Ferðalög

Coventry í júní

Spice Girls auglýstu röð tónleika í Bretlandi. Allt ætlaði um koll að keyra. En við Kristín fengum miða í Coventry!

20190603_185304

Og eftir Bretlandsþvæling síðasta árs fannst okkur það nú ekki neitt voðalega flókið.

20190601_195448

Ég hafði ekki eytt löngum tíma á Hotels.com þegar ég rakst á Hótelið. Með stórum staf, greini og öllu. Coombe Abbey Hotel á rætur sínar að rekja allt aftur til tólftu aldar, en þá var þar starfrækt munkaklaustur. Hinrik 8. sölsaði undir sig eignir kirkjunnar á sextándu öld, og þar með talið Coombe Abbey. Sagan segir að Elísabet fyrsta, dóttir Hinriks, hafi alist upp hér að einhverju leyti.

20190604_063202
Elsku fallega Coombe Abbey.

Hótelið var gersamlega dásamlegt – en ekki á sama hátt og nýleg hótel. Ég verð líka að viðurkenna að það kom fyrir að maður saknaði loftkælingarinnar. En þeir voru víst ekki farnir að gera ráð fyrir henni á þessum tíma. Og heldur ekki þráðlausa netinu.

Ferðalagið sjálft gekk mjög vel, flugum með Icelandair til Gatwick, tókum þaðan Gatwick Express inn á Victoria station, neðanjarðarlestina yfir á Euston og þaðan lestina til Coventry.

20190603_125039
Það er fallegt í Coventry.

Þegar við stigum út af lestarstöðinni í Coventry stigum við beint inn í hringiðu einhverrar bílahátíðar – Coventry MotoFest. Við höfum nú alltaf verið þekktar fyrir að hafa sérlegan áhuga á öllum vélknúnum ökutækjum og urðum nú sérlega upprifnar. Eða ekki. Við þvældumst örlítið um miðbæinn, gripum okkur bita og kölluðum á Uber – einstaklega ánægðar að halda nú út í sveitasæluna í miðaldaklaustrinu okkar.

En.

Þegar við beygðum upp að hótelinu sáum við að rétt við hótelið var stórt tjaldsvæði. Það var gersamlega pakkað af tjöldum, tjaldvögnum, fellihýsum, hjólhýsum og öllu því sem nöfnum tjáir að nefna. Og hvar sem var laus blettur, þar voru bílar – sem greinilega tengdust MotoFest-inu. Úr aftursætum Uberbílsins heyrðust tvö mæðuleg andvörp, en sem betur fór var enn ágætur spotti upp að hótelinu – en um miðja leið var einhverskonar útihús; sem var notað sem partýstaðurinn.

En.

Við erum sérlega umburðarlyndar miðaldra konur.

Þannig við létum þetta ekkert á okkur fá – frekar en við er að búast.

En, við skulum bara dást aðeins meira að þessu hóteli!

20190601_190139
Út um herbergisgluggann.

Hótelið býður upp á ýmiskonar viðburði, t.d. miðaldadansleiki, morðgátukvöldverði, bannáraskemmtanir o.s.frv. o.s.frv. Margir þessarra viðburða byggja á því að fólk klæði sig upp; og við erum alveg ákveðnar í því að fara aftur á þessar slóðir og taka þátt í eins og einum miðaldadansleik.

Herbergið okkar var hreinlega dásamlegt á allan mögulegan hátt. Fyrir utan, eins og ég nefndi áðan, skort á loftkælingu og netsambandi – og hvítvínið hefði alveg þegið ísskáp.

20190601_190056

Umhverfi hótelsins var gullfallegt og gersamlega skilgreiningin á enskri sveitasælu eins og Íslendingurinn sér hana fyrir sér.

20190601_195931

Eitt kvöldið tókum við okkur til og rannsökuðum alla þá króka og kima sem við fundum. Byggingin er reist á hinum ýmsu tímum, stækkuð, breytt og bætt, og því má finna margar álmur, ganga, króka, og sali að skoða.

Á vissan hátt var þetta algjör slökunarferð fyrir okkur; við vorum ekki með þéttskipaða dagskrá aldrei þessu vant. Við nutum þess því að taka því rólega á hótelinu og njóta lífsins. Og hvítvínsins.

20190603_114046
Nýja Dómkirkjan í Coventry.

Primark er þó skyldustopp, sérstaklega þegar þú átt tvær dætur sem eru á for-gelgju-aldri (pre-teen). Þaðan kom miðaldra konan út með fullan poka af hinum yfirgengilegustu gervinöglum sem sést hafa á norðurhjara, fyrir utan magaboli og annan nauðsynjavarning.

Og satínnáttkjól í yfirstærð; því annars hefði ég sennilega grillast í loftkælingarlausa miðaldakastalanum mínum.

20190603_105910

Verandi Akureyringur í húð og hár (ég lýg því náttúrulega, rek bara ættir mínar úr Eyjafirði í aðra áttina, og fædd og uppalin annarsstaðar – en Akureyringur í húð og hár eigi síður) varð ég að heimsækja rústir dómkirkjunnar. Dómkirkjan var upphaflega byggð á fjórtándu og fimmtándu öld.

20190603_110825

Ein af hinum fimm steindu rúðum yfir altarinu í Akureyrarkirkju kemur nefnilega úr gömlu dómkirkjunni í Coventry. Þegar seinni heimsstyrjöldin brast á voru ýmsir dýrgripir teknir úr kirkjunni, líkt og rúðurnar, og komið í felur þar sem líkur væru til að þeir myndu hafa stríðið af. Hins vegar tók að grisjast úr þessu safni dýrgripa, og óprúttnir aðilar seldu hluta gripanna og hirtu ágóðann. Meðal annars var þá þessi rúða, sem endaði í Akureyrarkirkju.

20190603_110228

En sem betur fer var dýrgripunum komið undan, því nú standa aðeins útveggir kirkjunnar og turn eftir, hún var gereyðilögð. Einhversstaðar las ég að Churchill hefði vitað af yfirvofandi árásum á Coventry, en þar sem eina leiðin til að koma í veg fyrir þær hefði gefið Þjóðverjum vitneskju um að Bretar hefðu náð að leysa dulmálið sem þeir notuðu, hefði það ekki verið gert – for the greater good. En ég veit ekki hvað er til í því, og sel það því ekki dýrara en ég keypti það.

Núverandi dómkirkjan í Coventry stendur við hlið hinnar föllnu, en Elísabet önnur Bretadrottning lagði hornsteininn að henni árið 1956.

20190603_114201
Það stakk svolítið í augun þegar við sáum að bíladagar teygðu anga sína inn í dómkirkjuna.

Við hina langhlið rústanna má finna St. Mary’s Guildhall, sem var byggt sem samkomustaður kaupmannagildis borgarinnar á fjórtándu öld. Saga hússins er um margt merkileg, en þar hafa t.d. verið fjárhirslur borgarinnar og vopnageymsla, og auk þess er talið að María Stúart (Mary Queen of Scots) hafi dvalið þar skamma stund í felum.

20190603_112932
Herbergið þar sem talið er að María Stúart hafi dvalið.

En – fyrir bókanirðina þá er ferð til Coventry ekki lokið fyrr en maður hefur komið í The Big Comfy Bookshop. The Big Comfy Bookshop er verslun með notaðar bækur, sú allra stærsta sem ég hef séð hingað til. Hér og þar um verslunina má finna sér sæti þar sem hægt er að koma sér þægilega fyrir og lesa um stund. Bókabúðin er enn fremur með örlítið kaffihús, sem býður m.a. upp á kökur, kaffidrykki og vín.

20190603_131746

Andrúmsloftið er afslappað og heimilislegt, og þarna leið okkur einstaklega vel. Við eyddum nú nokkrum seðlum, en höfðum ótrúlegan hemil á okkur.

20190603_141745

En þá var komið að aðalatriðinu; því sem dró okkur til Coventry.

Spice Girls tónleikarnir.

Tónleikarnir voru á Ricoh Arena leikvanginum, sem að sjálfsögðu er heimavöllur Coventry City FC. Völlurinn tekur 40.000 tónleikagesti.

20190603_213056

Það er ekki mikið sem hægt er að segja um svona viðburði. Leikvangurinn var því sem næst fullur af drukknum útúrglimmeruðum miðaldra konum sem í nostalgíukasti upplifðu sig eins og þegar þær voru á aldrinum 10-16 ára.

Við vorum hvorki drukknar né útúrglimmeraðar, og pössuðum því ekki alveg nógu vel inn í – en við vorum í engu minna nostalgíukasti en allar hinar, og við vorum svo sannarlega bara rétt um 12 ára.

20190603_201213

Jess Glynne var upphitunaratriði fyrir Kryddpíurnar, en hún ein og sér heldur tónleika um allan heim sem seljast upp eins og heitar lummur. Fyrir tónleikana gat ég nefnt eitt lag sem hún hafði gefið út, en ég komst að því að ég þekkti töluvert fleiri! Svona er maður nú orðinn gamall.

Kryddpíurnar sjálfar komu skemmtilega á óvart. Við höfðum nú ekki gert okkur miklar vonir um sönghæfileika þeirra eða sviðsframkomu, en það má með sanni segja að þær gersamlega gáfu allt í „sjóið“ og maður tók varla eftir að Victoriu vantaði.

Á að giska voru þarna einir 20 til 30 dansarar, og hver þeirra hefur átt svona ca. 5 búninga. Þær sjálfar höfðu búningaskipti held ég 6 sinnum. Það voru þrjár konfettisprengjur og nokkrir flugeldar í lokin.

Eftir Britney og Justin í fyrra var ég frekar „hyped“ í marga daga. Eftir Spice Girls var ég bara frekar „emotional“! Og þessi setning, eyðileggur ekki bara álit mitt á sjálfri mér sem manneskju með mannsæmandi vald á móðurmálinu, heldur skulum við bara að svo stöddu ljúka þessu.

20190604_072614
Lítið sofin og emotional á leið heim.

20190601_195431