðir sem maður kaupir í gegnum þá. Ferðirnar eru allar þannig að þú kaupir þér sjálfur flug, hvaðan sem þú kemur úr heiminum, en hótel og einhver afþreying er innifalið í pakkanum. (Ef þú hefur einhverjar spurningar um klúbbinn, skal ég glöð svara þeim)

24swtzl8owp25xduy8tuteg3bzzejj35o3qen5ac4fphtnr3gf
Hluti af hópnum á London Eye mynd.

Það hitti þannig á að þessa helgi sem við vorum staddar í London bauð DreamTrips upp á ferð í London, svo við nýttum okkur það. Fyrir 75.000 kr. fengum við gistingu á 4 stjörnu hóteli við Regent’s Park, með morgunverði, aðgang að fararstjóra sem var manni alltaf innan handar ef eitthvað var, drykki með hópnum á hótelbarnum fyrsta kvöldið, hálfsdags skoðunarferð um borgina með miðum í London Eye á laugardagsmorguninn, og þriggja rétta kveðjukvöldverð með hópnum síðasta kvöldið. Það er sama verð og maður fær herbergi á hótelinu á í gegnum hotels.com.

Með því að kaupa flug með Icelandair með tösku, og þessa ferð með DreamTrips, þá var ferðin ódýrari en að kaupa pakka með Gaman ferðum á mun síðra hóteli.

20180825_101336
Minnismerki Viktoríu drottningar við Buckingham höll.

Við hinsvegar mættum ekki í kveðjukvöldverðinn þar sem við vorum á tónleikum þá, og reyndar ekki heldur á hótelbarinn fyrsta kvöldið.. Enda höfum við alltaf verið þekktar fyrir að vera einstaklega félagslyndar!

Hinsvegar sáum við eftir því að hafa ekki getað mætt á kveðjukvöldverðinn, þar sem hópurinn var mjög skemmtilegur. Það vorum um 30 manns í hópnum, frá öllum heimshornum; slatti frá Bandaríkjunum og svo Kína, Kóreu, Ítalíu…

20180825_143232
Sjálfa á toppi London Eye.

Laugardagsmorguninn hófst að sjálfsögðu á indælum hótelmorgunmat áður en haldið var í skoðunarferð um borgina. Meðal þess sem við skoðuðum var Westminster Abbey, Buckingham höll, Tower of London, Tower Bridge, Downingstræti 10, varðmenn á hestum, tókum stutta siglingu um Thames og enduðum svo í London Eye.

20180825_105243
Big Ben var í felum.

Seinni part laugardagsins áttum við pantað í aðra myndatöku (hjá Old&New Photography), og í þetta sinn kom ferðafélaginn með! Myndatakan var einskonar tímaflakksmyndataka, þar sem við vorum klæddar upp í gervi frá Viktoríutímanum. Þetta var stórskemmtileg upplifun og skilaði okkur frábærum myndum! Stúdíóið var rosalega flott, greinilega hugað að hverju smáatriði og vel að öllu staðið!

20180826_151755
Þessi fer klárlega í ramma uppá vegg!

Okkur var fyrst boðið að skoða möppu með kjólamyndum og sýnishorn af myndum, en síðan var okkur fylgt í búningsherbergi þar sem allt úði og grúði af allskonar kjólum og skikkjum, höttum og skarti, og hverju því sem til þurfti. Stúdíóið býður upp á fjórar tegundir af tímaflakksmyndum; frá Viktoríutímanum, frá Tudortímanum, úr villta vestrinu og svo eins konar „gangsta“ myndatöku.

20180830_114038
Þessi verður í leshorninu mínu.

Konan sem tók á móti okkur í búningsherberginu var sérlega fróð og hafði greinilega mikinn metnað fyrir starfi sínu. Hún útbjó okkur af sérstöku næmi, og svo hratt og vel að furðu sætti. Síðan vorum við leiddar í stúdíóið þar sem á móti okkur tók ljósmyndari sem stillti okkur upp í allskonar skemmtilegum útfærslum. Ég mæli eindregið með þessu ef þetta er eitthvað sem þú hefur áhuga á!

Þegar þessu var lokið héldum við aftur inn í miðborgina og fengum okkur kvöldverð á Planet Hollywood. Það var skemmtilegt andrúmsloft á staðnum, há músík og fólk ófeimið við að syngja með.

Eftir kvöldmatinn settumst við í setustofuna við barinn og fengum okkur nokkra kokteila, en á Groupon náðum við okkur í 6 kokteila á 27 pund. Allir kokteilarnir voru dásamlega góðir og ekki skemmdi fyrir hve gaman var að fylgjast með barþjónunum að störfum!

20180823_125632
Vinnufélaginn sendi ferðafélaganum kveðju, og ég bráðnaði!

Hérna má svo lesa það sem eftir stendur af sögunni.