Lífið

Eins árs afmæli!

Bloggsíðan varð eins árs núna 30. maí, en þá setti ég inn fyrsta póstinn! Ég hef sett inn einn póst á síðuna í hverri viku síðan, og hyggst halda ótrauð áfram.

Tilgangurinn var margþættur; að halda utan um ferðasögur og annað það sem ég er að brasa, að koma mér til að skrifa texta reglulega og að sýna sjálfri mér að ég hefði ýmislegt fram að færa og ýmislegt að lifa fyrir.

Það sem ég hef birt á þessum tíma hefur verið margvíslegt, þótt ferðasögur og bækur séu kannski plássfrekastar. Ég hef farið út og suður, tæpt á geðheilsu, flóttaleikjum, skrifað litla prósa og smáar smásögur.

Ég hef ekki verið að gera neitt til að deila blogginu, nema ég deili því sem ég skrifa á mína eigin Facebooksíðu. Eins og gefur að skilja fá póstarnir mismikla athygli, en á þessu fyrsta ári hafa vinsælustu póstarnir verið;

 

  1. Að fara til tannlæknis í Póllandi er greinilega vinsælt efni. Það kemur væntanlega til vegna þess hve dýrt getur verið að fara í stórar framkvæmdir á tönnum hérlendis.
     

    received_1658628504251385
    Hjá tannsa í Póllandi.
  2. Heimafæðingar hafa lengi vakið áhuga fólks, en margir hafa heitar skoðanir á efninu þrátt fyrir að hafa kannski ekki kynnt sér það til fulls. Ég skrifaði um hvers vegna ég ákvað að eiga Eyrúnu mína heima á sínum tíma, og meira að segja ljósmóðirin deildi póstinum.
     

    IMG_0496
    Eyrún á leiðinni í heiminn.
  3. Í kjölfarið fylgir svo ferðasagan frá Varsjá í Póllandi (í þrem hlutum; hér, hér og hér), en sú ferð var líka ein af kveikjunum að þessari síðu. Það var hreinlega svo margt sem við skoðuðum og gerðum sem mig langaði að segja frá, og mér fannst samfélagsmiðlaformið ekki henta.
     

    Snapchat-959083664
    Útsýnið úr Palace of Culture and Science
  4. Jólin geta tekið á geðheilsuna, og ég skrifaði örlítið um það hér. Það hefur greinilega lagst vel í mannskapinn, þar sem það er einn af mest lesnu póstunum.
  5. 11 leiðir til að eignast nýja vini á fullorðinsárum er póstur með sérlega svörtum leiðum til að kynnast fólki, og ég ræð þér alfarið frá því að fara eftir þeim ráðum.
  6. Næst kom myndatakan sem ég fór í Regent’s Park síðasta sumar, en mig hafði lengi langað að fara í myndatöku bara fyrir mig sjálfa. Ég er rosalega ánægð með myndirnar sem komu úr tökunni!
     

    © Budget Photographer London
    Úr myndatökunni í Regent’s Park.
  7. Að ferðast er eitthvað sem ég hef gert töluvert af síðustu ár, þannig mér var bent á að skrifa aðeins um það sem ég pakka og tek með.
     

    20181024_212459
    Pakkað fyrir utanlandsferð.
  8. Ég hef mikið verið að velta fyrir mér hvað ég vil fá út úr lífinu, hvað mig langar að gera og upplifa. Það varð til þess að ég setti upp svokallaðan Bucket-list, til að reyna að koma í veg fyrir að maður fresti hlutunum út í hið óendanlega. Það hefur bara gengið býsna vel, en ég hef síðan strikað út 12 atriði eða tæp 11%.
     

    IMG_1789
    Heimsótti Taj Mahal 2012 – gullfallegt.
  9. Við hjónin vorum ekkert voðalega spennt fyrir París, hafði aldrei langað neitt sérstaklega að fara þangað. En þegar við komum féllum við algerlega fyrir borginni (hefurðu heyrt það áður?). Ég rifjaði upp ferðina og skrifaði um hana.
     

    Snapchat-448642981
    Dásamlega Notre Dame.
  10. Við vinkonurnar ákváðum að skella okkur í road trip suður á land til að fara að snorkla í Silfru. Það var alveg frábær ferð, og eitthvað sem ég hefði sennilega aldrei komið í verk ef ekki hefði verið fyrir Bucketlistann og tilboð Tröllaferða um að það væri frítt fyrir Íslendinga í nokkrar valdar ferðir þeirra – þeir eiga því þakkir skyldar! Tröllin birtu svo umfjöllun mína á heimasíðunni sinni.
     

    DCIM100GOPROGOPR8241.JPG
    Silfra er gullfalleg náttúruperla.

Það skiptir mig máli að skrifa, en minna máli hver eða hversu margir lesa, svo framarlega sem ég held áfram að æfa mig í notkun skrifaðs máls. Hins vegar er alltaf mjög gaman að sjá að fólk les póstana!

Mig langar að þakka kærlega fyrir lestur síðunnar og þau hrós sem ég hef fengið. Endilega skiljið eftir einn þumal eða athugasemd og látið mig vita hvað ykkur finnst!

Doing my happy dance!
Lífið, Skriftir

Lína og sóðakjafturinn – Gamansaga frá 2015

Einn dag var ég inni í eldhúsinu að sýsla, bara eins og gengur og gerist hjá húsmæðrum almennt (forðist að draga af því ályktanir um hæfni mína sem húsmóður). Ég var nýbúin að tína úr uppþvottavélinni og var að raða í hana aftur, þegar ég heyri innan úr herbergi dóttur minnar yngri hinn hroðalegasta munnsöfnuð og formælingar, en hún var þar að leik.

Ég er í eðli mínu siðprúð kona, vönd að virðingu minni. Ég stóð í þeirri trú að okkur hefði tekist alveg sæmilega upp með uppeldi dætranna hingað til, þær virðast a.m.k. kurteisar og ágætlega upp aldar út á við.

Þið sjáið örugglega fyrir ykkur líkamstjáningu mína – ég stóð bogin yfir uppþvottavélinni þegar þetta berst mér til eyrna. Ég stífna upp, það réttist svo úr bakinu að það verður óeðlilega beint, augun kiprast saman svo aðeins sér út um litlar illskulegar rifur á augnlokunum, varirnar verða þunnar og litlausar þegar ég bít saman kjálkunum og pressa þær saman. Ekki ósvipað og ímynda mér Violet Crowley í Downton Abbey ef hún yrði hressilega móðguð.

Og þá heyrast formælingarnar aftur, en af munni yngri dótturinnar hljóma greinilega orðin „Dick Fuck!“ – Yngri dóttir mín er fjögurra ára, og ég skil ekki hvaðan hún hefur þennan munnsöfnuð.

Violet

Ég stikaði ákveðnum skrefum að herbergi hennar, og geri henni ljóst að svona munnsöfnuð skuli ekki viðhafa undir nokkrum kringumstæðum, og maður eigi yfir höfuð ekki að láta falla af vörum sínum orð sem maður skilur ekki. Dóttirin játar því, og heldur leiknum áfram.

Nokkrum dögum síðar er dóttirin að leika sér í spjaldtölvunni sinni og þá heyrast frá henni sömu orðin aftur – ég stekk til, hvað í ósköpunum er viðkvæm sálin að skoða í spjaldtölvunni? Þarna var þó komin eðlileg útskýring á munnsöfnuðinum, hún hlyti nú að hafa rekist á eitthvað á YouTube sem væri ekki við hennar hæfi.

Ekki var það þó svo, að stúlkukindin væri að horfa á YouTube eða nokkuð annað myndskeið. Hún var einfaldlega að opna litabókarleik, en meðan hann hleður sig hljómaði í eyrum barnsins heiti framleiðandans; Pink Fong.

Pink fong

 

Lífið

Ljósmyndabækur

Frá því að við fórum í fyrstu utanlandsferðina með dætur okkar höfum við haft þann sið að gera myndabækur úr ferðunum. Það verður til þess að myndirnar eru skoðaðar miklu oftar, og minningarnar verða ljóslifandi.

Nú þegar eigum við þrjár, en við fórum árið 2016 til Benidorm, og árið 2017 til Flórída. Árið 2017 fórum við líka með tengdafjölskyldunni til Hollands.

Bækurnar hef ég pantað að utan, snapfish.com, og þær hafa reynst vel. Þær hafa verið skoðaðar mikið, ég leyfi stelpunum að ganga í þær og það sér varla á þeim.

Ég hef haft þann háttinn á að vinna bókina á vefsíðunni þeirra, en bíða svo með að panta þar til bækurnar fara á afslátt (best að skrá sig á póstlistann hjá þeim, og fá tilkynningu), en algengt er að þær séu á 40% og upp í tæplega 80% afslætti. Það borgar sig því að vera á póstlistanum, til að fá tilkynningar beint í tölvupósti.

Þetta verður til þess að myndirnar eru skoðaðar oftar, og fríin mikið rædd. Ef myndirnar eru bara geymdar rafrænt sýnir reynslan bara að maður skoðar þær sjaldnar, og börnin hafa lítinn sem engan aðgang að þeim, og því gleyma þau hraðar. Mæli eindregið með þessu, en það eru margir aðilar sem bjóða upp á svona bækur, bæði hérlendis og erlendis!